Home > Human Info, Uncategorized > De Kleine Gids signalering en behandeling slachtoffers loverboys

De Kleine Gids signalering en behandeling slachtoffers loverboys

November 3rd, 2011

Bijna een maand geleden alweer verscheen ‘De Kleine Gids signalering en behandeling slachtoffers loverboys’, geschreven door Door van der Wiele en Ellen de Ruiter. In de serie ‘De kleine gids’ worden gecompliceerde onderwerpen makkelijk verteld en informatie toegankelijk gemaakt. Dat is de bedoeling en dat is in dit geval ook uitstekend gelukt. De gids geeft een helder en compleet overzicht van de loverboyproblematiek. Niet alleen komen mogelijke oorzaken en signalen bij slachtoffers aan bod. Misschien wel net zo belangrijk geeft de gids een daderprofiel en inzicht in de problematiek die veelal aan hun gedragingen ten grondslag lijken te liggen. Wat mag je verwachten van hulpverlening en hoe begeleid je slachtoffers en hoe ziet een eventuele juridische procedure eruit? Verheugend is de aandacht voor de diepgaande psychische gevolgen bij slachtoffers. In duidelijke bewoordingen wordt ingegaan op de noodzaak om onderliggende trauma’s eerst te behandelen, alvorens te kijken welke stoornissen, klachten en problemen er over blijven. Omdat niet elke therapie even goed bij elke persoon aanslaat, geeft de gids ook een kort overzicht van de bestaande en meest gebruikte therapieën. Die aandacht is een logisch gevolg van de participatie van het inmiddels gerenomeerde expertise en behandelcentrum  Fier Fryslan. Dat geeft de lezer soms het idee alsof dit het enige behandelcentrum zou zijn voor deze problematiek. Maar dat is slechts een van de weinige en kleine krtitische opmerkingen.

In het hoofdstuk over daderprofielen wordt ingegaan op de achtergronden van de loverboys. Met uitleg over psychopathie en andere stoornissen die tot gevolg hebben dat zij bijvoorbeeld geen inlevingsvermogen in hun slachtoffer hebben. Daders, wiens achtergronden volgens deze gids vaak grote overeenkomst vertonen met die van de slachtoffers. De uiteenzetting van mogelijke oorzaken van de problematiek aan slachtofferzijde kan niet genoeg herhaald worden. Slachtoffers hebben vaak een laag zelfbeeld, komen uit gebroken gezinnen, zijn streng religieus opgevoed of soms ook vaak gepest en hunkeren in ieder geval altijd naar aandacht. Veel slachtoffers geven aan het spannend te vinden om met jongens om te gaan die grensoverschrijdend of crimineel gedrag vertonen. Vervolgens raken zij zelf verslaafd aan het gedrag en de commando’s van de loverboys en als het ware hun identiteit over nemen. Hiermee wordt de voor buitenstaanders soms onbegrijpelijke loverboyproblematiek, de evenzo onbegrijpelijke  ‘verliefdheid’ van slachtoffers op hun loverboy in een begrijpelijk perspectief geplaatst. Een hoofdstuk dat wat mij betreft op vele manieren en websites openbaar gemaakt zou moeten worden. Aandacht is er ook voor de ronselpraktijken op het internet, de loverboytechnieken, maar ook het geweld, de dwang, het drugsgebruik en de verborgen prostitutie die in huiskamers aan ons zicht wordt onttrokken. Niet alleen prostitutie, ook andere vormen zoals het afsluiten van telefoonabonnementen, drugskoerieren en het aangaan van hoge schulden  maken het overzicht van gebruikte  uitbuitingsmethoden compleet. Wat zijn signalen, waar moet je als ouders, als leerkracht als school op letten en waar kun je terecht met vermoedens. Een stappenplan, rollen en verantwoordelijkheden voor scholen zijn overzichtelijk weergegeven en verdienen grote en bredere openbare aandacht.

Verheugend is ook de uitgebreide aandacht voor de zware psychische en lang niet voldoende erkende psychische problematiek: variërend van posttraumatische stress stoornissen, dissociatie tot automutilatie. Voor de compleetheid van de gids had het grote tekort aan opvangplaatsen in dit verband ook vermeld moeten worden. Dat zijn feitelijke constateringen die een slachtoffer of haar ouders  enigzins voor grote teleurstellingen kunnen behoeden. Te summier aangestipt ook in dat verband, is de noodzaak tot diagnosticeren mede in relatie tot opsporing en vervolging. Dat is evenwel de Kleine Gids niet te verwijten.

De politie, het belang van het doen van aangifte maar ook de problemen waar men bij de politie zoal tegen aan kan lopen, zij het soms wat onderbelicht, worden helder beschreven. De kernwaarden “ hoe om te gaan met een mensenhandelslachtoffers beschreven door Henk Werson , mensenhandelexpert bij het team Rotterdam Rijnmond, zou wederom uitvergroot op elk politiebureau moeten hangen. Inzichtelijk is het waarom je aangifte zou moeten doen en waarom zo snel mogelijk, maar ook waarom niet of waarom slachtoffers daar niet altijd toe in staat zijn.

De Gids eindigt met de beschrijving van het strafproces. Hoe kwetsend de verdediging van de daders voor de slachtoffers kan uitpakken en hoe lastig de bewijsproblematiek soms is. De openingszin dat de rechten van het slachtoffer er in het verleden een beetje bij in schoten en  dat nu de verdachte moet inleveren ten behoeve van het slachtoffer, lijkt me al te voorbarig en helaas nog lang niet aan de praktijk ontleend, maar dat is een van de heel weinige onvolkomenheidjes[1] in dit helder geschreven, toegankelijke, complete overzicht dat wat mij betreft de toevoeging ‘kleine’ niet zou mogen dragen.

De Gids zou verplichte kost moeten zijn voor leerkrachten van groep 8 in het basisonderwijs, het voortgezet onderwijs, ouders, slachtoffers zelf hulpverleningsinstellingen en ga zo maar door. Doelstelling van de reeks ‘De Kleine Gids’, is in duidelijke taal uitleg geven over gecompliceerde onderwerpen. Ik hoop van harte dat bijvoorbeeld rechters en politici hier niet door afgeschrikt worden. Er zijn weinig boeken die ook bij deze groep op zo’n heldere wijze tot meer begrip en inzicht in deze bijzonder gecompliceerde problematiek kunnen leiden.

De Kleine Gids, signalering en behandeling slachtoffers loverboys kost 20,- euro.

Klik voor bestelling of meer info


[1] Anderen zijn dat de indruk wordt gewekt dat zoveel verbeterd is bij de politie dat bijvoorbeeld geen wachttijden voor het doen van aangifte zouden bestaan. Dat is niet het geval. Ook varieren de kennis en kunde bij de politie per regio.

Comments are closed.