Home > Medical Info, Uncategorized > De fatale fuik: “Hier, hebben jullie een bijbel, dan weten jullie hoe je het moet doen”

De fatale fuik: “Hier, hebben jullie een bijbel, dan weten jullie hoe je het moet doen”

January 24th, 2012

Een mooiere presentatie van zijn boek had HenkWerson zich 19 januari 2012 niet kunnen wensen. Minstens 400 mensen, waarvan veel politie en de gehele (strijd tegen) ‘mensenhandelgemeenschap’ waren aanwezig. Henk Werson, Mister Mensenhandel zoals Corinne Dettmeijer hem noemde in een overigens indrukwekkende speech, beschrijft in ‘De fatale fuik’ expliciet de heftige werkelijkheid van mensenhandel, uitbuiting in de prostitutie en een enkel geval van overige uitbuiting. “

Dit is wat het is. Niks meer en niks minder”.

Die verhalen wennen nooit, en kunnen tegelijkertijd niet genoeg beschreven worden: verkrachtingen, misselijk makend  extreem geweld. Alleen dan misschien worden de vergaande gevolgen voor de slachtoffers op korte en op lange termijn duidelijk. Voortdurend fysiek en psychisch geweld, het woord marteling waardig, die van invloed kan zijn op de werking van het geheugen. Problematiek die de opsporing en vervolging en berechting in de weg kan staan. Werson pleit voor een diagnostisch centrum, of althans een medisch psychisch onderzoek voor slachtoffers van mensenhandel. Dat wordt tijd. Niet voor alle slachtoffers geldt dat verwacht kan worden dat zij zomaar en opeens hun mond opendoen en zich tot in elk detail de gruwelijkheden die hen is overkomen kunnen herinneren. In zijn boek weet Werson zijn praktijkkennis hiermee op een hoger niveau te tillen.

De werkelijkheid is gruwelijk. Zonder in platitudes te vervallen en zonder dat je maag zich al te vaak omdraait, worden de verhalen verteld. Verhalen die lezen als een trein, ondertussen de oplettende lezer een enorme hoeveelheid informatie schenkend. Daaronder ook begrijpelijke juridische uitleg over het zeer gecompliceerde artikel 273f.  Of subtiel, tussen de regels door, het verhaal van Simona die de gruwelijkheden die haar zijn overkomen doorspekt met humor en lachend vertelt. Dat zou je zomaar kunnen doen twijfelen aan de ernst of de waarheid achter haar verhaal. Werson plaatst deze  inconsequenties bij slachtoffers (p. 298) van mensenhandel in de juiste context. Slachtoffers kunnen heel hard overkomen, ze nuanceren vaak wat hen is aangedaan, zegt deze ervaren politieman. De passage die wat dat aan gaat het meeste bijblijft, zou uitgeprint in de werkkamer van elke mensenhandel OvJ moeten hangen. Het is ook deze passage waaraan gedacht moet worden bij de behandeling van het wetsvoorstel verhoging strafmaxima voor het gronddelict.

Vrouwen die een keer in hun leven zijn verkracht en aansluitend gedwongen worden om in de prostitutie te werken, moeten daar doorheen. Zij krijgen niet de tijd voor rouw en verwerking, maar moeten door als prostituee. Zij worden dagelijks geconfronteerd  met de moeilijke situatie waarin ze verkeren. Dat valt niet vol te houden als je alle voorafgaande gebeurtenissen nog met je meedraagt, die krijgen niet de ruimte om de boventoon te voeren. Het gevolg daarvan is dat de emoties vervlakken. Mede daarom is er weinig meer in hun verhalen dat overeenstemt met hun gedrag en gevoel. Ze verdringen de nachtmerrie van de verkrachting om staande te blijven in de harde wereld van de prostitutie en nabijkomt de herinnering aan de verkrachting of de herinnering aan de eerste klant niet te pas.” (p. 91)

Werson houdt het bij zich zelf, oftewel bij de politie om inconsequenties in gedrag en verklaringen  begrijpelijk te maken of met voldoende ander bewijs te ondersteunen. Straks bij de rechter commissaris of in de rechtszaal zal er veel minder begrip zijn voor de leemtes in haar geheugen die voortkomen uit psychische druk en trauma. De auteur pleit wel voor meer sociale wetenschap in de rechtszaal, ofwel de inbreng van deskundigenrapportages als het gaat om de psychische problematiek.

Alleen wanneer Werson spreekt over de trauma’s tijdens de bedenktijd en het vermogen om aangifte te doen tijdens de B9-regeling, rijzen vraagtekens: “Vanuit de sociale wetenschap is bekend dat getraumatiseerde slachtoffers na zo’n zes weken kunnen besluiten wat ze willen. Niet dat het trauma dan weg is, maar met goede begeleiding kan ze wel keuzes maken. (CS: tot het al dan niet meewerken aan aangifte) Tijdens de drie maanden durende bedenktijd kan het slachtoffer dan psychosociale begeleiding en overige vormen van hulpverlening krijgen.” Over welke sociale wetenschap heeft Werson het hier en wat is de bron hiervan? Er bestaat vooralsnog geen gedegen kwantitatief onderzoek naar de psychische gevolgen van mensenhandel en het vermogen om beslissingen te nemen. Ook wanneer het gaat om vergelijkbare gebeurtenissen zoals seksueel misbruik of marteling, laat deze passage de lezer achter met vragen en bij ondergetekende de hoop dat aan deze opmerkingen verder geen gevolgen verbonden zullen worden. (p, 261)

Verder kan alleen maar aangesloten worden bij Werson’s eigen woorden tijdens de presentatie:

“Hier, hebben jullie een bijbel. Dan weten jullie hoe jullie het moeten doen.”

700 pagina’s manuscript, of zoals iemand anders het zei, 700 pagina’s proces verbaal. Door van der Wiele leverde een topprestatie en maakte daar een als een trein te lezen boek van… nou ja…je moet het af en toe wegleggen, want mensenhandel; het went nooit.

Het boek is o.a. hier te bestellen.: de opbrengt van het boek gaat naar Fier Fryslan, de aangewezen organisatie om een diagnostisch centrum te starten.

Lees ook: Mensenhandel en medisch onderzoek en De werking van het geheugen en trauma

 

Comments are closed.