Archive

Author Archive

Korterink, loverboys en gebrek aan journalistieke principes

August 10th, 2014 Comments off

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik hier een nieuwe blogpost plaatste. Artikelen van mijn hand verschenen sindsdien op CKM-fier.nl. Of er weer regelmatig nieuwe posts zullen verschijnen? Dat weet ik nog niet. Ik weet wel dat het hieronder besproken artikel van misdaadverslaggever Hendrik Jan Korterink voldoende aanleiding is om weer eens in de pen te klimmen. 

Korterink, loverboys en eenvoudige journalistieke basisprincipes

In Loverboy Abdel, Kelly en de leugens’, in Nieuwe Revu nummer 32, 2014, probeert Hendrik Jan Korterink korte metten te maken met het verhaal achter de tot in hoger beroep tot mensenhandel veroordeelde Abdel Y. Volgens het artikel van Korterink zou de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem volledig steunen op de verklaring van het slachtoffer, het schadebedrag uit de lucht gegrepen zijn, had Abdel bij de rechtbank een slechte advocaat en dwaalde hij toen hij een bekentenis aflegde bij het gerechtshof. Wie zich enigszins in de zaak verdiept, weet dat het artikel van Korterink geen stand kan houden.

Het vonnis waarin Abdel wordt veroordeeld zou alleen steunen op de verklaring van Kelly, ” aldus Korterink. Dat zou om te beginnen in strijd zijn met een belangrijk juridisch beginsel dat één getuige, geen getuige is. Maar de vraag is wat Korterink daar dan met zijn artikel tegenover stelt. Korterink laat in zijn artikel namelijk alleen de zus van Abdel Y. aan het woord. Heel misschien heeft hij Abdel zelf gesproken maar zelfs dat blijkt nergens uit. Korterink heeft sowieso niet gesproken met Kelly zelf of haar zus en dus geen wederhoor toegepast; een doodzonde in de journalistiek. Korterink was ook niet aanwezig bij de zitting van de rechtbank of van het gerechtshof. Hoe ik dat weet? Ik was bij beide aanwezig en Korterink was daar niet. Zelfs valt te betwijfelen of Korterink de rechterlijke uitspraken die hij in twijfel trekt wel gelezen heeft. In Abdels nadeel zou namelijk gespeeld hebben dat hij in de procedure voor de rechtbank niet werd bijgestaan door een gerenommeerde advocaat. Had Korterink het vonnis van de rechtbank gelezen dan had hij kunnen weten dat Peter Plasman, dezelfde gerenommeerde advocaat die Abdel had in hoger beroep, hem ook bijstond in de zaak bij de rechtbank. Gewoon een kwestie van eenvoudig onderzoek doen, niet meer en niet minder.

Was Korterink aanwezig geweest bij de rechtbankzittingen dan had hij ook geweten dat het niet slechts de verklaring van Kelly was, maar ook de bekentenissen van Abdel tijdens de zitting, die tot zijn veroordeling hebben geleid. Had Abdel tijdens de eerste zitting nog telkens last van geheugenverlies wanneer hem een cruciale vraag werd gesteld. Bij het hof liet zijn bekentenis weinig te vragen over: over de dweilstok waarmee hij Kelly meestal sloeg. Dat werktuig kwam feilloos overeen met wat zij in haar slachtofferverklaring haar grootste angst noemde. En over de slinkse wijze waarop hij Kelly die daarvoor niet in de prostitutie werkte zoals Abdel zelf stelde, wel zover heeft gekregen. Wanneer een dergelijke bekentenis overeenkomt met wat hierover is verklaard in de aangifte en past binnen de juridische kwalificatie die ten laste is gelegd, in dit geval mensenhandel dan ligt een veroordeling voor de hand. Het huiselijk geweld met onder andere een dweilstok afdoen als ‘normaal’, miskent volledig de angst- en dwangsituatie die nu juist zo kenmerkend is voor loverboyrelaties.

Abdel dacht dat hij zou worden vrijgesproken als hij  bekennende verklaringen zou afleggen, volgens het artikel van Korterink. Arme Abdel, heeft hij zomaar verteld hoe het zat omdat hij dacht dan overal van af te zijn. Weinig geloofwaardig natuurlijk onder andere omdat het niet de eerste keer was dat hij voor de rechter stond. Zowel uit de uitspraak als tijdens de zitting van het hof blijkt dat Abdels’ strafblad zes veroordelingen telt, waaronder poging tot doodslag. Evenmin geloofwaardig is dan dat hij alles bekende omdat hij anders bang was zijn kind nooit meer te mogen zien. Wat Abdel echt bezielde zullen we nooit weten. We weten wel dat een gerenommeerd advocaat hem bijstond.

Wat overblijft is de hoogte van de schadevergoeding: 843.500,- euro. Daarvan zou niet bekend zijn waar dat op gebaseerd is. Het hof zoekt bij zijn berekening daarvan aansluiting van wat zowel door Abdel als door Kelly tijdens de zitting is beweerd en gaat uit van een gemiddelde van 3000,- per week over de bewezenverklaarde periode. Bedragen die niet alleen door Abdel zelf tijdens de zitting zijn bevestigd, maar nu impliciet ook in het artikel door zijn zus: “Als ze een paar dagen werkte, had ze zo een paar duizend euro verdiend.” Dan is de rekensom over zeven jaar met ongeveer 44 werkweken per jaar met aftrek van kosten voor levensonderhoud toch niet zo heel moeilijk? De advocaat van Kelly, Richard Korver doet daarbij niets anders dan vragen deze eenvoudige rekensom toe te passen over de bewezenverklaarde periode. En dat er van dat geld niets over zou zijn, is én onzin én niet relevant. Verbrast of niet, dat ontslaat hem immers niet van zijn verplichting om ( straks) te betalen. En ach, dan verkoopt hij toch gewoon zijn huis in Marokko (zoals beschreven in het vonnis)

In de uitsmijter van het artikel doet Korterink voorkomen alsof de aangifte geïnspireerd zou zijn geweest op de scriptie over loverboys van de zus van Kelly. Het idee alleen al, alsof je met een scriptie –overigens pas voltooid lang nadat aangifte was gedaan- een verhaal in elkaar kan draaien dat politie, justitie, de rechterlijke macht en Abdel zelf om de tuin kan leiden. Wat denkt u zelf?

Dat Korterink de zus van Abdel, of hemzelf de ruimte geeft hun zegje te doen staat hem vrij. Maar voor ontmaskering van een verhaal dat door twee rechterlijke instanties als juist is bevonden, vormen de verklaringen van twee op z’n minst partijdige getuigen zonder wederhoor en het eenvoudig verifiëren van feiten, geen enkele onderbouwing. Korterink heeft zich geheel laten leiden door de slachtofferrol die Abdel Y. en zijn zus innemen zonder ook maar een moment een onafhankelijke positie te bewaren. Dat maakt het artikel niet meer dan een trap na aan het slachtoffer. In dat kader is de foto-inzet waarin een relatie van Kelly met een ‘andere’ crimineel wordt geïnsinueerd, schadelijk, van laag journalistiek allooi en vraagt op z’n minst om excuses.

Lees de uitspraken van de Rechtbank leeuwarden in de eerste zaak van Abdel:

Uitspraak van het Gerechtshof leeuwarden in hoger beroep  

Lees in dit kader ook  ‘Bekentenis van een gewelddadige loverboy

( Kelly is een gefingeerde naam: dezelfde die Korterink in zijn artikel gebruikt)

Haar herinneringen zijn een hel, die gesloten moet blijven

July 17th, 2012 Comments off

Tien jaar lang worden uitgebuit door de man waarvan je aanvankelijk dacht te houden, maar die later werd tot een tirannieke pooier, niet meer en niet minder dan dat. Een telg uit een geslacht van mensenhandelaren, of toch misschien gewoon man uit een familie waar het heel normaal is dat de vrouwen in de prostitutie werken? Gewoon dus een man die toevallig tenminste twee vrouwen gedurende ruim tien jaar voor zich had werken en de zich slechts zijdelings bezig hield met hun prostitutiewerkzaamheden. In dit geval een man die in ieder geval een van zijn vrouwen mishandelde soms tot bijna de dood aan toe? Was dat allemaal slechts geweld in de relationele sfeer zonder enige causaal verband met de werkzaamheden in de prostitutie, zoals de advocaat van verdachte ons wil doen laten geloven? Of heeft deze man, tenminste een vrouw niet alleen misleid, maar vooral ook zeer ernstig mishandeld, zo ernstig dat zij nu nog steeds in een ‘overlevingsstand’ staat, niets kan voelen, niets wil voelen

“De hel waarin jij alles bepaalde, jouw wil wet was. Een donker diepzwarte hel die me gemaakt heeft wie ik ben,…. Die hel afgesloten diep in mij, moet zo blijven, anders breek ik.” Read more…

“Hij achtte zichzelf altijd al onschendbaar”

May 31st, 2012 Comments off

Een bijzonder lastige zaak waar het Hof op 30 mei 2012 zich voor gesteld zag (LJN: BW6863)  Het Hof Leeuwarden spreekt een eerder en in eerste aanleg veroordeelde pooier vrij van mensenhandel. De overwegingen van het Hof zijn helder en getuigen tegelijkertijd van enige innerlijke strijd. Innerlijke strijd over een toch wel op z’n minst bizarre situatie. Tijdens de zitting verscheen een mondige jonge dame die met geen ander doel naar de rechtbank leek te zijn gekomen dan het Hof te overtuigen van haar zelfstandig- en vrijwilligheid. En dat is gelukt.

Zo overweegt het Hof dat het een feit van algemene bekendheid is “dat slachtoffers van seksuele uitbuiting veelal onder dwang en druk ontkennen slachtoffer te zijn en op gunstige wijze verklaren over diegenen die hen aanzet tot het verrichten van seksuele diensten en/of het afstaan van de opbrengsten hieruit”. Het Hof kan in deze zaak echter onvoldoende aanwijzingen vinden die erop duiden dat deze vrouw zich niet vrijwillig heeft geprostitueerd. Ook voor het Hof was het, getuige de tijdens de zitting gestelde vragen en ontvangen antwoorden een onbegrijpelijke situatie. Een prostituee die inwoont bij de vrouw van haar pooier, de man waarvan ze zegt te houden, maar die nooit de vader van haar kind zal zijn.  Maar dat is niet voldoende om deze man voor mensenhandel te veroordelen. Dat is ook de abortus, gepleegd na zes maanden zwangerschap niet. Daar zal het Hof zonder meer ernstige bedenkingen bij hebben, evenals de omstandigheden waaronder dit moet zijn gebeurd. Maar het kan eenvoudig niet bewezen verklaren dat dit onder dwang is gebeurd. Dat  geldt ook voor de aangebrachte tatoeages.

Het Hof is minder goed te volgen wanneer het stelt de overtuiging te hebben “dat, anders dan men gebruikelijk tegenkomt in mensenhandelzaken, [slachtoffer] kan worden aangemerkt als een uitgesproken zelfstandige, zelfredzame en mondige vrouw”. Hof’s impliciete idee dat het bij mensenhandel veelal zou gaan om niet zelfstandige, niet zelfredzame slachtoffers, is op z’n minst bevreemdend. Natuurlijk zijn die vrouwen er ook. Die mondigheid, dat zelfstandige, die ‘mij kun je niets maken houding, lijkt  evenwel  juist een gevolg van de door de ellende van jaren heen opgebouwd keihard pantser. Zonder dat pantser is de keiharde wereld van prostitutie niet te overleven. Een pantser waar je niet zo maar doorheen breekt met enkele vragen. Een pantser dat bij deze vrouw alleen brak toen het ging over de abortus. De abortus, als het zo nog mag heten, die na zes maanden zwangerschap plaatsvond, ergens buiten Nederland. Er waren zelfs foto’s. Misschien wel kleertjes, wie zal het zeggen? We zullen het waarom nooit weten, het waarom van dat tijdelijke gat in haar ongenaakbaar pantser.  Voor het recht is dat onvoldoende. Geen bewijs van dwang of misleiding, dus vrijspraak van mensenhandel. “Hij achtte zichzelf altijd al onschendbaar.”[1] Zo ook was zijn houding in de rechtszaal en zo ook lijkt het te zijn.

Lees hier eerdere posts over deze zaak:

Een prostituee kan niet de moeder van mijn kind zijn.

Vier jaar voor mensenhandel een mooie straf met kleine les

 


[1] Zo beweert iemand die het kan weten.

Slachtoffers mensenhandel verdienen bescherming

May 22nd, 2012 Comments off

 

Minister Leers (bron: Ref Dagblad)

Het lijkt zo vanzelfsprekend en toch kan het niet vaak genoeg herhaald worden: Slachtoffers van mensenhandel verdienen bescherming en niet behandeld te worden als illegalen die mogelijk misbruik maken van een verblijfsregeling. Er lijkt een stroming te ontstaan die ondanks mooie woorden in de praktijk, de bescherming van slachtoffers op een lager plan zet. Maatregelen worden genomen tegen misbruik dat niet kan worden aangetoond. Minister Leers van Immigratie, Integratie en Asiel heeft aanscherping van de zogenaamde B9-procedure aangekondigd. De doorlooptijden voor aanvragen van een verblijfsvergunning zullen worden ingekort en tevens zal begonnen worden met een Pilot kansloze aanvragen. Positief is dat de minister inmiddels heeft laten weten de drempel tot, noch de duur van de bedenktijd te zullen verhogen. Met dat laatste zijn we blij, over de andere aangekondigde maatregelen blijven wij ons zorgen maken. Wij zijn dan ook verheugd dat de  Christen Unie de aanscherping van de B9-regeling geagendeerd heeft voor het zogenaamde Verzamel Algemeen Overleg van de Commissie van Immigratie, Integratie en Asiel. (Dit overleg stond aanvankelijk gepland voor 23 mei 2012, maar is tot nader order uitgesteld.) Wij hebben onze standpunten in een brief aan de Christen Unie en andere fracties uiteengezet. We zijn blij met het initiatief van de Christen Unie. Slachtoffers van mensenhandel verdienen bovenal bescherming. Lees de Brief aan Christen Unie maatregelen bestijding misbruik verblijfsregeling mensenhandel(PDF)

De (eerste) brief aan minister Leers op initiatief van Human Trafficking Info en Fier Fryslan is hier in zijn geheel te lezen.

Mensenhandel Millingen aan de Rijn: Hij heeft maar een fout: Hij valt op labiele vrouwen

March 18th, 2012 Comments off

Als ik haar naar haar telefoonnummer vraag omdat ik beloof wat voor haar na te vragen, wijst ze naar de man die achter haar zit. Daar moet ik het maar aan vragen, ze herinnert zich niets meer, ze kan zich niet concentreren, ze kan niets onthouden. De rechtszaak, de inhoudelijke behandeling van de zaak tegen haar mensenhandelaar volgt ze, op van de zenuwen, vanuit een rolstoel. Nee daar bestaat, geen direct causaal verband met de mensenhandel. Toen ze voor het eerst na lange tijd weer de straat opdurfde, samen met een vriendin, kreeg ze een auto-ongeluk. Ze had al wel wat aan haar been; blijvend letsel ten gevolge van wat haar is overkomen. Hij werd nogal boos tegen haar, toen het hondje in de tuin had geplast. Ze is psychisch een wrak en heeft hulp nodig, heel hard, maar weet niet waar ze die moet krijgen. Ze heeft een paar keer iemand van slachtofferhulp gezien en dat was het.

Hij, is de 47 jarige uit Millingen aan de Rijn afkomstige Tonnie K. die wordt verdacht van mensenhandel, valsheid in geschrift, verkrachting en witwassen. In de zaal zijn drie vrouwen aanwezig die aangifte hebben gedaan van gedwongen prostitutie. Ik schreef hier eerder over nadat de inhoudelijke behandeling was uitgesteld omdat verdachte aan een nader psychologisch onderzoek moest worden onderworpen. De Officier zei toen nog dat je mocht hopen dat deze man aan een stoornis lijdt, gezien hetgeen waarvan hij beschuldigd wordt. Maar Tony lijdt niet aan een stoornis. Hoewel hij weinig benaderbaar blijkt, is dat ook de conclusie van de drie gedragsdeskundigen die hem hebben onderzocht. Tonnie zelf laat ook geen gelegenheid tijdens de zitting onbenut om duidelijk te maken dat hem niets mankeert. Er is een complot tegen hem, ze willen hem er in luizen.

Tonnie K. lijkt niet te beschikken over een overdaad aan empathisch vermogen. Nou ja, wel als het over het hondje gaat, zijn hondje. Dat beestje dat zo ontzettend bang is gemaakt door de politie toen ze zijn huis waren binnengetreden. “Of dat nu nodig was geweest?”  Dat beestje dat middels overeenkomst van een van de slachtoffer was overgedragen aan hem. Door overeenkomst, net zoals hij onder andere een bankstel en eendje voor bijna 4000,- gulden heeft overgedaan aan een van de vrouwen. Of dat gek was dat zij zijn hele inboedel kocht. “ Nee, natuurlijk was dat niet gek, ik heb een mooie inboedel.” Ook meerdere auto’s stonden op haar naam, die heeft ze allemaal bij hem gekocht. Nee hij had geen enkele reden haar uit te buiten. “Luister, ze heeft zoveel spullen bij me gekocht dat ik het echt niet nodig vond haar nog eens af te persen.”

Verdachte ziet niet wat hij verkeerd heeft gedaan, en daar blijft ie bij. Hij heeft maar een fout en dat is dat hij op labiele vrouwen valt, zoals hij zelf zegt. Labiele vrouwen die ook nog een complot tegen hebben gesmeed. Hoe kan het anders dan dat deze vrouwen die elkaar allemaal niet kenden, nu opeens allemaal hetzelfde beweren. Hoe moet hij zich nu verdedigen tegen deze hele groep vrouwen? En daarmee ondersteunt Tonnie K impliciet zelf het sterkste bewijs tegen hem. Drie vrouwen die elkaar voor de vorige zaak in oktober niet kenden en blijkbaar bij de Rechter Commissaris  allemaal hetzelfde of althans aanvullend hebben verklaard. Dat de vrouwen elkaar niet kenden werd ook mij duidelijk tijdens de vorige zitting toen er koffie werd gedronken in de kantine van de rechtbank. Stuk voor stuk schoven hun verhalen in elkaar: een briefje van de een bij de ander in de brievenbus, een gezamenlijk bekende naam, de schoonmaakwoede van Tonnie.

Zijn eigen moeder noemt hem oversekst, en zijn zus zegt dat ie altijd weer de zwakkeren uitzoekt. Vrouwen in dit geval, die in tegenstelling to nu geen schulden hadden toen ze Tonnie leerden kennen, wel een kind en vooral alleen en kwetsbaar waren. Van hard bewijs, anders dan de verklaringen die soms jaren terug gaan van de verschillende slachtoffers wordt tijdens de zitting weinig duidelijk. Er is een smsje dat eindigt op ‘ want anders…’ en met de beste wil niet anders kan worden uitgelegd dan een dreigement. Het zijn vooral de verschillende verklaringen van vrouwen die in elkaar grijpen en elkaar ondersteunen die hier tot overtuiging van de rechtbank zullen moeten leiden. Bij die beoordeling van ondersteunende verklaringen zal de rechtbank moeten nagaan of  sprake is van bevestiging van significante elementen uit de belastende getuigenverklaring dan wel of er sprake is van onmiskenbaar unieke of authentieke elementen, waardoor de geloofwaardigheid van de getuige, op wiens verklaring het bewijs in aanmerkelijke mate steunt, buiten redelijke twijfel kan staan. De aard van de ten laste gelegde feiten en de besloten relationele context waarin dit type misdrijven doorgaans wordt gepleegd brengen met zich dat aanvullend bewijs regelmatig bestaat in ondersteunende verklaringen, die zijn gebaseerd op mededelingen die de betrokken aangeefsters of slachtoffers over de feiten of over de verdachte ten overstaan van derden hebben gedaan. Zo haalde de OvJ het Amsterdamse Hof in de zg.Judo zaak aan in haar requisitoir. De strafeis: negen jaar.

En terwijl ik naar huis rijd, bedenk ik dat tijdens mensenhandelzaken nooit echt duidelijk wordt wat de diepe wonden bij de overlevers heeft geslagen, wat het werkelijk betekent om gedwongen in de prostitutie te werken. De ten laste gelegde verkrachting, wordt door de voorziter nog bij naam genoemd: oraal, anaal en ….en ook dan stopt de beschrijving van de voorzitter. Wanneer het gaat over gedwongen prostitutie ontbreekt elke beschrijving van diezelfde orale, anale en vaginale penetraties die misschien wel tientallen keren hebben plaatsgevonden. Een keer maar worden de aanwezigen  in de rechtszaal herinnerd aan wat het nu werkelijk betekent: een van de vrouwen zou zijn ontslagen uit Casa Rossa omdat ze moest overgeven nadat ze een klant moest pijpen.

De rechtbank doet woensdag 21 maart uitspraak.

 

 

 

 

 

Rechtbank Zutphen begrijpt weinig van mensenhandel

February 1st, 2012 Comments off

 

Rb Zutphen

De rechtbank Zutphen spreekt op 24 januari 2012 een drietal verdachten vrij. Zij hebben een vrouw en een meisje, beiden afkomstig uit Estland waarvan een  jonger dan 18 jaar, in de prostitutie gebracht. De rechtbank doet dat, omdat niet kan worden vastgesteld of verdachte heeft geprofiteerd van het geld dat door onder andere het meisje is verdiend, waardoor niet zou kunnen worden bepaald of verdachte het ‘oogmerk op uitbuiting’ heeft gehad. De rechtbank miskent daarbij volledig het gegeven dat uitbating in de prostitutie van een minderjarige verboden is en geen sprake hoeft te zijn van ‘oogmerk op uitbuiting’. Voldoende voor strafbaarheid is dat verdachte het meisje ertoe heeft bewogen zich beschikbaar te stellen voor prostitutiewerkzaamheden. (artikel 273f, lid 1 sub 5) En dat hebben ze, dat wordt althans niet betwist. Een bijzonder rommelig vonnis waaruit allesbehalve kennis van  het delict mensenhandel blijkt. (LJN: BV2125; BV2116; BV2105)

Politie krijgt een melding geluidsoverlast en treft bij controle een beschonken man en twee jong uitziende vrouwen achter de ramen, waarvan een naar later blijkt, minderjarig. De agent meldt nog dat hij komt vanwege de overlast en vertrouwt het niet. Waarom, wordt niet duidelijk. Wanneer tien minuten later meerdere agenten het pand betreden, laten de agenten helaas achterwege zich te legitimeren, evenmin wordt verteld waarvoor ze in tweede instantie de woning binnentreden. De vrouwen worden meegenomen ter controle en overgedragen aan de vreemdelingenpolitie. Dat de politie verzuimt zich te legitimeren, ook al betreden ze de woning na uitnodiging, maakt dat het bewijs dat vervolgens wordt vergaard tegen een van de drie verdachten niet mag worden gebruikt. Dat leidt tot vrijspraak van een van de verdachten.[1] Voor de twee andere mannen die geen hoofdbewoner zijn van het pand, oordeelt de rechtbank dat zij niet onevenredig in hun belangen zijn geschonden en mag het bewijs wel worden meegewogen. Read more…

De fatale fuik: “Hier, hebben jullie een bijbel, dan weten jullie hoe je het moet doen”

January 24th, 2012 Comments off

Een mooiere presentatie van zijn boek had HenkWerson zich 19 januari 2012 niet kunnen wensen. Minstens 400 mensen, waarvan veel politie en de gehele (strijd tegen) ‘mensenhandelgemeenschap’ waren aanwezig. Henk Werson, Mister Mensenhandel zoals Corinne Dettmeijer hem noemde in een overigens indrukwekkende speech, beschrijft in ‘De fatale fuik’ expliciet de heftige werkelijkheid van mensenhandel, uitbuiting in de prostitutie en een enkel geval van overige uitbuiting. “

Dit is wat het is. Niks meer en niks minder”.

Die verhalen wennen nooit, en kunnen tegelijkertijd niet genoeg beschreven worden: verkrachtingen, misselijk makend  extreem geweld. Alleen dan misschien worden de vergaande gevolgen voor de slachtoffers op korte en op lange termijn duidelijk. Voortdurend fysiek en psychisch geweld, het woord marteling waardig, die van invloed kan zijn op de werking van het geheugen. Problematiek die de opsporing en vervolging en berechting in de weg kan staan. Werson pleit voor een diagnostisch centrum, of althans een medisch psychisch onderzoek voor slachtoffers van mensenhandel. Dat wordt tijd. Niet voor alle slachtoffers geldt dat verwacht kan worden dat zij zomaar en opeens hun mond opendoen en zich tot in elk detail de gruwelijkheden die hen is overkomen kunnen herinneren. In zijn boek weet Werson zijn praktijkkennis hiermee op een hoger niveau te tillen. Read more…

Misbruik verblijfsregeling is vaak onbegrepen mensenhandel

January 19th, 2012 Comments off

 

Minister Leers

Wanneer niet legaal in ons land verblijvende slachtoffers van mensenhandel aangifte doen krijgen zij een tijdelijk verblijfsrecht op grond van de zogenaamde B9-regeling. Naar verluidt zou misbruik van deze regeling gemaakt worden. Zowel OM als BNRM hebben onderzoek gedaan, maar hebben dat misbruik niet kunnen kwantificeren. Misbruik kan dus niet worden aangetoond. Toch meent minister Leers van Immigratie en Asiel dat maatregelen moeten worden genomen om misbruik te voorkomen. In een brief van 11 november 2011 kondigt hij o.a. aan valse aangiftes te laten vervolgen, de procedure voor voortgezet verblijf te verkorten en het verblijfsrecht na sepot te verkorten. Verder kondigt hij aan onderzoek te verrichten naar zogenaamde ‘kansloze zaken’ en het verhogen van de drempel voor het aanbieden van de bedenktijd.

Diverse maatschappelijke organisaties hebben in een FF 180111BRIEF LEERS aan minister Leers (18 jan 2012) hun zorgen over deze maatregelen kenbaar gemaakt.

Er kunnen vele redenen zijn waarom een zaak aanvankelijk kansloos of vals lijkt. Datzelfde geldt voor de redenen waarom en zaak geseponeerd wordt voordat tot vervolging wordt overgegaan. Dat wil niet zeggen dat geen sprake is van een  slachtoffer van mensenhandel dat  reele bescherming nodig heeft. Slachtoffers van mensenhandel kunnen niet altijd direct hun verhaal vertellen. Soms is dat omdat ze de meest afgrijselijke gruwelijkheden verdrongen hebben en zich werkelijk niets meer kunnen herinneren. Een andere keer zijn ze bang om te praten, bang voor represailles, voor henzelf, hun familie, hun kinderen. Schaamte, wantrouwen tegen de politie. Soms is het hoofdletsel dat van invloed is op het vermogen om te verklaren.

Het vraagt kennis van zaken, veel geduld en inzicht in de gecompliceerde medisch psychische problematiek. Door zaken goed uit te zoeken en verhalen te bundelen, blijken veel verhalen ineens wél waar. Dat is waar we minister Leers op willen wijzen. Met de aangekondigde maatregelen zijn we bang dat nog meer slachtoffers van mensenhandel niet geloofd worden. We mogen slachtoffers van mensenhandel, niet in de kou laten staan. Dat mag niet gebeuren.

De brief ( FF 170111BRIEF LEERS) is verstuurd namens: Fier Fryslân, HumanTrafficking.Info, Defence for Children – ECPAT, Comensha, FairWork, Stop Kindermisbruik, Humanitas Rotterdam, Amsterdams Coördinatiecentrum Mensenhandel, VieJa Utrecht, MJD Groningen en het Leger des Heils

 

Vier jaar voor mensenhandel: een mooie straf met kleine les

January 7th, 2012 Comments off

Hof Leeuwarden

Op 3 januari deed het Gerechtshof Leeuwarden uitspraak in een al eerder besproken zaak: LJN: BV0005

Het is een mooi vonnis. Waarom? Omdat een fikse gevangenisstraf is opgelegd en aangeefster in haar eis tot schadevergoeding ontvankelijk is verklaard en de schadevergoeding ook is toegewezen. Fiks, omdat de feiten gepleegd zijn toen het strafmaximum voor mensenhandel nog maar zes jaar bedroeg. Vooral  ook omdat, over het algemeen in de opgelegde straffen voor mensenhandel, niet de ernst van het delict tot uitdrukking lijkt te komen. Uit het op 6 januari 2012 gepubliceerde rapport “Vervolging en berechting mensenhandel, van de Nationaal Rapporteur Mensenhandel blijkt dat de straffen voor mensenhandel onverminderd laag blijven en zelfs  gemiddeld lager werden in de afgelopen (gemeten)vier  jaren. Slechts zeven procent van de veroordeelde verdachten krijgt meer dan vier jaar.[1] Daarom is vier jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf veel.

Het is een genuanceerd vonnis. Een mening wellicht mede gevoed door eerdere uitspraken van het Hof Leeuwarden[2] en het gevoel van begrip voor dit gecompliceerde misdrijf dat de voorzitter tijdens de zitting ten toon spreidde. In eerste aanleg is verdachte veroordeeld tot vijf jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Nu in hoger beroep tot vier jaar. Een paar opmerkingen:

Het Openbaar Ministerie zou niet ontvankelijk moeten worden verklaard, aldus de raadsvrouwe van verdachte, omdat een van de opsporingsambtenaren ten tijde van de aangiftes nog niet gecertificeerd was en onvoldoende deskundig. Hier gaat het Hof niet in mee. Het Hof is terecht de mening toegedaan dat het uiteindelijk gaat over hoe de aangifte tot stand is gekomen en hoe het onderzoek in zijn geheel is verricht. Van belang vindt het Hof dat het voldoende de gelegenheid dient te krijgen zelf een oordeel te vorm. Dat nu, is het geval. Read more…

Een prostituee kan niet de moeder van mijn kind zijn

January 2nd, 2012 Comments off

Update: 2 jan 2012. Onderstaande vormt nadrukkelijk alleen het verslag van de openbare zitting waarbij beide verdachten en twee getuigen werden gehoord. De indruk die ontstaat op een dergelijke zitting kan zonder inzicht in het complete dossier nooit tot een volwaardig oordeel leiden over de gehele tenlastelegging. In onderstaande zeer omvangrijke dossiers bevinden zich getuigenverklaringen over geweld tegen en mishandelingen van de vrouwen, telefoontaps, bankmutaties en ander ondersteunend bewijsmateriaal bijvoorbeeld m.b.t. de gedwongen abortussen dat niet op de zitting ter sprake is geweest.

Leeuwarden 20 december 2011. Het was een lange zitting: twee verdachten, beiden telgen uit een familie waarbij, zoals een van de twee verdachten bijzonder eloquent wist te vertellen, het de normaalste zaak van de wereld is, dat vrouwen in de prostitutie werken. Nee, niet de moeders, dochters, zussen of vrouwen maar hun vriendinnen. Deze verzorgde goedgeklede en goed uitziende man en zoals gezegd nog mooiere prater, deed je ook bijna geloven alsof het de normaalste zaak van de wereld is, werken in de prostitutie. In eerste aanleg werden beide mannen veroordeeld tot vijf jaren gevangenisstraf voor mensenhandel en witwassen. (LJN: BO9639 en  LJN: BO7662 ). Verdachten zijn in hoger beroep gegaan, niet het OM. De strafeis blijft daarom gelijk aan de eisen in eerste aanleg.

Verdachte 1

Maar zo normaal is het, ook in zijn familie nou ook weer niet. Verdachte is daar dan ook weer onbeschaamd helder over: Een prostituee zou nooit de moeder van zijn kinderen kunnen zijn. Zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, is dan ook een andere dan de vrouw, zijn vriendin die ook bij de zitting verschijnt als getuige. Met de allerhoogst denkbare gehakte, knalrode schoenen, strakke spijkerbroek en voor de tijd van het jaar beslist bloot topje, loopt ze telefonerend over de marmeren vloer van het gerechtshof, niet van plan haar beroep in bescheidenheid te bedekken. Een beslist aantrekkelijke dame, met een air van zelfverzekerdheid en met geen ander doel naar het gerechtshof gekomen dan iedereen en alles duidelijk te maken dat zij zich geheel vrijwillig prostitueert. Zij is er niet de persoon naar om zich door iets of iemand te laten dwingen en al helemaal niet door deze man van wie zie houdt en wiens naam meerdere male nop haar lijf getatoeëerd staat. “Het is een statement van haar liefde’ zo vatte verdachte het in ieder geval op, toen ze ze liet zetten. Ze woont al een tijdje in bij zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, daar betaalt ze huur, zegt ze, hij zegt van niet. Read more…