Archive

Archive for the ‘Human Info’ Category

Haar herinneringen zijn een hel, die gesloten moet blijven

July 17th, 2012 Comments off

Tien jaar lang worden uitgebuit door de man waarvan je aanvankelijk dacht te houden, maar die later werd tot een tirannieke pooier, niet meer en niet minder dan dat. Een telg uit een geslacht van mensenhandelaren, of toch misschien gewoon man uit een familie waar het heel normaal is dat de vrouwen in de prostitutie werken? Gewoon dus een man die toevallig tenminste twee vrouwen gedurende ruim tien jaar voor zich had werken en de zich slechts zijdelings bezig hield met hun prostitutiewerkzaamheden. In dit geval een man die in ieder geval een van zijn vrouwen mishandelde soms tot bijna de dood aan toe? Was dat allemaal slechts geweld in de relationele sfeer zonder enige causaal verband met de werkzaamheden in de prostitutie, zoals de advocaat van verdachte ons wil doen laten geloven? Of heeft deze man, tenminste een vrouw niet alleen misleid, maar vooral ook zeer ernstig mishandeld, zo ernstig dat zij nu nog steeds in een ‘overlevingsstand’ staat, niets kan voelen, niets wil voelen

“De hel waarin jij alles bepaalde, jouw wil wet was. Een donker diepzwarte hel die me gemaakt heeft wie ik ben,…. Die hel afgesloten diep in mij, moet zo blijven, anders breek ik.” Read more…

Mensenhandel Millingen aan de Rijn: Hij heeft maar een fout: Hij valt op labiele vrouwen

March 18th, 2012 Comments off

Als ik haar naar haar telefoonnummer vraag omdat ik beloof wat voor haar na te vragen, wijst ze naar de man die achter haar zit. Daar moet ik het maar aan vragen, ze herinnert zich niets meer, ze kan zich niet concentreren, ze kan niets onthouden. De rechtszaak, de inhoudelijke behandeling van de zaak tegen haar mensenhandelaar volgt ze, op van de zenuwen, vanuit een rolstoel. Nee daar bestaat, geen direct causaal verband met de mensenhandel. Toen ze voor het eerst na lange tijd weer de straat opdurfde, samen met een vriendin, kreeg ze een auto-ongeluk. Ze had al wel wat aan haar been; blijvend letsel ten gevolge van wat haar is overkomen. Hij werd nogal boos tegen haar, toen het hondje in de tuin had geplast. Ze is psychisch een wrak en heeft hulp nodig, heel hard, maar weet niet waar ze die moet krijgen. Ze heeft een paar keer iemand van slachtofferhulp gezien en dat was het.

Hij, is de 47 jarige uit Millingen aan de Rijn afkomstige Tonnie K. die wordt verdacht van mensenhandel, valsheid in geschrift, verkrachting en witwassen. In de zaal zijn drie vrouwen aanwezig die aangifte hebben gedaan van gedwongen prostitutie. Ik schreef hier eerder over nadat de inhoudelijke behandeling was uitgesteld omdat verdachte aan een nader psychologisch onderzoek moest worden onderworpen. De Officier zei toen nog dat je mocht hopen dat deze man aan een stoornis lijdt, gezien hetgeen waarvan hij beschuldigd wordt. Maar Tony lijdt niet aan een stoornis. Hoewel hij weinig benaderbaar blijkt, is dat ook de conclusie van de drie gedragsdeskundigen die hem hebben onderzocht. Tonnie zelf laat ook geen gelegenheid tijdens de zitting onbenut om duidelijk te maken dat hem niets mankeert. Er is een complot tegen hem, ze willen hem er in luizen.

Tonnie K. lijkt niet te beschikken over een overdaad aan empathisch vermogen. Nou ja, wel als het over het hondje gaat, zijn hondje. Dat beestje dat zo ontzettend bang is gemaakt door de politie toen ze zijn huis waren binnengetreden. “Of dat nu nodig was geweest?”  Dat beestje dat middels overeenkomst van een van de slachtoffer was overgedragen aan hem. Door overeenkomst, net zoals hij onder andere een bankstel en eendje voor bijna 4000,- gulden heeft overgedaan aan een van de vrouwen. Of dat gek was dat zij zijn hele inboedel kocht. “ Nee, natuurlijk was dat niet gek, ik heb een mooie inboedel.” Ook meerdere auto’s stonden op haar naam, die heeft ze allemaal bij hem gekocht. Nee hij had geen enkele reden haar uit te buiten. “Luister, ze heeft zoveel spullen bij me gekocht dat ik het echt niet nodig vond haar nog eens af te persen.”

Verdachte ziet niet wat hij verkeerd heeft gedaan, en daar blijft ie bij. Hij heeft maar een fout en dat is dat hij op labiele vrouwen valt, zoals hij zelf zegt. Labiele vrouwen die ook nog een complot tegen hebben gesmeed. Hoe kan het anders dan dat deze vrouwen die elkaar allemaal niet kenden, nu opeens allemaal hetzelfde beweren. Hoe moet hij zich nu verdedigen tegen deze hele groep vrouwen? En daarmee ondersteunt Tonnie K impliciet zelf het sterkste bewijs tegen hem. Drie vrouwen die elkaar voor de vorige zaak in oktober niet kenden en blijkbaar bij de Rechter Commissaris  allemaal hetzelfde of althans aanvullend hebben verklaard. Dat de vrouwen elkaar niet kenden werd ook mij duidelijk tijdens de vorige zitting toen er koffie werd gedronken in de kantine van de rechtbank. Stuk voor stuk schoven hun verhalen in elkaar: een briefje van de een bij de ander in de brievenbus, een gezamenlijk bekende naam, de schoonmaakwoede van Tonnie.

Zijn eigen moeder noemt hem oversekst, en zijn zus zegt dat ie altijd weer de zwakkeren uitzoekt. Vrouwen in dit geval, die in tegenstelling to nu geen schulden hadden toen ze Tonnie leerden kennen, wel een kind en vooral alleen en kwetsbaar waren. Van hard bewijs, anders dan de verklaringen die soms jaren terug gaan van de verschillende slachtoffers wordt tijdens de zitting weinig duidelijk. Er is een smsje dat eindigt op ‘ want anders…’ en met de beste wil niet anders kan worden uitgelegd dan een dreigement. Het zijn vooral de verschillende verklaringen van vrouwen die in elkaar grijpen en elkaar ondersteunen die hier tot overtuiging van de rechtbank zullen moeten leiden. Bij die beoordeling van ondersteunende verklaringen zal de rechtbank moeten nagaan of  sprake is van bevestiging van significante elementen uit de belastende getuigenverklaring dan wel of er sprake is van onmiskenbaar unieke of authentieke elementen, waardoor de geloofwaardigheid van de getuige, op wiens verklaring het bewijs in aanmerkelijke mate steunt, buiten redelijke twijfel kan staan. De aard van de ten laste gelegde feiten en de besloten relationele context waarin dit type misdrijven doorgaans wordt gepleegd brengen met zich dat aanvullend bewijs regelmatig bestaat in ondersteunende verklaringen, die zijn gebaseerd op mededelingen die de betrokken aangeefsters of slachtoffers over de feiten of over de verdachte ten overstaan van derden hebben gedaan. Zo haalde de OvJ het Amsterdamse Hof in de zg.Judo zaak aan in haar requisitoir. De strafeis: negen jaar.

En terwijl ik naar huis rijd, bedenk ik dat tijdens mensenhandelzaken nooit echt duidelijk wordt wat de diepe wonden bij de overlevers heeft geslagen, wat het werkelijk betekent om gedwongen in de prostitutie te werken. De ten laste gelegde verkrachting, wordt door de voorziter nog bij naam genoemd: oraal, anaal en ….en ook dan stopt de beschrijving van de voorzitter. Wanneer het gaat over gedwongen prostitutie ontbreekt elke beschrijving van diezelfde orale, anale en vaginale penetraties die misschien wel tientallen keren hebben plaatsgevonden. Een keer maar worden de aanwezigen  in de rechtszaal herinnerd aan wat het nu werkelijk betekent: een van de vrouwen zou zijn ontslagen uit Casa Rossa omdat ze moest overgeven nadat ze een klant moest pijpen.

De rechtbank doet woensdag 21 maart uitspraak.

 

 

 

 

 

De eerlijkheid in wat hij eerst niet begreep heeft mij ontroerd

February 14th, 2012 Comments off

Hieronder een reactie van een slachtoffer van mensenhandel op het boek de Fatale Fuik van Henk Werson

“Ik heb hem uit, en ik vind het een heel goed boek. Meestal heb ik na het lezen van een boek over dit onderwerp irritatie of ik vind het te oppervlakkig of irriteert een boek me op bepaalde vlakken. Dit boek vind ik heel diep ingaan op de verhalen en je krijgt een duidelijk beeld hoe het in elkaar zit. Hij gaat goed in op de psyche van het meisje op dat moment en het bevestigt mijn visie op wat verkeerd gaat bij bijvoorbeeld hulpverlening en ook bij het eerste verhoor dat ik heb gehad. Vooral in het eerste verhaal staat goed beschreven hoe het eerste gehoor ging. Het is heel goed om dit te lezen. Ik denk dat het voor de meeste mensen schokkend is. Dat viel voor mij wel mee. Ik heb die dingen wel om me heen zien gebeuren, behalve dat met die borsten dat vond ik wel heel luguber.

Ben ooit eens door een rechercheur verhoord die vroeg mij rechtstreeks of ik in de prostitutie werkte. Hij zei me dat ik ja of nee of daar wil ik niet op antwoorden kon zeggen. Daar klapte ik spontaan van dicht en zei nee. Daar heeft hij het ook over in het boek, dat vond ik wel even apart. Ook het stuk dat ze je pakken op de zwakke momenten die je hebt, vond ik mooi. Het zijn namelijk niet de meisjes uit rare gezinnen of met lage iq’s. Wat mij in een van de andere boeken irriteerde was dat de Nederlandse meisjes meer met misleiding te maken zouden hebben in plaats van met geweld, terwijl ook bij Nederlandse meisjes wel degelijk sprake is van veel geweld.

Vooral het respect van hem en de eerlijkheid in wat hij eerst niet begreep heeft mij ontroerd. Ben echt blij met dit boek zou door rechters gelezen moeten worden, dan begrijpen zij misschien waarom een meisje op een bepaalde manier reageert, zoals bijvoorbeeld het weglachen, het van de hak op de tak gaan bij verklaringen. Het zijn flarden die je binnen schieten want het meeste verdring je.

Ook de meest verschrikkelijke dingen die door meisjes verteld worden alsof ze het over koetjes en kalfjes hebben, dat verbaast veel mensen telkens weer en ook dat staat mooi beschreven in het boek.

Prachtig boek aanrader voor elke ouder op school en als voorlichting op school. Bravo.

Categories: Human Info Tags: ,

Misbruik verblijfsregeling is vaak onbegrepen mensenhandel

January 19th, 2012 Comments off

 

Minister Leers

Wanneer niet legaal in ons land verblijvende slachtoffers van mensenhandel aangifte doen krijgen zij een tijdelijk verblijfsrecht op grond van de zogenaamde B9-regeling. Naar verluidt zou misbruik van deze regeling gemaakt worden. Zowel OM als BNRM hebben onderzoek gedaan, maar hebben dat misbruik niet kunnen kwantificeren. Misbruik kan dus niet worden aangetoond. Toch meent minister Leers van Immigratie en Asiel dat maatregelen moeten worden genomen om misbruik te voorkomen. In een brief van 11 november 2011 kondigt hij o.a. aan valse aangiftes te laten vervolgen, de procedure voor voortgezet verblijf te verkorten en het verblijfsrecht na sepot te verkorten. Verder kondigt hij aan onderzoek te verrichten naar zogenaamde ‘kansloze zaken’ en het verhogen van de drempel voor het aanbieden van de bedenktijd.

Diverse maatschappelijke organisaties hebben in een FF 180111BRIEF LEERS aan minister Leers (18 jan 2012) hun zorgen over deze maatregelen kenbaar gemaakt.

Er kunnen vele redenen zijn waarom een zaak aanvankelijk kansloos of vals lijkt. Datzelfde geldt voor de redenen waarom en zaak geseponeerd wordt voordat tot vervolging wordt overgegaan. Dat wil niet zeggen dat geen sprake is van een  slachtoffer van mensenhandel dat  reele bescherming nodig heeft. Slachtoffers van mensenhandel kunnen niet altijd direct hun verhaal vertellen. Soms is dat omdat ze de meest afgrijselijke gruwelijkheden verdrongen hebben en zich werkelijk niets meer kunnen herinneren. Een andere keer zijn ze bang om te praten, bang voor represailles, voor henzelf, hun familie, hun kinderen. Schaamte, wantrouwen tegen de politie. Soms is het hoofdletsel dat van invloed is op het vermogen om te verklaren.

Het vraagt kennis van zaken, veel geduld en inzicht in de gecompliceerde medisch psychische problematiek. Door zaken goed uit te zoeken en verhalen te bundelen, blijken veel verhalen ineens wél waar. Dat is waar we minister Leers op willen wijzen. Met de aangekondigde maatregelen zijn we bang dat nog meer slachtoffers van mensenhandel niet geloofd worden. We mogen slachtoffers van mensenhandel, niet in de kou laten staan. Dat mag niet gebeuren.

De brief ( FF 170111BRIEF LEERS) is verstuurd namens: Fier Fryslân, HumanTrafficking.Info, Defence for Children – ECPAT, Comensha, FairWork, Stop Kindermisbruik, Humanitas Rotterdam, Amsterdams Coördinatiecentrum Mensenhandel, VieJa Utrecht, MJD Groningen en het Leger des Heils

 

Een prostituee kan niet de moeder van mijn kind zijn

January 2nd, 2012 Comments off

Update: 2 jan 2012. Onderstaande vormt nadrukkelijk alleen het verslag van de openbare zitting waarbij beide verdachten en twee getuigen werden gehoord. De indruk die ontstaat op een dergelijke zitting kan zonder inzicht in het complete dossier nooit tot een volwaardig oordeel leiden over de gehele tenlastelegging. In onderstaande zeer omvangrijke dossiers bevinden zich getuigenverklaringen over geweld tegen en mishandelingen van de vrouwen, telefoontaps, bankmutaties en ander ondersteunend bewijsmateriaal bijvoorbeeld m.b.t. de gedwongen abortussen dat niet op de zitting ter sprake is geweest.

Leeuwarden 20 december 2011. Het was een lange zitting: twee verdachten, beiden telgen uit een familie waarbij, zoals een van de twee verdachten bijzonder eloquent wist te vertellen, het de normaalste zaak van de wereld is, dat vrouwen in de prostitutie werken. Nee, niet de moeders, dochters, zussen of vrouwen maar hun vriendinnen. Deze verzorgde goedgeklede en goed uitziende man en zoals gezegd nog mooiere prater, deed je ook bijna geloven alsof het de normaalste zaak van de wereld is, werken in de prostitutie. In eerste aanleg werden beide mannen veroordeeld tot vijf jaren gevangenisstraf voor mensenhandel en witwassen. (LJN: BO9639 en  LJN: BO7662 ). Verdachten zijn in hoger beroep gegaan, niet het OM. De strafeis blijft daarom gelijk aan de eisen in eerste aanleg.

Verdachte 1

Maar zo normaal is het, ook in zijn familie nou ook weer niet. Verdachte is daar dan ook weer onbeschaamd helder over: Een prostituee zou nooit de moeder van zijn kinderen kunnen zijn. Zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, is dan ook een andere dan de vrouw, zijn vriendin die ook bij de zitting verschijnt als getuige. Met de allerhoogst denkbare gehakte, knalrode schoenen, strakke spijkerbroek en voor de tijd van het jaar beslist bloot topje, loopt ze telefonerend over de marmeren vloer van het gerechtshof, niet van plan haar beroep in bescheidenheid te bedekken. Een beslist aantrekkelijke dame, met een air van zelfverzekerdheid en met geen ander doel naar het gerechtshof gekomen dan iedereen en alles duidelijk te maken dat zij zich geheel vrijwillig prostitueert. Zij is er niet de persoon naar om zich door iets of iemand te laten dwingen en al helemaal niet door deze man van wie zie houdt en wiens naam meerdere male nop haar lijf getatoeëerd staat. “Het is een statement van haar liefde’ zo vatte verdachte het in ieder geval op, toen ze ze liet zetten. Ze woont al een tijdje in bij zijn vrouw, de moeder van zijn kinderen, daar betaalt ze huur, zegt ze, hij zegt van niet. Read more…

De Kleine Gids signalering en behandeling slachtoffers loverboys

November 3rd, 2011 Comments off

Bijna een maand geleden alweer verscheen ‘De Kleine Gids signalering en behandeling slachtoffers loverboys’, geschreven door Door van der Wiele en Ellen de Ruiter. In de serie ‘De kleine gids’ worden gecompliceerde onderwerpen makkelijk verteld en informatie toegankelijk gemaakt. Dat is de bedoeling en dat is in dit geval ook uitstekend gelukt. De gids geeft een helder en compleet overzicht van de loverboyproblematiek. Niet alleen komen mogelijke oorzaken en signalen bij slachtoffers aan bod. Misschien wel net zo belangrijk geeft de gids een daderprofiel en inzicht in de problematiek die veelal aan hun gedragingen ten grondslag lijken te liggen. Wat mag je verwachten van hulpverlening en hoe begeleid je slachtoffers en hoe ziet een eventuele juridische procedure eruit? Verheugend is de aandacht voor de diepgaande psychische gevolgen bij slachtoffers. In duidelijke bewoordingen wordt ingegaan op de noodzaak om onderliggende trauma’s eerst te behandelen, alvorens te kijken welke stoornissen, klachten en problemen er over blijven. Omdat niet elke therapie even goed bij elke persoon aanslaat, geeft de gids ook een kort overzicht van de bestaande en meest gebruikte therapieën. Die aandacht is een logisch gevolg van de participatie van het inmiddels gerenomeerde expertise en behandelcentrum  Fier Fryslan. Dat geeft de lezer soms het idee alsof dit het enige behandelcentrum zou zijn voor deze problematiek. Maar dat is slechts een van de weinige en kleine krtitische opmerkingen.

Read more…

Woorden waar soms geen woorden voor zijn: Sweet-Mizzy, in afwachting Hoger Beroep

August 11th, 2011 Comments off

Inleiding Chris Sent: Al jaren vraagt men zich af waarom slechts de helft van de slachtoffers van mensenhandel; uitbuiting onder enige vorm van dwang of misleiding in de prostitutie, bereid is aangifte te doen tegen haar (of zijn) pooier. Organisaties pleitten bij de minister van Veiligheid en Justitie voor nader onderzoek. De minister is van mening dat met categorale (lees:gespecialiseerde) opvang die aangiftebereidheid wel zal toenemen. Zonder dat hij daarbij de toezegging doet voor uitbreiding van de 50 bestaande opvangplaatsen.[1] Diep gevoel van schaamte, het gevoel nergens meer heen te kunnen en reële angst voor represailles moeten overwonnen worden, voordat slachtoffers aangifte kunnen doen. Eenmaal de vlucht gewaagd, volgt de aangifte bij de politie, uren soms dagen lang. Kan de pooier worden opgepakt en zijn er voldoende aanwijzingen om hem te vervolgen? Een onderzoek dat tergend lang kan duren vooral voor hen die eindelijk besloten hebben alles achter zich te laten en vaak door de verhoren en de ondervragingen alles moeten herbeleven. Gevolgd door misschien wel een nog grotere onzekerheid, wordt hij wel veroordeeld, wat krijgt hij voor straf en dan eventueel nog hoger beroep en in een enkel geval cassatie. De pooier van Sweet Mizzy heeft in eerste aanleg vijf jaar gekregen een in de huidige rechtspraktijk als mooi te betitelen straf.[2] Met geluk blijft die straf tenminste gelijk en wordt ie niet verlaagd, niet in de laatste plaats omdat de ‘redelijke termijn’ wordt overschreden omdat het onderzoek al met al te lang duurt.[3] Dat omdat de verdachte dan te lang in onzekerheid heeft verkeerd.

Over de onzekerheid voor haar, de tijd gedurende het strafproces en de gevolgen van haar tijd in de prostitutie en over het waarom of vooral waarom niet van aangifte doen, schrijft Sweet-Mizzy. Woorden voor zaken waar soms geen woorden voor zijn.

In afwachting van Hoger Beroep’

10 “Precies 8 maanden geleden werd mijn ex-loverboy/ pooier veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf.

“Natuurlijk is hij, zoals iedereen ook verwachtte, in hoger beroep gegaan. Het zou ook onlogisch zijn als hij dit niet zou doen. Hij beweert immers onschuldig te zijn en verklaart dat ik alles wat ik deed vrijwillig heb gedaan. Als je zelf claimt zo onschuldig te zijn, is het natuurlijk raar om je zonder hoger beroep neer te leggen bij vijf jaar gevangenisstraf. Dus alleen om zijn en zijn broers leugens hoog te houden, zal hij in hoger beroep moeten.

Het wachten op dit hoger beroep duurt nu inmiddels dus al acht maanden. En ik heb begrepen van mijn advocaat, dat het nog wel even gaat duren tot dit proces daadwerkelijk zal beginnen.
Het meest van de tijd lig ik er niet wakker van, dat het allemaal zo lang duurt. In die tijd ben ik druk met alles wat me bezighoud in het leven, zoals mijn kindje, maar ook met het oppakken van mijn eigen leven. Maar er zijn perioden, waarin ik alleen maar bezig ben met de rechtszaak die het hele vorige jaar mijn leven beheerste. Perioden, waarin ik niets uit mijn handen krijg, perioden waarin ik mijn dochter en mezelf een Baalweek gun. En helemaal niets uitvoer, dan nadenken over al die dingen, die er in mijn hoofd rondspoken.

Vaak komt zo een periode na een tegenslag. Tegenslagen die iedereen in zijn leven te verwerken krijgt, zoals medische tegenslagen, maar ook financiële tegenslagen in de vorm van onverwachte rekeningen, of wanneer ik weer eens probeer op te boksen tegen de schrijnende bureaucratie die ons land steeds meer lijkt te ontwikkelen. En juist in deze periodes merk ik dat ik door al die jaren ellende bij mijn loverboy/pooier, Het vluchtten in de jaren erna, De aangifte tegen deze man, En nu dus het wachten op het hoger beroep in deze rechtszaak, dat ik geen energie meer heb voor de “normale” tegenslagen. Ik heb meer tijd nodig om te herstellen van een dusdanige tegenslag en ik irriteer me in tussentijd aan de bureaucratie die ook in ons algehele rechtssysteem is geslopen.

Want welk slachtoffer van een dusdanig misdrijf als artikel 273: mensenhandel, wil nou zo lang met justitie bezig zijn. Ik heb al uitgerekend dat ik als de dader alweer op straat rondloopt, ik nog steeds met justitie bezig ben. En begrijp, waarom de meeste slachtoffers van dit misdrijf geen behoefte hebben aan een aangifte, maar vooral aan de nasleep die er bij komt kijken. Hij heeft 8 jaar niet hoeven werken, niets voor zijn rekeningen hoeven doen, niets hoeven doen voor de auto’s die hij reed, of de vakantie’s die hij had naar zijn vaderland met zijn broer. Het huis waarin hij woonde werd betaald, zijn kleding, sigaretten, dagelijkse portie wiet, de rondjes die hij uitdeelde, alles maar dan ook alles werd betaald. Door mij. Acht jaar lang liever lui dan moe en dat over mijn rug.

En ik 6 jaar lang, moest ik me prostitueren voor zijn wensen. 2 jaar lang moest ik me laten vernederen door hem tot ik eindelijk een uitweg vond om te vluchten. Afgelopen 3 jaar heb ik hem niet achter me kunnen laten en ben ik nog regelmatig bezig met deze pooier. Al in totaal 11 jaar ben ik bezig met hem, en zoals al eerder in dit blog aangegeven, zal ik nog bezig zijn met justitie, als hij alweer vrij op straat loopt… En ik ga er dus vanuit dat dat dus nog zeker tot 2013 duurt, en dan zal hij dus ergens vrij komen.. Al met al ben ik dan dus 13 jaar van mijn leven kwijt. Voor iemand die er dus vijf jaar voor moet zitten. En eerder klaar is met justitie als het slachtoffer zelf..

Er wordt vaak gezegd dat loverboyslachtoffers dom zijn.

Je kunt toch naar de politie gaan wordt er dan gezegd?

Maar wat brengt het me als ik er nu op terugkijk?

En wat zou het andere slachtoffers brengen, om deze justitiele weg te bewandelen? Read more…

WOMEN Inc. 23 mei: een debat ten dienste van wie?

May 25th, 2011 Comments off

Het WOMEN Inc. debat op 23 mei had als thema: Regulering prostitutie: in het belang van wie? Sekswerker, illegale seksslavin of economisch immigrant? Het debat was eerder aangekondigd onder de titel Vrouwenhandel: seksslavin of economisch immigrant. Beide benaderingen karakteriseerden het debat. Wat opviel was dat een deel van de sprekers zich richtte tegen het wet(svoorstel) Regulering prostitutie en bestrijdig misstanden seksbranche (prostitutiewet), in het bijzonder de daarin aangekondigde registratieplicht. Sommige sprekers richtten zich tegen de slechte sociale en werkomstandigheden van vrijwillig werkende sekswerkers. Maria Genova sprak over vrouwenhandel.

Al met al zou bijna het idee kunnen ontstaan alsof er onenigheid bestaat, en de ene partij geen oog heeft voor de ellende van mensenhandel, of de andere partij geen oog heeft voor de positie van de (niet gedwongen) prostituee. Het onderwerp van de avond: Regulering prostitutie: in het belang van wie? kwam daarmee niet uit de verf. Het ging aan de ene kant over sekswerk; een beroep dat in al zijn facetten als volwaardig beschouwd dient te worden. Aan de andere kant ging het over mensenhandel, gedwongen uitbuiting in de prostitutie, waarbij het gaat om de rechtenschendende omstandigheden waaronder uitbuiting in de prostitutie plaatsvindt. Mildred Roethof miste helaas de kennis en achtergrondinformatie om dit tot een geheel te laten debateren.

Stuk voor stuk waren het ijzersterke verhalen van sterke vrouwen, die allemaal eilandjes bleven. De enige rode draad door het debat was de bij bijna alle in de zaal aanwezige partijen bestaande weerstand tegen de registratieplicht voor prostituees. Voorstander van registratie toonde zich alleen wethouder Lodewijk Asscher en de in het publiek aanwezige Officier van Justitie Monique Mos, gespecialiseerd in mensenhandel. Read more…

Stille Getuige

April 13th, 2011 Comments off

Impressie interview slachtoffer mensenhandel (vrouwenopvang, voorjaar 2009)

(herhaalde post)

Ze heeft ongeveer een half uur zonder enige zichtbare emotie antwoord gegeven op de vragen. Dan vertelt ze terloops, tussen de spaarzame woorden door dat ze zwanger is. Haar ogen gericht op de grond, haar schouders naar beneden, ineengedoken. Niet meer dan strikt noodzakelijk vormen haar lippen de enkele woorden die samen haar verhaal vormen.

Haar verhaal en het verhaal van vele lotgenoten: hoe ze verkocht werd door haar stiefvader aan een man die haar mishandelde en misbruikte. Hoe ze om die situatie te ontvluchten zich vervolgens liet meenemen naar Europa, ze zou daar huishoudelijk werk gaan doen. Ze is meegegaan, ze had niemand: “wat kon ze anders?”

Hier in Nederland werd ze, direct na aankomst, opgesloten in een woonhuis waar ze ongeveer een half jaar moet hebben gezeten. Waar dat was, weet ze niet; eigenlijk wist ze niet eens dat ze in Nederland was. Ze moest ‘slapen’ met vijf mannen per dag, soms dezelfde soms ook verschillende. Van een van hen, ze weet niet welke, is ze zwanger. Ze weet niet wie de vader van haar kind is, ze wil het ook niet weten. Abortus kan niet, haar godsdienst verbiedt haar dat.

Na dat half jaar is ze ontsnapt. Bijna 2 maanden zit ze nu in de opvang, ze is 3 maanden zwanger. Ze is net meerderjarig. Ze eet niet, slaapt amper en praten doet ze evenmin. Ze huilt veel, heel veel. De begeleiders in de opvang maken zich ernstig zorgen. Ze gaat aangifte doen, “wat kan ze anders?”

Haar aangifte zal hoogstwaarschijnlijk te weinig aanwijzingen opleveren om verder onderzoek te verrichten. Laat staan ooit tot een veroordeling leiden. Haar zaak zal waarschijnlijk worden geseponeerd. Wil ze legaal in Nederland blijven, of beter gezegd niet teruggestuurd worden naar haar land van herkomst, dan kan ze een aanvraag voortgezet verblijf doen.

Ze zal haar kind krijgen, misschien houdt ze het, misschien staat ze het af voor adoptie. In beide gevallen zal zij alleen voor verblijfsvergunning voortgezet verblijf op humanitaire gronden in aanmerking komen wanneer de staatssecretaris haar situatie schrijnend genoeg acht.

Of daar sprake van is, kan niemand zeggen, wel dat de kans groot is dat zij met of zonder kind zal worden teruggestuurd naar haar land van herkomst. En wie zal het zeggen, valt ze dan even makkelijk opnieuw in handen van mensenhandelaars. Ze heeft niemand.

Wat kan ze anders?

Noot 2011 April 13: Inmiddels zijn criteria gegeven voor de invulling van het beleid met betrekking tot de discretionaire bevoegdheid, oftewel de beoordelingsvrijheid van de minister of staatssecretaris om in zeer schrijnende gevallen  een verblijfsvergunning te geven. Deze vrouw afkomstig uit een West Afrikaans land is waarschijnlijk toen terug gestuurd en zou ook nu terug gestuurd worden. De rol van slachtoffers van mensenhandel is overwegend beperkt tot medewerking aan opsporing en vervolging. Dat betekent wanneer politie en justitie niet voldoende aanwijzingen hebben voor vervolging, het slachtoffer geen aanspraak kan maken op een verblijfsvergunning. Een vergunning voortgezet verblijf krijgt een slachtoffer alleen maar wanneer het komt tot een onherroepelijke veroordeling. In de 7e rapportage heeft de Nationale Rapporteur Mensenhandel aanbevelingen gedaan om ook een verblijfsvergunning te geven wanneer in ieder geval mensenhandel in de ten lastelegging is opgenomen. Tot op heden is dat advies niet opgevolgd. Lees in dit verband ook ‘Van de ene afhankelijk situatie in de andere afhankelijke situatie’. Het is de vraag hoe en dergelijk instrumenteel gebruik van slachtoffers zich verhoudt tot intenationale mensenrechten zoals artikel 4 Europees Verdrag voor Rechten van de Mens(EVRM), het verbod op slavernij.

Ernstig dreigend tekort opvangplaatsen

April 8th, 2011 Comments off

In het rapport Opvang 2.0‘ Naar een toekomstbestendig opvangstelsel signaleert de ‘Commissie stelsel opvang’, Commissie de Jong, dat slachtoffers van mensenhandel een groep vormt die niet valt onder de definitie waarvoor het Wet Maatschappelijk Opvang (Wmo)-beleid is ontwikkeld. De commissie adviseert slachtoffers van mensenhandel ‘anders’ op te vangen. Wanneer dat advies wordt opgevolgd, dreigt een groot capaciteitstekort en verlies van expertise.

Enerzijds constateert de commissie dat slachtoffers van mensenhandel een nieuwe groep vormen waarvoor opvang verzorgd moet worden. Anderzijds stelt de commisie dat slachtoffers van mensenhandel niet vallen onder de groep ‘vrouwenopvang’ zoals gedefinieerd in het Wmo-beleid. Het Wmo-beleid is geformuleerd voor slachtoffers van geweld in afhankelijkheidsrelaties in de huiselijke sfeer. Bij mensenhandel is weliswaar sprake is van geweld in afhankelijkheidsrelaties, maar er is geen sprake van huiselijk geweld.

De Commissie adviseert om in de “Wmo een brede definitie op te nemen van slachtoffers van geweld in afhankelijkheidsrelaties. Het gaat daarbij om volwassen slachtoffers van (geestelijk, lichamelijk en/of seksueel) geweld gepleegd door iemand uit de huiselijke kring (te weten (ex)-partner, gezinslid, familielid of huisvriend) en om kinderen die mishandeld worden door hun ouders, familielid of huisvriend of getuige zijn van huiselijk geweld.”

De commissie adviseert om op basis van de ervaringen die worden opgedaan in de pilot naar een ander passend kader te zoeken…“De opvangplekken voor slachtoffers van mensenhandel worden sinds juli 2010 door drie verschillende instellingen geboden. Er zijn tot medio 2012 in totaal 50 opvangplekken beschikbaar. Hiervan zijn 40 opvangplekken gereserveerd voor vrouwen en 10 voor mannen. Slachtoffers krijgen in de opvang de nodige rust, veiligheid en juridische ondersteuning. Read more…

Categories: Human Info, News Tags: ,