Archive

Archive for the ‘News’ Category

De draad kwijt bij nieuw prostitutiebeleid

December 31st, 2011 Comments off

De prostitutiewet komt eraan, dat is althans als hij niet door de eerste kamer wordt teruggestuurd. Een wet die het prostitutiebeleid moet reguleren en misstanden moet bestrijden. Het reeds legale prostitutiegedeelte wordt verder gereguleerd waarmee beoogd wordt vooral een duidelijker onderscheid tussen legale en illegale prostitutie te creëren. Of dat voldoende is om werkelijke misstanden in de prostitutie aan te kunnen pakken wordt zeer betwijfeld. Dat neemt niet weg dat landelijke uniformering van prostitutiebeleid zeer gewenst is. Misschien had het daar bij deze wet bij moeten blijven. Nu deze wet echter wordt opgevoerd als hét middel in de strijd tegen mensenhandel, blijven kanttekeningen op hun plaats: zeer kritische.

De wet voert tevens een registratieplicht in voor prostituees. Elke in Nederland werkende prostituee, in loondienst of zelfstandig, wordt verplicht op straffe van een boete, zich eens in de drie jaar te laten registreren. Hij of zij wordt verplicht zich tijdens, of beter voorafgaand aan de werkzaamheden, een registratienummer te kunnen tonen. De klant in spe moet zich vooraf vergewissen of dat nummer wel hoort bij een geregistreerde prostituee. Doet ie dat niet dan is hij of zij strafbaar. Of het nummer wel bij de prostituee in kwestie hoort, zal lastig te controleren blijken omdat geen gebruik gemaakt zal worden van pasfoto’s. Het zal wachten zijn op de eerste fraude met, en handel in registratienummers. En hoe uiteindelijk achteraf gecontroleerd kan worden of een prostituant ook werkelijk het nummer gecontroleerd heeft, is een vraag die nog vele privacyjuristen zal gaan bezig houden. Maar geen zorgen, alles zal geregeld gaan worden in dé AMvB (Algemene Maatregel van Bestuur) van de minister van Veiligheid en Justitie.[1] De precieze uitwerking zal nog moeten plaats vinden, maar is pas zinvol -volgens de minister- als er duidelijkheid is over de aanvaarding van het wetsvoorstel. Maar ondertussen weet of begrijpt niemand hoe het een en ander nu echt geregeld kan of gaat worden. Read more…

Mensenhandel aan de Rijn en slachtofferverklaringen in het strafproces

October 30th, 2011 Comments off

Als ik mijn ogen sluit, zie ik jouw vuist, je hand met een hamer, met een mes. “

26 Oktober heb ik de zitting bijgewoond van een 47 jarige verdachte afkomstig uit Millingen aan de Rijn. De man is in totaal zeven maal gedagvaard.[1] Hem wordt de verkrachting van meerdere vrouwen, mishandeling uitkeringsfraude en mensenhandel ten laste gelegd. Sommige mensenhandelfeiten zijn meer dan 12 jaar geleden, anderen slechts een paar jaar. De rechtbank kwam nog niet toe aan de inhoudelijke behandeling van de zaak. Allereerst wil de rechtbank op verzoek van het OM dat verdachte nader psychiatrisch wordt onderzocht en milieuonderzoek (o.a. levensloop en achtergrond) wordt verricht. Dat had al eerder kunnen gebeuren maar daar heeft de verdachte niet aan meegewerkt. Inmiddels zit de man negen maanden in voorarrest en dat is een forse tijd. Die tijd weegt de rechtbank mee bij zijn keuze om verdachte óf zes maanden ter observatie naar het Pieter Baan Centrum (PBC) te sturen, óf hem gedurende vier maanden in de gevangenis te laten onderzoeken door lossen gesprekken. Zijn advocaat geeft aan zijn cliënt te zullen adviseren in het PBC niet mee te werken met het onderzoek. Dat advies in combinatie met het al langer durende voorarrest, maakt dat de rechtbank tot zijn eigen spijt voor kiest de verdachte intern in de gevangenis te laten onderzoeken.

Trap tussen publieke tribune en zittingszaal

De officier had even daarvoor haar verzoek tot nader psychiatrisch onderzoek onderbouwd met de even boude als heldere stelling dat “Als je naar verdachte kijkt, dan hoop je dat sprake is van een stoornis“. Waar het feitencomplex uit bestaat dat de hoop op stoornis bij verdachte  oproept, werd tijdens de zitting nog niet duidelijk. Wel de pijn en de diepe wonden die dat heeft achtergelaten bij de aangeefsters. Om hen niet te verplichten een volgende keer nogmaals aanwezig te zijn, gaf de rechtbank de drie vrouwen wel de gelegenheid hun verklaringen voor te lezen. De wet geeft bij bepaalde misdrijven slachtoffers de gelegenheid een verklaring over de gevolgen van het misdrijf af te leggen. (art. 302 WvSV) Van twee werd de verklaring voorgelezen door de rechter. Dat ging wat rommelig, in de zin dat de betreffende advocaten van aangeefsters nog niet in de zittingszaal zelf aangekomen waren toen de voorzitter maar vast was gestart. Het was beslist zorgvuldiger geweest te wachten tot de advocaten de lange tocht van de publieke tribune naar de zittingszaal hadden gemaakt.[2] De zaak werd voortdurende geschorst voor intern overleg. Onbegrijpelijk is het dan waarom de voorzitter niet even kon wachten tot de de advocaat van een van de vrouwen de trappen van het Arnhemse Paleis van Justitie had op- en afgerend. Een van de aangeefsters las zelf haar verklaring voor in de rechtszaal. Voor haar was gelukkig wel alle tijd en begrip “ik hoop dat mijn waarheid zal worden gehoord

Read more…

Mensenhandel, dat is niet normaal

October 22nd, 2011 Comments off

 

Wie zou, zonder bovenmenschelijke macht, alle misdaden kunnen, verhinderen, die door den nachtelijken sluier aan ieder menschelijk oog worden onttrokken? Misdaden van allerlei aard. Niet alleen die welke uit onmiddellijke eigenbelang als die, welke uit botviering van nimmer te verzadigen hartstochten voortspruiten. Die geheel tegen te gaan is feitelijk onmogelijk. Men kan ze straffen (bij ontdekking, die echter niet altijd plaats heeft, daar er duizenden middelen bestaan om den wrekenden arm der gerechtigheid te ontgaan. “ [1]

Blanke Slavinnen, door P. Uitg.C.J. Koster te A’dam, ca 1920

Alleen het taalgebruik verraadt de historische afkomst van deze tekst. Wie wilde men straffen een kleine honderd jaar geleden? Waren dat de pooiers, de mensenhandelaren, de mannen die vrouwen met flinke klappen en ander geweld achter de ramen zetten en hielden. Nee, die waren niet het te bestrijden kwaad, het kwaad der zinnelijkheid. Begin vorige eeuw waren het de prostituees zelf die bestreden moesten worden.

Nu, bijna honderd jaar later, lijkt het onderwerp van de strijd nog weinig veranderd. Het debat gaat nog steeds over de prostituee en haar vak: vanavond zendt de NCRV op Nederland 2 een debat uit onder de titel Prostitutie: normaalste zaak van de wereld? Nog steeds is de vraag een morele, waar het veroordelend antwoord al in de vraag besloten ligt. Nog steeds komt men maar niet toe aan de vraag waar het om zou moeten gaan: Hoe pakken we mensenhandel werkelijk aan?

De vraag of prostitutie wel een normaal beroep is, wordt gekoppeld aan het fenomeen mensenhandel. Dit levert per definitie een onzuivere discussie op. Nog afgezien van het feit dat ‘normaal’ een subjectief begrip is, gaat mensenhandel in beginsel over iets anders dan prostitutie. Dat een bepaald percentage mensen niet vrijwillig in de prostitutie werkt en slachtoffers van mensenhandel is, zegt nog steeds niet of prostitutie wel of niet een normaal beroep is. Het antwoord op de die vraag is ook niet leidend voor de vraag of en hoe we de strijd aangaan tegen dit misdrijf. Dat veel uitbuiting in de champignonteelt voorkomt,  maakt het beroep van champignon-steker nog geen abnormaal beroep.

Het zal de bedoeling zijn van het NCRV debat aandacht aan mensenhandel te besteden, al doet de titel anders denken. Uitgenodigd zijn Anita de Wit, oprichtster van Stoploverboys.nu en moeder van een vlinder (slachtoffer) en Gonnie Lemckert, ooit zelf werkzaam in de prostitutie, en nu steun en toeverlaat van menig Gronings straatprostituee. Tot zover prima gesprekspartners als het gaat om prostitutie en de strijd tegen mensenhandel. De andere twee genodigden, kunstenares Jimini Hignett en stadsdeelvoorzitter van het wallengebeid Jeanine van Pinxteren, stemmen wat minder hoopvol. Het is onduidelijk wat hun kwalificaties zijn om met kennis van zaken te debatteren over mensenhandel.Waarom niet Ilonka Stakelborough uitgenodigd, zelf twintig jaar vrijwillig werkzaam in de seksbranche, en gedreven betrokken bij het onderwerp mensenhandel? Als je echt antwoord op de vraag wil hebben of prostitutie een normaal beroep is, dan kan zij dat bij uitstek geven. Dat kan ze overigens ook bij uitstek als het gaat om de vraag hoe mensenhandel aan te pakken. Menigeen ontgaat het onderscheid tussen beide vragen.

We zeggen mensenhandel te bestrijden en hoog op de politieke agenda te hebben. Ondertussen zijn het moreel getinte en onzuivere vraagstellingen die leidend zijn in het debat dat zou moeten gaan over de beste aanpak van uitbuiting onder dwang in de prostitutie, de mensenhandel. Dat onderwerp kreeg in deze ‘Week tegen de slavernij’ eindelijk na jaren de verdiende media-aandacht. Veel debatten gingen echter net zo min over waar het rond 1920 over ging, over de werkelijke aanpak van mensenhandel, onze moderne slavernij.

Hoe mensenhandel werkelijk aan te pakken, is geen morele maar een praktische vraag. Het antwoord op die vraag zou onderwerp moeten zijn van het debat: Mensenhandel pak je niet aan met de nieuwe prostitutiewet die het zicht krijgen op de prostitutiebranche als hoofddoel heeft en niet de bestrijding van mensenhandel. Niet met andere regelgeving die niet gehandhaafd wordt. Niet met morele oordelen over het vak of de vrouwen die het vak uitoefenen.

Mensenhandel pak je aan met meer ‘ogen en oren’; meer of in ieder geval voldoende opsporingscapaciteit bij de politie, die is er nu bij lange na niet; structurele inbedding van ketenaanpak; subsidiering van laagdrempelige inloopprojecten; regelmatige en veelvuldige informatie aan prostituees en ruim voldoende gespecialiseerde opvangplaatsen. Straf de daders met straffen die in verhouding staan tot de ernst van het delict en bij koele berekening nog afschrikwekkende werking hebben. Maak ook het onrechtmatig verkregen geld zo snel mogelijk afhandig. Besteed royaal aandacht aan bewustwordingscampagnes en maak daarin vooral duidelijk hoe erg het is. Laat door daadkracht aan de zijde van de overheid weten hoe erg we het werkelijk vinden. Wij kunnen mensenhandel, uitbuiting in de prostitutie niet tolereren. Mensenhandel, dat is niet normaal.

 

WOMEN Inc. 23 mei: een debat ten dienste van wie?

May 25th, 2011 Comments off

Het WOMEN Inc. debat op 23 mei had als thema: Regulering prostitutie: in het belang van wie? Sekswerker, illegale seksslavin of economisch immigrant? Het debat was eerder aangekondigd onder de titel Vrouwenhandel: seksslavin of economisch immigrant. Beide benaderingen karakteriseerden het debat. Wat opviel was dat een deel van de sprekers zich richtte tegen het wet(svoorstel) Regulering prostitutie en bestrijdig misstanden seksbranche (prostitutiewet), in het bijzonder de daarin aangekondigde registratieplicht. Sommige sprekers richtten zich tegen de slechte sociale en werkomstandigheden van vrijwillig werkende sekswerkers. Maria Genova sprak over vrouwenhandel.

Al met al zou bijna het idee kunnen ontstaan alsof er onenigheid bestaat, en de ene partij geen oog heeft voor de ellende van mensenhandel, of de andere partij geen oog heeft voor de positie van de (niet gedwongen) prostituee. Het onderwerp van de avond: Regulering prostitutie: in het belang van wie? kwam daarmee niet uit de verf. Het ging aan de ene kant over sekswerk; een beroep dat in al zijn facetten als volwaardig beschouwd dient te worden. Aan de andere kant ging het over mensenhandel, gedwongen uitbuiting in de prostitutie, waarbij het gaat om de rechtenschendende omstandigheden waaronder uitbuiting in de prostitutie plaatsvindt. Mildred Roethof miste helaas de kennis en achtergrondinformatie om dit tot een geheel te laten debateren.

Stuk voor stuk waren het ijzersterke verhalen van sterke vrouwen, die allemaal eilandjes bleven. De enige rode draad door het debat was de bij bijna alle in de zaal aanwezige partijen bestaande weerstand tegen de registratieplicht voor prostituees. Voorstander van registratie toonde zich alleen wethouder Lodewijk Asscher en de in het publiek aanwezige Officier van Justitie Monique Mos, gespecialiseerd in mensenhandel. Read more…

Ernstig dreigend tekort opvangplaatsen

April 8th, 2011 Comments off

In het rapport Opvang 2.0‘ Naar een toekomstbestendig opvangstelsel signaleert de ‘Commissie stelsel opvang’, Commissie de Jong, dat slachtoffers van mensenhandel een groep vormt die niet valt onder de definitie waarvoor het Wet Maatschappelijk Opvang (Wmo)-beleid is ontwikkeld. De commissie adviseert slachtoffers van mensenhandel ‘anders’ op te vangen. Wanneer dat advies wordt opgevolgd, dreigt een groot capaciteitstekort en verlies van expertise.

Enerzijds constateert de commissie dat slachtoffers van mensenhandel een nieuwe groep vormen waarvoor opvang verzorgd moet worden. Anderzijds stelt de commisie dat slachtoffers van mensenhandel niet vallen onder de groep ‘vrouwenopvang’ zoals gedefinieerd in het Wmo-beleid. Het Wmo-beleid is geformuleerd voor slachtoffers van geweld in afhankelijkheidsrelaties in de huiselijke sfeer. Bij mensenhandel is weliswaar sprake is van geweld in afhankelijkheidsrelaties, maar er is geen sprake van huiselijk geweld.

De Commissie adviseert om in de “Wmo een brede definitie op te nemen van slachtoffers van geweld in afhankelijkheidsrelaties. Het gaat daarbij om volwassen slachtoffers van (geestelijk, lichamelijk en/of seksueel) geweld gepleegd door iemand uit de huiselijke kring (te weten (ex)-partner, gezinslid, familielid of huisvriend) en om kinderen die mishandeld worden door hun ouders, familielid of huisvriend of getuige zijn van huiselijk geweld.”

De commissie adviseert om op basis van de ervaringen die worden opgedaan in de pilot naar een ander passend kader te zoeken…“De opvangplekken voor slachtoffers van mensenhandel worden sinds juli 2010 door drie verschillende instellingen geboden. Er zijn tot medio 2012 in totaal 50 opvangplekken beschikbaar. Hiervan zijn 40 opvangplekken gereserveerd voor vrouwen en 10 voor mannen. Slachtoffers krijgen in de opvang de nodige rust, veiligheid en juridische ondersteuning. Read more…

Categories: Human Info, News Tags: ,

Over onmacht en onkunde bij de politie: Maria Genova

April 8th, 2011 Comments off

Maria Genova, gastschrijver voor humantrafficking.info: een fragment uit research gedaan voor een Vrouwen te koop, het vervolg op ‘Man is stoer, vrouw is hoer12 jaar getrouwd met een loverboy, over mensenhandel in Nederland.

…De politie presteert niet best door te veel papierwerk, te weinig personeel en slechte computersystemen. Ook de werkmethodes zijn verouderd. Minderjarige slachtoffers worden steeds vaker via internet geworven. De politie die ze probeert te beschermen, gebruikt het internet een stuk minder voor preventie en opsporing.

Hoe kan het dat zo veel vrouwen jarenlang gedwongen achter de ramen zitten en dat de politie ze niet kan redden? De agenten controleren hun papieren, maar krijgen ze meestal niet aan de praat. In die korte tijd durven de vrouwen zich niet bloot te geven.

Soms erger ik me aan het gebrek aan doortastendheid van de Nederlandse politie. Veel agenten bedoelen het allemaal goed, maar pakken het zo klunzig aan dat ze totaal niets bereiken. Ik hoor van verschillende slachtoffers dat ze bij aangifte niet serieus genomen worden en dat ze zelf meteen de vraag krijgen of ze het boek van Maria Mosterd hebben gelezen en of ze weten dat het achteraf niet klopte. Bij zo veel botheid klappen de meisjes gewoon dicht, los van het feit dat zo’n politieagent niet eens kan weten of het boek klopt. De agenten drinken soms ook een kop koffie met de verhuurders van de ramen en praten met de pooiers. Daardoor krijgen uitgebuite vrouwen de indruk dat de politie niet te vertrouwen is.

Door mijn boek ‘Man is stoer, vrouw is hoer’ kom ik in contact met Frans, een heel ervaren rechercheur mensenhandel. Al in het begin van ons gesprek komen zijn frustraties naar boven: Frans ziet bijna alle pooiers die hij voor de rechter gesleept heeft terug in de rosse buurt. Niet als klant, maar als pooier. De pakkans is laag. Frans mag zijn ‘oude bekenden’ niet actief observeren, want dan is hij in overtreding. Dat weten de pooiers ook, dus hebben ze vrij spel.

‘De besluitvorming tot een groot strafrechtelijk mensenhandelonderzoek is een drama,’ zegt Frans. ‘Deze duurt soms maanden en af en toe zelfs langer dan een jaar. Dit is haast niet uit te leggen aan de slachtoffers die alle angst hebben overwonnen om uiteindelijk aangifte te doen. Al die tijd leven ze in onzekerheid. Soms blijven ze zelfs voor de pooier werken, terwijl ze aangifte tegen hem hebben gedaan. Ze durven gewoon niet weg te lopen, omdat hij anders hun familie wat aan kan doen.’

Frans heeft inmiddels met duizenden prostituees gesproken. Hij vermoedt dat zeventig tot tachtig procent op de een of andere manier slachtoffer is van mensenhandel. In het uiterste geval worden ze dagelijks zwaar mishandeld, opgesloten en uitgebuit. Maar er zitten ook meisjes tussen die totaal niet in de gaten hebben dat hun “vriendje” het om het geld gaat en dat dit niets met liefde te maken heeft.

‘Beide gevallen zijn voor de politie heel lastig,’ zegt Frans. ‘Het ene meisje durft geen aangifte te doen uit angst voor haar pooier. Het andere meisje ziet niet in dat haar vriendje haar gewoon misbruikt. Loverboyslachtoffers willen daarna heel vaak  geen aangifte doen, omdat ze zichzelf de schuld geven dat ze zo dom zijn geweest. De pooier heeft het goed bekeken: veel geld verdiend en toch geen aangifte. Als de meisjes lang genoeg in het vak zitten, beginnen ze het bovendien als een vrijwillige keuze te zien. Er zijn gelukkig ook meisjes die zeggen: mijn vriend wil dat ik hier sta, maar eigenlijk wil ik dat zelf niet. Zo’n meisje help ik zo snel mogelijk aan een schuiladres voordat ze zich bedenkt.’

Frans probeert de slachtoffers te overtuigen dat aangifte doen zinvol is. Soms duurt het heel lang voordat hij het vertrouwen van een slachtoffer gewonnen heeft. De mensenhandelrechercheur herinnert zich het geval van een Nederlands meisje dat in het buitenland ondergedoken was uit angst voor haar gewelddadige pooier. ‘Ik mailde haar regelmatig en langzamerhand kwam ze erachter dat ik al heel veel wist over de pooiers voor wie zij gewerkt had. Het heeft me meer dan een jaar gekost om haar vertrouwen te winnen, maar uiteindelijk wilde ze getuigen.’

Met zijn geduld boekte hij ook succes in de zaak van de beruchte mensenhandelaar Saban Baran. ‘Zijn slachtoffers waren doodsbang, maar stukje bij beetje wist ik hun vertrouwen te winnen. Je wilt niet weten hoe groot voor mij de schok was toen Saban op verlof mocht. Ik heb de meisjes onmiddellijk gebeld dat ze moesten onderduiken. Ik wist direct dat Saban zou proberen te vluchten naar het buitenland. Het Nederlandse rechtssysteem is absoluut niet aan de buitenlandse slachtoffers uit te leggen,’ zucht Frans. ‘Toen Saban de benen nam, verdween een van de meisjes, die tegen hem hadden getuigd. Politieonderzoek leverde niets op. Ook haar ouders hadden niets meer van haar gehoord. Ik weet nog steeds niet wat er met haar gebeurd is en of ze nog leeft.’

Ik hoor een lichte boosheid in de stem van Frans. ‘Weet je, die Nederlandse rechters snappen soms helemaal niet hoe de vrouwenhandel werkt. Dat zie ik in hun vonnissen terug. Mensenhandel is een specialisme, dat soort zaken moet je niet aan rechters zonder specifieke opleiding toevertrouwen.’

Maria Genova, schrijver van het boek ‘Man is stoer, vrouw is hoer’ (over loverboys en vrouwenhandel in Nederland)

Gastschrijver voor www.humantrafficking.info

Boektrailer: http://youtu.be/26d3YE8tx58

Lees op Humantrafficking.info meer over Saban B. en de zogenaamde Sneep-zaken

strafmaat in mensenhandelzaken ; Om in hoger beroep tegen lage straffen sneep II ; strafmaat in Sneep II 10 maanden per slachtoffer

noot van humantrafficking.info: per 2012 zullen mensenhandelzaken alleen nog door gespecialiseerde rechtbanken behandeld worden, lees ook (Eng)

 

Slachtoffer mensenhandel niet belastingplichtig

April 2nd, 2011 Comments off

De belastingdienst: niet leuker, ook niet makkelijker!

Afgelopen donderdag deed de fiscus een zogenaamde ‘ waarneming ter plaatse’ op de Amsterdamse wallen. Het Parool deed daar verslag van (02 april 2011: ‘Langs bij de dames zonder bankrekening of boekhouder; Branche is voor de belastingdienst nog terra incognita‘ ). Een samenvatting:

Bij de belastingdienst staan maar 650 prostituees ingeschreven van de naar schatting 2000 die volgens tellingen zouden werken op de wallen. Er zijn dus ook maar 650 prostituees die belasting betalen. De belastingdienst wil verandering brengen in dit geringe aantal. Het bezoek van de fiscus aan de wallen was de start van een eerder aangekondigde campagne om alle prostituees te registreren bij de belastingdienst. Er werden 409 peeskamers gecontroleerd.

Bij het bezoek wordt de prostituees gevraagd naar de bedrijfsvoering, prijzen, roosters, planningen en agenda’s. Daarnaast worden personalia doorgenomen zoals bankrekeningnummer, fiscaalnummer en inschrijving bij de Kamer van Koophandel (KvK). Inschrijving bij de KvK betekent automatisch dat een prostituee bij de belasting bekend is. De prostitutiebranche is voor de belastingdienst zo goed als totaal onbekend terrein, waar dus in feite belastingvrijheid heerst. Buiten de geregistreerde bordeelhouders heeft de belastingdienst eigenlijk geen idee wie er achter de ramen hun brood verdienen. Fiscaal worden prostituees aangemerkt als zelfstandige ondernemers die in beginsel belastingplichtig zijn. Dat aan deze plicht in de praktijk zo goed als geen gevolg wordt gegeven wordt geweten aan een drietal oorzaken. Ten eerste zijn prostituees vaak slachtoffer van mensenhandel en zouden daarom om humanitaire gevallen niet belastingplichtig zijn.

Zij hoeft geen belasting te betalen;” als zij financieel al compleet is uitgekleed door pooiers, dan hoeft de belastingdienst dat niet nog eens dunnetjes over te doen.

Deze specifieke uitzondering geldt niet voor alle prostituees. Bovendien is bij mensenhandel geen sprake van een zelfstandig werkende prostituee. De belastingheffing blijft dan achterwege, aldus Jelle Wijkstra, woordvoerder belastingdienst. Een tweede oorzaak wordt geweten aan de regelmatige verandering van werkplaats of zelfs verhuizing naar een ander land van veel prostituees waardoor heffing praktisch een lastige zaak is. Een derde, door de fiscus veronderstelde oorzaak is dat zowel Nederlandse als Zuid-Amerikaanse vrouwen zich eenvoudig niet inschrijven omdat zij niet willen dat hun naam en adresgegevens worden vastgelegd in openbare registers. Vrouwen uit Oost Europa melden zich veelal wel aan bij de belastingdienst. Zij zouden daartoe worden gedwongen om de schijn op te houden dat geen sprake zou zijn van mensenhandel. Al met al zijn maar weinig prostituees bekend bij de belastingdienst en even zo weinig dragen dus af.

Bart Middelburg, auteur van een van de twee artikelen gaat niet in op de vraag hoe de belastingdienst wil gaan controleren of een prostituee (mogelijk)slachtoffer is van mensenhandel en om humanitaire redenen geen belasting hoeft te betalen. Evenmin stelt hij de vraag of het niet geregistreerde en dus niet afdragende deel van de 2000 prostituees misschien juist behoort tot de groep die gedwongen werkt. En wat gaat de belastingdienst dan doen bij die vrouwen waarvan zij vermoeden dat sprake is van mensenhandel, zoals de genoemde vrouwen uit Oost-Europa? Gaat de belastingdienst ook zorgen voor voldoende getraind en gekwalificeerd personeel om signalen van mensenhandel tijdig en adequaat op te volgen? En nog veel meer vragen bij het artikel die voorlopig open blijven. (wordt vervolgd)

 

Tweede Kamer neemt Prostitutiewet aan

March 31st, 2011 Comments off

Gisteren, 29 maart 2011 heeft de Tweede Kamer de nieuwe prostitutiewet aangenomen. De SP, de PvdD, de VVD, de SGP, de ChristenUnie, het CDA en de PVV stemden voor.

Tegenstanders van de wet zijn teleurgesteld en verwachten dat de wet in het geheel niet het beoogde effect zal hebben: het tegengaan van misstanden in de seksbranche. Zowel politie als betrokkenen in het veld verwelkomen onverdeeld de vergunningplicht voor seksbedrijven waaronder escortservices. Tevens wordt met de wet de leeftijd voor prostituees verhoogd van (nu) 18 jaar naar 21 jaar. Met deze leeftijdverhoging wordt verwacht dat meisjes langer uit handen van loverboys / mensenhandelaars gehouden kunnen worden. Tegenstanders van leeftijdverhoging zijn juist bang dat de, door leeftijdverhoging langere zogenaamde groomingperiode, meisjes nog langer in het illegale circuit en juist uit het zicht van politie en justitie worden gehouden. Het wetsvoorstel ligt nu bij de Eerste Kamer waar het moet worden aangenomen voordat het daadwerkelijk wet wordt.

Lees ook DOSSIERS /  Prostitutiewet

Vereniging Legale Amsterdamse Escortbedrijven (VLEb) opgericht

March 22nd, 2011 Comments off

Lees verder: NEWS

Prostitutieramen Bokkingshang dicht

March 22nd, 2011 Comments off

Bokkingshang: Google streetview

De rechtbank Zwolle-Lelystad heeft in het kort geding dat vrijdag 18 maart 2011 is behandeld het verzoek van een exploitant van prostitutieramen afgewezen. De gemeente Deventer had de exploitant van de prostitutieramen aan de Bokkingshang verplicht de exploitatie van 34 van de in totaal 44 in Deventer aanwezige ramen te beëindigen. De exploitant heeft hiertegen bezwaar gemaakt. In het kort geding dat afgelopen vrijdag diende verzocht de exploitant het besluit van de gemeente te schorsen, zodat de ramen gedurende de bezwaarperiode open mogen blijven. De voorzieningenrechter heeft vandaag beslist dat dit verzoek van de exploitant wordt afgewezen. De exploitant heeft volgens de gemeente in het licht van de Wet Bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Bibob) niet voldoende financieel inzicht in de bedrijfsvoering verschaft bij de tweejaarlijkse vergunningaanvraag. bron: www.rechtspraak.nl  Lees ook “34 van de 44 prostitutieramen in Deventer dicht‘.