Archive

Archive for the ‘Political info’ Category

Slachtoffers mensenhandel verdienen bescherming

May 22nd, 2012 Comments off

 

Minister Leers (bron: Ref Dagblad)

Het lijkt zo vanzelfsprekend en toch kan het niet vaak genoeg herhaald worden: Slachtoffers van mensenhandel verdienen bescherming en niet behandeld te worden als illegalen die mogelijk misbruik maken van een verblijfsregeling. Er lijkt een stroming te ontstaan die ondanks mooie woorden in de praktijk, de bescherming van slachtoffers op een lager plan zet. Maatregelen worden genomen tegen misbruik dat niet kan worden aangetoond. Minister Leers van Immigratie, Integratie en Asiel heeft aanscherping van de zogenaamde B9-procedure aangekondigd. De doorlooptijden voor aanvragen van een verblijfsvergunning zullen worden ingekort en tevens zal begonnen worden met een Pilot kansloze aanvragen. Positief is dat de minister inmiddels heeft laten weten de drempel tot, noch de duur van de bedenktijd te zullen verhogen. Met dat laatste zijn we blij, over de andere aangekondigde maatregelen blijven wij ons zorgen maken. Wij zijn dan ook verheugd dat de  Christen Unie de aanscherping van de B9-regeling geagendeerd heeft voor het zogenaamde Verzamel Algemeen Overleg van de Commissie van Immigratie, Integratie en Asiel. (Dit overleg stond aanvankelijk gepland voor 23 mei 2012, maar is tot nader order uitgesteld.) Wij hebben onze standpunten in een brief aan de Christen Unie en andere fracties uiteengezet. We zijn blij met het initiatief van de Christen Unie. Slachtoffers van mensenhandel verdienen bovenal bescherming. Lees de Brief aan Christen Unie maatregelen bestijding misbruik verblijfsregeling mensenhandel(PDF)

De (eerste) brief aan minister Leers op initiatief van Human Trafficking Info en Fier Fryslan is hier in zijn geheel te lezen.

C. Rijken (UvT): Versterkte bescherming voor slachtoffers van mensenhandel

April 25th, 2012 Comments off

In het onlangs verschenen artikel “Versterkte bescherming voor slachtoffers van mensenhandel,[1] onderzoekt Conny Rijken[2] de vraag of de B-9 regeling, of de praktisch uitvoering daarvan voldoet aan de nieuwe EU mensenhandel Richtlijn die 6 april 2013 in Nederlands recht dient te zijn omgezet.[3] De Richtlijn verbindt Lidstaten in regels ter bestrijding en voorkoming van mensenhandel en de bescherming van de slachtoffers ten gevolge daarvan. De richtlijn stelt dat onder andere hulp , ondersteuning en bijstand aan slachtoffers  niet afhankelijk mogen worden gesteld aan de bereidheid om mee te werken in een strafprocedure. Rijken analyseert op heldere wijze de Nederlandse B-9 regeling  en legt  de pijnpunten bloot en concludeert dat de B-9  regeling niet voldoet aan dit vereiste in de Richtlijn.

Samenvatting: Niet legaal in ons land verblijvende mogelijk slachtoffers mensenhandel dient bedenktijd te worden aangeboden. Wanneer zij medewerking willen verlenen aan opsporing en vervolging kunnen zij een tijdelijk verblijfsrecht krijgen op grond van de B9-regeling. Kunnen ze geen medewerking verlenen door angst voor represailles of psychische problematiek dan kunnen zij sinds december 2010 op grond van paragraaf 13 van de Vreemdelingencirculaire ook een verblijfsrecht krijgen mits ze tevens een verklaring van de politie omtrent slachtofferschap kunnen overleggen. Via het vreemdelingenrecht is bijstand en ondersteuning bovendien niet alleen gekoppeld aan de medewerking in de strafprocedure maar ook aan de acties die door de politie in deze procedure worden ondernomen. Medewerking verlenen of de bereidheid daartoe van het slachtoffer alleen, is niet voldoende. Wil een (mogelijk) slachtoffer in aamerking komen voor verder verblijf en de daarvan afhankelijk hulp en bijstand dan dient bovendien sprake te zijn van een strafrechtelijk opsporings en vervolgingsonderzoek. Of daadwerkelijk tot vervolging over wordt gegaan hangt echter van vele factoren af. In de praktijk worden zaken niet vervolgd door een gebrek aan prioriteit, capaciteit, en soms gebrek aan kennis en expertise. Wordt door de politie geen actie ondernomen en zelfs geen bedenktijd aangeboden dan vallen deze (mogelijke) slachtoffers buiten het beschermingsregiem van de B-9 en daarmee buiten elk beschermingsregiem. Bijstand en ondersteuning worden in Nederland volledig vanuit het strafrechtelijke perspectief bekeken en met de koppeling aan tijdelijke verblijfrechten die op hun beurt afhankelijk zijn van de medewerking van een slachtoffer aan de strafprocedure, kan gesteld worden dat het Nederlandse beleid niet overeen komt met het vereiste dat die steun niet afhankelijk mag zijn van medewerking.

“Nederland heeft de aanpak van mensenhandel hoog op de prioriteitenlijst staan. Onderkend wordt dat het een ernstig misdrijf is en een grove inbreuk maakt op de fundamentele rechten van een persoon. Om deze persoon ook voldoende bescherming en waarborgen te verlenen, lijkt voor de regering een brug te ver.

Rijken beveelt aan tot uitbreiding van de zelfstandige toetsing door de IND wanneer de B-9 wordt ingetrokken bijvoorbeeld vanwege een sepot, bij plankzaken of bij andere redenen voor de afwezigheid van een strafrechtelijk onderzoek. Zij stelt dat bij de verlening van verblijfsrechten niet langer alleen vanuit het opsporingsperspectief te kijken maar dat andere actoren hierbij betrokken dienen te worden. De implementatietermijn verstrijkt 6 april 2013 en dat is snel.

Het gehele Artikel Conny Rijken JNVR 2012-2 (PDF). (Openbaarmaking en verspreiding is alleen toegestaan onder vermelding van de oorspronkelijke vindplaats. (zie voetnoot 1)


[1] C. Rijken, Versterkte bescherming voor slachtoffer van mensenhandel, Is aanpassing van de B9 naar aanleiding van Europese regelgeving noodzakelijk?, Journaal Vreemdelingenrecht, maart 2012, nr., pp. 89 -99.

[2] Mr. C. Rijken is universitair hoofddocent Europees en Internationaal Recht aan de Universiteit van Tilburg.

[3] Richtlijn 2011/36, PB L101, 15 april 2011.

 

Mensenhandel Millingen aan de Rijn: Hij heeft maar een fout: Hij valt op labiele vrouwen

March 18th, 2012 Comments off

Als ik haar naar haar telefoonnummer vraag omdat ik beloof wat voor haar na te vragen, wijst ze naar de man die achter haar zit. Daar moet ik het maar aan vragen, ze herinnert zich niets meer, ze kan zich niet concentreren, ze kan niets onthouden. De rechtszaak, de inhoudelijke behandeling van de zaak tegen haar mensenhandelaar volgt ze, op van de zenuwen, vanuit een rolstoel. Nee daar bestaat, geen direct causaal verband met de mensenhandel. Toen ze voor het eerst na lange tijd weer de straat opdurfde, samen met een vriendin, kreeg ze een auto-ongeluk. Ze had al wel wat aan haar been; blijvend letsel ten gevolge van wat haar is overkomen. Hij werd nogal boos tegen haar, toen het hondje in de tuin had geplast. Ze is psychisch een wrak en heeft hulp nodig, heel hard, maar weet niet waar ze die moet krijgen. Ze heeft een paar keer iemand van slachtofferhulp gezien en dat was het.

Hij, is de 47 jarige uit Millingen aan de Rijn afkomstige Tonnie K. die wordt verdacht van mensenhandel, valsheid in geschrift, verkrachting en witwassen. In de zaal zijn drie vrouwen aanwezig die aangifte hebben gedaan van gedwongen prostitutie. Ik schreef hier eerder over nadat de inhoudelijke behandeling was uitgesteld omdat verdachte aan een nader psychologisch onderzoek moest worden onderworpen. De Officier zei toen nog dat je mocht hopen dat deze man aan een stoornis lijdt, gezien hetgeen waarvan hij beschuldigd wordt. Maar Tony lijdt niet aan een stoornis. Hoewel hij weinig benaderbaar blijkt, is dat ook de conclusie van de drie gedragsdeskundigen die hem hebben onderzocht. Tonnie zelf laat ook geen gelegenheid tijdens de zitting onbenut om duidelijk te maken dat hem niets mankeert. Er is een complot tegen hem, ze willen hem er in luizen.

Tonnie K. lijkt niet te beschikken over een overdaad aan empathisch vermogen. Nou ja, wel als het over het hondje gaat, zijn hondje. Dat beestje dat zo ontzettend bang is gemaakt door de politie toen ze zijn huis waren binnengetreden. “Of dat nu nodig was geweest?”  Dat beestje dat middels overeenkomst van een van de slachtoffer was overgedragen aan hem. Door overeenkomst, net zoals hij onder andere een bankstel en eendje voor bijna 4000,- gulden heeft overgedaan aan een van de vrouwen. Of dat gek was dat zij zijn hele inboedel kocht. “ Nee, natuurlijk was dat niet gek, ik heb een mooie inboedel.” Ook meerdere auto’s stonden op haar naam, die heeft ze allemaal bij hem gekocht. Nee hij had geen enkele reden haar uit te buiten. “Luister, ze heeft zoveel spullen bij me gekocht dat ik het echt niet nodig vond haar nog eens af te persen.”

Verdachte ziet niet wat hij verkeerd heeft gedaan, en daar blijft ie bij. Hij heeft maar een fout en dat is dat hij op labiele vrouwen valt, zoals hij zelf zegt. Labiele vrouwen die ook nog een complot tegen hebben gesmeed. Hoe kan het anders dan dat deze vrouwen die elkaar allemaal niet kenden, nu opeens allemaal hetzelfde beweren. Hoe moet hij zich nu verdedigen tegen deze hele groep vrouwen? En daarmee ondersteunt Tonnie K impliciet zelf het sterkste bewijs tegen hem. Drie vrouwen die elkaar voor de vorige zaak in oktober niet kenden en blijkbaar bij de Rechter Commissaris  allemaal hetzelfde of althans aanvullend hebben verklaard. Dat de vrouwen elkaar niet kenden werd ook mij duidelijk tijdens de vorige zitting toen er koffie werd gedronken in de kantine van de rechtbank. Stuk voor stuk schoven hun verhalen in elkaar: een briefje van de een bij de ander in de brievenbus, een gezamenlijk bekende naam, de schoonmaakwoede van Tonnie.

Zijn eigen moeder noemt hem oversekst, en zijn zus zegt dat ie altijd weer de zwakkeren uitzoekt. Vrouwen in dit geval, die in tegenstelling to nu geen schulden hadden toen ze Tonnie leerden kennen, wel een kind en vooral alleen en kwetsbaar waren. Van hard bewijs, anders dan de verklaringen die soms jaren terug gaan van de verschillende slachtoffers wordt tijdens de zitting weinig duidelijk. Er is een smsje dat eindigt op ‘ want anders…’ en met de beste wil niet anders kan worden uitgelegd dan een dreigement. Het zijn vooral de verschillende verklaringen van vrouwen die in elkaar grijpen en elkaar ondersteunen die hier tot overtuiging van de rechtbank zullen moeten leiden. Bij die beoordeling van ondersteunende verklaringen zal de rechtbank moeten nagaan of  sprake is van bevestiging van significante elementen uit de belastende getuigenverklaring dan wel of er sprake is van onmiskenbaar unieke of authentieke elementen, waardoor de geloofwaardigheid van de getuige, op wiens verklaring het bewijs in aanmerkelijke mate steunt, buiten redelijke twijfel kan staan. De aard van de ten laste gelegde feiten en de besloten relationele context waarin dit type misdrijven doorgaans wordt gepleegd brengen met zich dat aanvullend bewijs regelmatig bestaat in ondersteunende verklaringen, die zijn gebaseerd op mededelingen die de betrokken aangeefsters of slachtoffers over de feiten of over de verdachte ten overstaan van derden hebben gedaan. Zo haalde de OvJ het Amsterdamse Hof in de zg.Judo zaak aan in haar requisitoir. De strafeis: negen jaar.

En terwijl ik naar huis rijd, bedenk ik dat tijdens mensenhandelzaken nooit echt duidelijk wordt wat de diepe wonden bij de overlevers heeft geslagen, wat het werkelijk betekent om gedwongen in de prostitutie te werken. De ten laste gelegde verkrachting, wordt door de voorziter nog bij naam genoemd: oraal, anaal en ….en ook dan stopt de beschrijving van de voorzitter. Wanneer het gaat over gedwongen prostitutie ontbreekt elke beschrijving van diezelfde orale, anale en vaginale penetraties die misschien wel tientallen keren hebben plaatsgevonden. Een keer maar worden de aanwezigen  in de rechtszaal herinnerd aan wat het nu werkelijk betekent: een van de vrouwen zou zijn ontslagen uit Casa Rossa omdat ze moest overgeven nadat ze een klant moest pijpen.

De rechtbank doet woensdag 21 maart uitspraak.

 

 

 

 

 

Rechtbank Zutphen begrijpt weinig van mensenhandel

February 1st, 2012 Comments off

 

Rb Zutphen

De rechtbank Zutphen spreekt op 24 januari 2012 een drietal verdachten vrij. Zij hebben een vrouw en een meisje, beiden afkomstig uit Estland waarvan een  jonger dan 18 jaar, in de prostitutie gebracht. De rechtbank doet dat, omdat niet kan worden vastgesteld of verdachte heeft geprofiteerd van het geld dat door onder andere het meisje is verdiend, waardoor niet zou kunnen worden bepaald of verdachte het ‘oogmerk op uitbuiting’ heeft gehad. De rechtbank miskent daarbij volledig het gegeven dat uitbating in de prostitutie van een minderjarige verboden is en geen sprake hoeft te zijn van ‘oogmerk op uitbuiting’. Voldoende voor strafbaarheid is dat verdachte het meisje ertoe heeft bewogen zich beschikbaar te stellen voor prostitutiewerkzaamheden. (artikel 273f, lid 1 sub 5) En dat hebben ze, dat wordt althans niet betwist. Een bijzonder rommelig vonnis waaruit allesbehalve kennis van  het delict mensenhandel blijkt. (LJN: BV2125; BV2116; BV2105)

Politie krijgt een melding geluidsoverlast en treft bij controle een beschonken man en twee jong uitziende vrouwen achter de ramen, waarvan een naar later blijkt, minderjarig. De agent meldt nog dat hij komt vanwege de overlast en vertrouwt het niet. Waarom, wordt niet duidelijk. Wanneer tien minuten later meerdere agenten het pand betreden, laten de agenten helaas achterwege zich te legitimeren, evenmin wordt verteld waarvoor ze in tweede instantie de woning binnentreden. De vrouwen worden meegenomen ter controle en overgedragen aan de vreemdelingenpolitie. Dat de politie verzuimt zich te legitimeren, ook al betreden ze de woning na uitnodiging, maakt dat het bewijs dat vervolgens wordt vergaard tegen een van de drie verdachten niet mag worden gebruikt. Dat leidt tot vrijspraak van een van de verdachten.[1] Voor de twee andere mannen die geen hoofdbewoner zijn van het pand, oordeelt de rechtbank dat zij niet onevenredig in hun belangen zijn geschonden en mag het bewijs wel worden meegewogen. Read more…

Misbruik verblijfsregeling is vaak onbegrepen mensenhandel

January 19th, 2012 Comments off

 

Minister Leers

Wanneer niet legaal in ons land verblijvende slachtoffers van mensenhandel aangifte doen krijgen zij een tijdelijk verblijfsrecht op grond van de zogenaamde B9-regeling. Naar verluidt zou misbruik van deze regeling gemaakt worden. Zowel OM als BNRM hebben onderzoek gedaan, maar hebben dat misbruik niet kunnen kwantificeren. Misbruik kan dus niet worden aangetoond. Toch meent minister Leers van Immigratie en Asiel dat maatregelen moeten worden genomen om misbruik te voorkomen. In een brief van 11 november 2011 kondigt hij o.a. aan valse aangiftes te laten vervolgen, de procedure voor voortgezet verblijf te verkorten en het verblijfsrecht na sepot te verkorten. Verder kondigt hij aan onderzoek te verrichten naar zogenaamde ‘kansloze zaken’ en het verhogen van de drempel voor het aanbieden van de bedenktijd.

Diverse maatschappelijke organisaties hebben in een FF 180111BRIEF LEERS aan minister Leers (18 jan 2012) hun zorgen over deze maatregelen kenbaar gemaakt.

Er kunnen vele redenen zijn waarom een zaak aanvankelijk kansloos of vals lijkt. Datzelfde geldt voor de redenen waarom en zaak geseponeerd wordt voordat tot vervolging wordt overgegaan. Dat wil niet zeggen dat geen sprake is van een  slachtoffer van mensenhandel dat  reele bescherming nodig heeft. Slachtoffers van mensenhandel kunnen niet altijd direct hun verhaal vertellen. Soms is dat omdat ze de meest afgrijselijke gruwelijkheden verdrongen hebben en zich werkelijk niets meer kunnen herinneren. Een andere keer zijn ze bang om te praten, bang voor represailles, voor henzelf, hun familie, hun kinderen. Schaamte, wantrouwen tegen de politie. Soms is het hoofdletsel dat van invloed is op het vermogen om te verklaren.

Het vraagt kennis van zaken, veel geduld en inzicht in de gecompliceerde medisch psychische problematiek. Door zaken goed uit te zoeken en verhalen te bundelen, blijken veel verhalen ineens wél waar. Dat is waar we minister Leers op willen wijzen. Met de aangekondigde maatregelen zijn we bang dat nog meer slachtoffers van mensenhandel niet geloofd worden. We mogen slachtoffers van mensenhandel, niet in de kou laten staan. Dat mag niet gebeuren.

De brief ( FF 170111BRIEF LEERS) is verstuurd namens: Fier Fryslân, HumanTrafficking.Info, Defence for Children – ECPAT, Comensha, FairWork, Stop Kindermisbruik, Humanitas Rotterdam, Amsterdams Coördinatiecentrum Mensenhandel, VieJa Utrecht, MJD Groningen en het Leger des Heils

 

De draad kwijt bij nieuw prostitutiebeleid

December 31st, 2011 Comments off

De prostitutiewet komt eraan, dat is althans als hij niet door de eerste kamer wordt teruggestuurd. Een wet die het prostitutiebeleid moet reguleren en misstanden moet bestrijden. Het reeds legale prostitutiegedeelte wordt verder gereguleerd waarmee beoogd wordt vooral een duidelijker onderscheid tussen legale en illegale prostitutie te creëren. Of dat voldoende is om werkelijke misstanden in de prostitutie aan te kunnen pakken wordt zeer betwijfeld. Dat neemt niet weg dat landelijke uniformering van prostitutiebeleid zeer gewenst is. Misschien had het daar bij deze wet bij moeten blijven. Nu deze wet echter wordt opgevoerd als hét middel in de strijd tegen mensenhandel, blijven kanttekeningen op hun plaats: zeer kritische.

De wet voert tevens een registratieplicht in voor prostituees. Elke in Nederland werkende prostituee, in loondienst of zelfstandig, wordt verplicht op straffe van een boete, zich eens in de drie jaar te laten registreren. Hij of zij wordt verplicht zich tijdens, of beter voorafgaand aan de werkzaamheden, een registratienummer te kunnen tonen. De klant in spe moet zich vooraf vergewissen of dat nummer wel hoort bij een geregistreerde prostituee. Doet ie dat niet dan is hij of zij strafbaar. Of het nummer wel bij de prostituee in kwestie hoort, zal lastig te controleren blijken omdat geen gebruik gemaakt zal worden van pasfoto’s. Het zal wachten zijn op de eerste fraude met, en handel in registratienummers. En hoe uiteindelijk achteraf gecontroleerd kan worden of een prostituant ook werkelijk het nummer gecontroleerd heeft, is een vraag die nog vele privacyjuristen zal gaan bezig houden. Maar geen zorgen, alles zal geregeld gaan worden in dé AMvB (Algemene Maatregel van Bestuur) van de minister van Veiligheid en Justitie.[1] De precieze uitwerking zal nog moeten plaats vinden, maar is pas zinvol -volgens de minister- als er duidelijkheid is over de aanvaarding van het wetsvoorstel. Maar ondertussen weet of begrijpt niemand hoe het een en ander nu echt geregeld kan of gaat worden. Read more…

Zwartboek Vrouwenhandel, aangeboden aan Tweede Kamer

November 15th, 2011 Comments off

Vandaag heeft Maria Genova schrijfster van o.a het boek ‘Vrouwen te Koop’ een zwartboek over misstanden van de aanpak van vrouwenhandel/ mensenhandel in Nederland aangeboden aan de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie voor de Tweede Kamer. Voor iedereen die zelf wil lezen welke zaken Genova in het zwartboek onder de aandacht van de Tweede Kamer wil brengen, bijgaand de volledige tekst van het zwartboek.

Wat betreft de juridische gedeelten heeft een deel van de informatie zijn oorsprong in HumanTrafficking.Info en onderschrijven wij die van harte: De strafmaat in Nederland staat niet in verhouding tot de strafmaat met een vergelijkbaar delict als verkrachting, rechters in Nederland straffen over het algemeen bijzonder laag als het gaat om gedwongen uitbuiting in de prostitutie en het wetsvoorstel herziening gerechtelijke kaart voorziet niet in de nodige en beoogde specialisatie mensenhandel.

Wie overigens zelf een bijdrage wil leveren aan de strijd tegen mensenhandel, teken de petitie, een initiatief van Chris Sent  van HumanTrafficking.Info en Marlies van Amerongen van ART273f en onderschreven door onder andere Maria Genova en andere organisaties:

Enfin de volledige tekst van het Zwartboek, oordeel zelf:

————————————————————————————————————————————————————————————–

ZWARTBOEK MENSENHANDEL

Dit document is een verzameling van korte voorbeelden van wat er allemaal misgaat bij de bestrijding van de mensenhandel in Nederland. Alle voorbeelden komen uit de praktijk en de meeste slachtoffers zijn bereid om hun verhaal te vertellen en uit te leggen waarom de Nederlandse rechtsstaat in hun ogen faalt. Volgens schattingen van politie en het Openbaar Ministerie werkt ongeveer 70 procent van de 25.000 vrouwen in de prostitutie gedwongen of moet alles aan hun pooier afstaan. De meeste slachtoffers worden niet gered en als ze gered worden, moeten ze een pijnlijke, bureaucratische en vaak mensonterende weg afleggen. Zo worden ze voor de tweede keer slachtoffer, terwijl dit nooit de bedoeling van het systeem kan zijn. Uit de volgende verzameling van voorbeelden blijkt wat er allemaal misgaat.

Slachtoffers, opvang, crisisopvang, wachtlijsten
Veel slachtoffers die vluchten voor hun pooier krijgen te maken met wachtlijsten. Sommige slachtoffers gaan zelfs terug naar hun pooier omdat ze niet goed opgevangen worden. Zowel stichting StoploverboysNu als stichting Bright Fame krijgen te maken met slachtoffers die tussen wal en schip vallen. Bij StoploverboysNu gaat het om Nederlandse meisjes, vaak minderjarig, bij Bright Fame om buitenlandse vrouwen die op de meest gruwelijke manier in de prostitutie worden uitgebuit. Ook Fier Friesland, gespecialiseerd in opvang van vrouwenhandelslachtoffers, heeft wachtlijsten en klaagt over gebrek aan doorstroommogelijkheden, maar ook over gebrek aan crisisplaatsen in verschillende provincies. Kernprobleem: COSm (de categorale opvang slachtoffers mensenhandel) is overvol en ook de vervolgopvang is overvol, dus uitstromen uit COSm is moeilijk.
Elke regio moet minstens een crisisbed voor slachtoffers hebben, maar niet alle regio’s hebben dat geregeld. In de praktijk leidt dat tot gezeul met slachtoffers. Voor de vrouwen is het zenuwslopend dat ze steeds moeten verhuizen.
Ondanks de grote wachtlijsten worden opvangplekken in bepaalde provincies gewoon geschrapt. In Limburg bijvoorbeeld. Terwijl daar veel loverboysslachtoffers zich voor opvang melden. Voor meer informatie specifiek over Limburg: Ben Dolmans van de Stichting Jeugdzorg Sint Joseph uit Cadier en Keer.
Vraag: hoe kunnen de crisisplaatsen en de doorstroming beter geregeld worden?
Waarom hebben we nog steeds een tekort aan opvangplaatsen en is de wachtlijst bij CoMensha zo lang? (op dit moment: nog zeventien wachtende slachtoffers van mensenhandel voor u).

Read more…

Mensenhandel, dat is niet normaal

October 22nd, 2011 Comments off

 

Wie zou, zonder bovenmenschelijke macht, alle misdaden kunnen, verhinderen, die door den nachtelijken sluier aan ieder menschelijk oog worden onttrokken? Misdaden van allerlei aard. Niet alleen die welke uit onmiddellijke eigenbelang als die, welke uit botviering van nimmer te verzadigen hartstochten voortspruiten. Die geheel tegen te gaan is feitelijk onmogelijk. Men kan ze straffen (bij ontdekking, die echter niet altijd plaats heeft, daar er duizenden middelen bestaan om den wrekenden arm der gerechtigheid te ontgaan. “ [1]

Blanke Slavinnen, door P. Uitg.C.J. Koster te A’dam, ca 1920

Alleen het taalgebruik verraadt de historische afkomst van deze tekst. Wie wilde men straffen een kleine honderd jaar geleden? Waren dat de pooiers, de mensenhandelaren, de mannen die vrouwen met flinke klappen en ander geweld achter de ramen zetten en hielden. Nee, die waren niet het te bestrijden kwaad, het kwaad der zinnelijkheid. Begin vorige eeuw waren het de prostituees zelf die bestreden moesten worden.

Nu, bijna honderd jaar later, lijkt het onderwerp van de strijd nog weinig veranderd. Het debat gaat nog steeds over de prostituee en haar vak: vanavond zendt de NCRV op Nederland 2 een debat uit onder de titel Prostitutie: normaalste zaak van de wereld? Nog steeds is de vraag een morele, waar het veroordelend antwoord al in de vraag besloten ligt. Nog steeds komt men maar niet toe aan de vraag waar het om zou moeten gaan: Hoe pakken we mensenhandel werkelijk aan?

De vraag of prostitutie wel een normaal beroep is, wordt gekoppeld aan het fenomeen mensenhandel. Dit levert per definitie een onzuivere discussie op. Nog afgezien van het feit dat ‘normaal’ een subjectief begrip is, gaat mensenhandel in beginsel over iets anders dan prostitutie. Dat een bepaald percentage mensen niet vrijwillig in de prostitutie werkt en slachtoffers van mensenhandel is, zegt nog steeds niet of prostitutie wel of niet een normaal beroep is. Het antwoord op de die vraag is ook niet leidend voor de vraag of en hoe we de strijd aangaan tegen dit misdrijf. Dat veel uitbuiting in de champignonteelt voorkomt,  maakt het beroep van champignon-steker nog geen abnormaal beroep.

Het zal de bedoeling zijn van het NCRV debat aandacht aan mensenhandel te besteden, al doet de titel anders denken. Uitgenodigd zijn Anita de Wit, oprichtster van Stoploverboys.nu en moeder van een vlinder (slachtoffer) en Gonnie Lemckert, ooit zelf werkzaam in de prostitutie, en nu steun en toeverlaat van menig Gronings straatprostituee. Tot zover prima gesprekspartners als het gaat om prostitutie en de strijd tegen mensenhandel. De andere twee genodigden, kunstenares Jimini Hignett en stadsdeelvoorzitter van het wallengebeid Jeanine van Pinxteren, stemmen wat minder hoopvol. Het is onduidelijk wat hun kwalificaties zijn om met kennis van zaken te debatteren over mensenhandel.Waarom niet Ilonka Stakelborough uitgenodigd, zelf twintig jaar vrijwillig werkzaam in de seksbranche, en gedreven betrokken bij het onderwerp mensenhandel? Als je echt antwoord op de vraag wil hebben of prostitutie een normaal beroep is, dan kan zij dat bij uitstek geven. Dat kan ze overigens ook bij uitstek als het gaat om de vraag hoe mensenhandel aan te pakken. Menigeen ontgaat het onderscheid tussen beide vragen.

We zeggen mensenhandel te bestrijden en hoog op de politieke agenda te hebben. Ondertussen zijn het moreel getinte en onzuivere vraagstellingen die leidend zijn in het debat dat zou moeten gaan over de beste aanpak van uitbuiting onder dwang in de prostitutie, de mensenhandel. Dat onderwerp kreeg in deze ‘Week tegen de slavernij’ eindelijk na jaren de verdiende media-aandacht. Veel debatten gingen echter net zo min over waar het rond 1920 over ging, over de werkelijke aanpak van mensenhandel, onze moderne slavernij.

Hoe mensenhandel werkelijk aan te pakken, is geen morele maar een praktische vraag. Het antwoord op die vraag zou onderwerp moeten zijn van het debat: Mensenhandel pak je niet aan met de nieuwe prostitutiewet die het zicht krijgen op de prostitutiebranche als hoofddoel heeft en niet de bestrijding van mensenhandel. Niet met andere regelgeving die niet gehandhaafd wordt. Niet met morele oordelen over het vak of de vrouwen die het vak uitoefenen.

Mensenhandel pak je aan met meer ‘ogen en oren’; meer of in ieder geval voldoende opsporingscapaciteit bij de politie, die is er nu bij lange na niet; structurele inbedding van ketenaanpak; subsidiering van laagdrempelige inloopprojecten; regelmatige en veelvuldige informatie aan prostituees en ruim voldoende gespecialiseerde opvangplaatsen. Straf de daders met straffen die in verhouding staan tot de ernst van het delict en bij koele berekening nog afschrikwekkende werking hebben. Maak ook het onrechtmatig verkregen geld zo snel mogelijk afhandig. Besteed royaal aandacht aan bewustwordingscampagnes en maak daarin vooral duidelijk hoe erg het is. Laat door daadkracht aan de zijde van de overheid weten hoe erg we het werkelijk vinden. Wij kunnen mensenhandel, uitbuiting in de prostitutie niet tolereren. Mensenhandel, dat is niet normaal.

 

Waar blijft rechterlijke specialisatie mensenhandel?

October 16th, 2011 Comments off

Herziening gerechtelijke kaart

Een rechter die negen maanden gedwongen uitbuiting in de prostitutie relatief kort noemt, dient zich werkelijk te bezinnen op de inhoud van deze woorden.[17] Al zou het alleen maar gaan om het effect van die woorden in een vonnis naar de slachtoffers toe. Datzelfde geldt voor de rechter die de gedwongen prostitutie van een veertienjarig meisje voor een periode van drie maanden en twintig dagen relatief kort durft te noemen.[18]

Het is belangrijk dat je rechters en officieren hebt die ervaring hebben met dit type strafzaken en bekend zijn met de mechanismen van de loverboyproblematiek. In Nederland werken we met elf gespecialiseerde officieren, in elke regio één.[1]

Gespecialiseerde officieren (van justitie) zijn er; er wordt zelfs specifieke aandacht besteed op cursussen aan het opstellen van tenlasteleggingen in mensenhandelzaken.[2] Speciaal opgeleide politie hebben we ook -al zijn dat er te weinig-. En dus wordt er al een tijdje naar uitgekeken: gespecialiseerde mensenhandelrechters.[3] Ze zouden komen in 2012. Het aantal rechtbanken dat mensenhandelzaken zou gaan behandelen, zou worden teruggebracht tot vier. Concentratie zou dan om te beginnen verondersteld tot specialisatie leiden met hopelijk meer inzicht in de zeer complexe problematiek van mensenhandel, waaronder loverboys. Zo ook zou de Raad voor de rechtspraak geadviseerd hebben bij deze op handenzijnde grootschalige herziening van de gerechtelijke kaart.[4]

Inmiddels is het wetsvoorstel Herziening gerechtelijke kaart bekend gemaakt.[5] Hierin is weinig of niets terug te vinden van de zo gehoopte en nodige specialisatie op het gebied van mensenhandel. Die hoop, was niet alleen de vader van de gedachte bij ondergetekende, zo ook bij Roessingh en Ramesar[6] en nog onlangs bij de minister van Veiligheid en Justitie zelf, zoals blijkt uit zijn antwoord op kamervragen over de bewijsproblematiek rond loverboys.[7] Read more…

Strafbaarstelling illegaliteit werkt uitbuiting in de hand

September 22nd, 2011 Comments off

De detentieboot

“De regering voert een immigratie- en integratiebeleid dat erop gericht is de onderlinge betrokkenheid in de samenleving te versterken. Dat houdt in dat van migranten wordt verwacht dat zij in hun eigen levensonderhoud voorzien en dat zij zich rekenschap geven van de wetten van ons land en de waarden die ons binden.” Zo luidden de woorden in de troonrede afgelopen dinsdag. De woorden in het regeerakkoord logen er ook al niet om: “Illegaliteit in de zin van een onrechtmatig verblijf van vreemdelingen in Nederland, vormt een belangrijk probleem. Deze illegaliteit gaat vaak gepaard met diverse vormen van overlast en criminaliteit, waaronder mensensmokkel, en met een verblijf in mensonterende omstandigheden. Dit tast ook het draagvlak voor het asiel- en migratiebeleid aan en heeft een negatief effect op het integratieproces.”

Het kabinet zet zijn woorden kracht bij en maakt illegaal verblijf in Nederland strafbaar. Dat betekent dat vreemdelingen die Nederland onrechtmatig binnen zijn gekomen of na afloop van hun rechtmatig verblijf Nederland niet (tijdig) hebben verlaten, voortaan strafbaar zullen zijn. Als overtreding staat daar een strafbedreiging op van maximaal vier maanden of een boete van maximaal 3800,- euro. Niet alleen illegaal verblijf wordt strafbaar maar ook zal het mogelijk worden om iemand een inreisverbod te geven waardoor het vijf jaar niet meer mogelijk zal zijn om legaal verblijf te krijgen. Kortom, ‘eens illegaal, altijd illegaal’. En ben je illegaal dan kun je in vreemdelingenbewaring worden vastgezet, ter fine van uitzetting, zoals dat heet.

Natuurlijk, zo stellen voorstanders van deze maatregel, is deze vooral gericht op criminele en overlastgevende personen met de bedoeling deze zo snel mogelijk het land uit te zetten. Ferme taal waar je het bijna wel eens mee zou moeten zijn.

Er is geen strafrechtelijke veroordeling meer nodig om iemand tot ongewenst vreemdeling te verklaren en de toegang te weigeren. Evenmin is een veroordeling ofwel rechterlijke tussenkomst nodig om mensen vast te zetten. Of de maatregel rechtmatig is – niet in strijd met de Terugkeerrichtijn – zal later in door de Europese Commissie en het EU-Hof van Justitie worden  Beslist. Dat neem niet weg dat de maatregel vergaande gevolgen zal hebben voor kwetsbare groepen zoals slachtoffers van mensenhandel. Er is een grote groep illegaal in ons land verblijvende mannen en vrouwen die werken in de prostitutie onder omstandigheden die allesbehalve menswaardig zijn. Juist die illegale status geeft mensenhandelaren (de uitbuitende pooiers) een extra dwangmiddel in handen. Vrouwen en mannen afkomstig uit landen waar de politie ronduit onbetrouwbaar is, zoals landen in West Afrika, Guinee Nigeria hebben mede daardoor niet of zelden de moed om naar de politie te stappen. Met deze maatregelen wordt deze angst reeel. Illegaal verblijf betekent dat hen een fikse boete of gevangenisstraf boven het hoofd hangt en ze bovendien Nederland vijf jaar lang niet meer in mogen. En dat is dan afgezien van de boete die zij ook kunnen krijgen wanneer ze zich niet hebben laten registeren in het kader van de waarschijnlijk nog dit jaar door de eerste kamer aan te nemen Prostitutiewet. Read more…