Archive

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Korterink, loverboys en gebrek aan journalistieke principes

August 10th, 2014 Comments off

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik hier een nieuwe blogpost plaatste. Artikelen van mijn hand verschenen sindsdien op CKM-fier.nl. Of er weer regelmatig nieuwe posts zullen verschijnen? Dat weet ik nog niet. Ik weet wel dat het hieronder besproken artikel van misdaadverslaggever Hendrik Jan Korterink voldoende aanleiding is om weer eens in de pen te klimmen. 

Korterink, loverboys en eenvoudige journalistieke basisprincipes

In Loverboy Abdel, Kelly en de leugens’, in Nieuwe Revu nummer 32, 2014, probeert Hendrik Jan Korterink korte metten te maken met het verhaal achter de tot in hoger beroep tot mensenhandel veroordeelde Abdel Y. Volgens het artikel van Korterink zou de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem volledig steunen op de verklaring van het slachtoffer, het schadebedrag uit de lucht gegrepen zijn, had Abdel bij de rechtbank een slechte advocaat en dwaalde hij toen hij een bekentenis aflegde bij het gerechtshof. Wie zich enigszins in de zaak verdiept, weet dat het artikel van Korterink geen stand kan houden.

Het vonnis waarin Abdel wordt veroordeeld zou alleen steunen op de verklaring van Kelly, ” aldus Korterink. Dat zou om te beginnen in strijd zijn met een belangrijk juridisch beginsel dat één getuige, geen getuige is. Maar de vraag is wat Korterink daar dan met zijn artikel tegenover stelt. Korterink laat in zijn artikel namelijk alleen de zus van Abdel Y. aan het woord. Heel misschien heeft hij Abdel zelf gesproken maar zelfs dat blijkt nergens uit. Korterink heeft sowieso niet gesproken met Kelly zelf of haar zus en dus geen wederhoor toegepast; een doodzonde in de journalistiek. Korterink was ook niet aanwezig bij de zitting van de rechtbank of van het gerechtshof. Hoe ik dat weet? Ik was bij beide aanwezig en Korterink was daar niet. Zelfs valt te betwijfelen of Korterink de rechterlijke uitspraken die hij in twijfel trekt wel gelezen heeft. In Abdels nadeel zou namelijk gespeeld hebben dat hij in de procedure voor de rechtbank niet werd bijgestaan door een gerenommeerde advocaat. Had Korterink het vonnis van de rechtbank gelezen dan had hij kunnen weten dat Peter Plasman, dezelfde gerenommeerde advocaat die Abdel had in hoger beroep, hem ook bijstond in de zaak bij de rechtbank. Gewoon een kwestie van eenvoudig onderzoek doen, niet meer en niet minder.

Was Korterink aanwezig geweest bij de rechtbankzittingen dan had hij ook geweten dat het niet slechts de verklaring van Kelly was, maar ook de bekentenissen van Abdel tijdens de zitting, die tot zijn veroordeling hebben geleid. Had Abdel tijdens de eerste zitting nog telkens last van geheugenverlies wanneer hem een cruciale vraag werd gesteld. Bij het hof liet zijn bekentenis weinig te vragen over: over de dweilstok waarmee hij Kelly meestal sloeg. Dat werktuig kwam feilloos overeen met wat zij in haar slachtofferverklaring haar grootste angst noemde. En over de slinkse wijze waarop hij Kelly die daarvoor niet in de prostitutie werkte zoals Abdel zelf stelde, wel zover heeft gekregen. Wanneer een dergelijke bekentenis overeenkomt met wat hierover is verklaard in de aangifte en past binnen de juridische kwalificatie die ten laste is gelegd, in dit geval mensenhandel dan ligt een veroordeling voor de hand. Het huiselijk geweld met onder andere een dweilstok afdoen als ‘normaal’, miskent volledig de angst- en dwangsituatie die nu juist zo kenmerkend is voor loverboyrelaties.

Abdel dacht dat hij zou worden vrijgesproken als hij  bekennende verklaringen zou afleggen, volgens het artikel van Korterink. Arme Abdel, heeft hij zomaar verteld hoe het zat omdat hij dacht dan overal van af te zijn. Weinig geloofwaardig natuurlijk onder andere omdat het niet de eerste keer was dat hij voor de rechter stond. Zowel uit de uitspraak als tijdens de zitting van het hof blijkt dat Abdels’ strafblad zes veroordelingen telt, waaronder poging tot doodslag. Evenmin geloofwaardig is dan dat hij alles bekende omdat hij anders bang was zijn kind nooit meer te mogen zien. Wat Abdel echt bezielde zullen we nooit weten. We weten wel dat een gerenommeerd advocaat hem bijstond.

Wat overblijft is de hoogte van de schadevergoeding: 843.500,- euro. Daarvan zou niet bekend zijn waar dat op gebaseerd is. Het hof zoekt bij zijn berekening daarvan aansluiting van wat zowel door Abdel als door Kelly tijdens de zitting is beweerd en gaat uit van een gemiddelde van 3000,- per week over de bewezenverklaarde periode. Bedragen die niet alleen door Abdel zelf tijdens de zitting zijn bevestigd, maar nu impliciet ook in het artikel door zijn zus: “Als ze een paar dagen werkte, had ze zo een paar duizend euro verdiend.” Dan is de rekensom over zeven jaar met ongeveer 44 werkweken per jaar met aftrek van kosten voor levensonderhoud toch niet zo heel moeilijk? De advocaat van Kelly, Richard Korver doet daarbij niets anders dan vragen deze eenvoudige rekensom toe te passen over de bewezenverklaarde periode. En dat er van dat geld niets over zou zijn, is én onzin én niet relevant. Verbrast of niet, dat ontslaat hem immers niet van zijn verplichting om ( straks) te betalen. En ach, dan verkoopt hij toch gewoon zijn huis in Marokko (zoals beschreven in het vonnis)

In de uitsmijter van het artikel doet Korterink voorkomen alsof de aangifte geïnspireerd zou zijn geweest op de scriptie over loverboys van de zus van Kelly. Het idee alleen al, alsof je met een scriptie –overigens pas voltooid lang nadat aangifte was gedaan- een verhaal in elkaar kan draaien dat politie, justitie, de rechterlijke macht en Abdel zelf om de tuin kan leiden. Wat denkt u zelf?

Dat Korterink de zus van Abdel, of hemzelf de ruimte geeft hun zegje te doen staat hem vrij. Maar voor ontmaskering van een verhaal dat door twee rechterlijke instanties als juist is bevonden, vormen de verklaringen van twee op z’n minst partijdige getuigen zonder wederhoor en het eenvoudig verifiëren van feiten, geen enkele onderbouwing. Korterink heeft zich geheel laten leiden door de slachtofferrol die Abdel Y. en zijn zus innemen zonder ook maar een moment een onafhankelijke positie te bewaren. Dat maakt het artikel niet meer dan een trap na aan het slachtoffer. In dat kader is de foto-inzet waarin een relatie van Kelly met een ‘andere’ crimineel wordt geïnsinueerd, schadelijk, van laag journalistiek allooi en vraagt op z’n minst om excuses.

Lees de uitspraken van de Rechtbank leeuwarden in de eerste zaak van Abdel:

Uitspraak van het Gerechtshof leeuwarden in hoger beroep  

Lees in dit kader ook  ‘Bekentenis van een gewelddadige loverboy

( Kelly is een gefingeerde naam: dezelfde die Korterink in zijn artikel gebruikt)

Mensenhandel Millingen aan de Rijn: Hij heeft maar een fout: Hij valt op labiele vrouwen

March 18th, 2012 Comments off

Als ik haar naar haar telefoonnummer vraag omdat ik beloof wat voor haar na te vragen, wijst ze naar de man die achter haar zit. Daar moet ik het maar aan vragen, ze herinnert zich niets meer, ze kan zich niet concentreren, ze kan niets onthouden. De rechtszaak, de inhoudelijke behandeling van de zaak tegen haar mensenhandelaar volgt ze, op van de zenuwen, vanuit een rolstoel. Nee daar bestaat, geen direct causaal verband met de mensenhandel. Toen ze voor het eerst na lange tijd weer de straat opdurfde, samen met een vriendin, kreeg ze een auto-ongeluk. Ze had al wel wat aan haar been; blijvend letsel ten gevolge van wat haar is overkomen. Hij werd nogal boos tegen haar, toen het hondje in de tuin had geplast. Ze is psychisch een wrak en heeft hulp nodig, heel hard, maar weet niet waar ze die moet krijgen. Ze heeft een paar keer iemand van slachtofferhulp gezien en dat was het.

Hij, is de 47 jarige uit Millingen aan de Rijn afkomstige Tonnie K. die wordt verdacht van mensenhandel, valsheid in geschrift, verkrachting en witwassen. In de zaal zijn drie vrouwen aanwezig die aangifte hebben gedaan van gedwongen prostitutie. Ik schreef hier eerder over nadat de inhoudelijke behandeling was uitgesteld omdat verdachte aan een nader psychologisch onderzoek moest worden onderworpen. De Officier zei toen nog dat je mocht hopen dat deze man aan een stoornis lijdt, gezien hetgeen waarvan hij beschuldigd wordt. Maar Tony lijdt niet aan een stoornis. Hoewel hij weinig benaderbaar blijkt, is dat ook de conclusie van de drie gedragsdeskundigen die hem hebben onderzocht. Tonnie zelf laat ook geen gelegenheid tijdens de zitting onbenut om duidelijk te maken dat hem niets mankeert. Er is een complot tegen hem, ze willen hem er in luizen.

Tonnie K. lijkt niet te beschikken over een overdaad aan empathisch vermogen. Nou ja, wel als het over het hondje gaat, zijn hondje. Dat beestje dat zo ontzettend bang is gemaakt door de politie toen ze zijn huis waren binnengetreden. “Of dat nu nodig was geweest?”  Dat beestje dat middels overeenkomst van een van de slachtoffer was overgedragen aan hem. Door overeenkomst, net zoals hij onder andere een bankstel en eendje voor bijna 4000,- gulden heeft overgedaan aan een van de vrouwen. Of dat gek was dat zij zijn hele inboedel kocht. “ Nee, natuurlijk was dat niet gek, ik heb een mooie inboedel.” Ook meerdere auto’s stonden op haar naam, die heeft ze allemaal bij hem gekocht. Nee hij had geen enkele reden haar uit te buiten. “Luister, ze heeft zoveel spullen bij me gekocht dat ik het echt niet nodig vond haar nog eens af te persen.”

Verdachte ziet niet wat hij verkeerd heeft gedaan, en daar blijft ie bij. Hij heeft maar een fout en dat is dat hij op labiele vrouwen valt, zoals hij zelf zegt. Labiele vrouwen die ook nog een complot tegen hebben gesmeed. Hoe kan het anders dan dat deze vrouwen die elkaar allemaal niet kenden, nu opeens allemaal hetzelfde beweren. Hoe moet hij zich nu verdedigen tegen deze hele groep vrouwen? En daarmee ondersteunt Tonnie K impliciet zelf het sterkste bewijs tegen hem. Drie vrouwen die elkaar voor de vorige zaak in oktober niet kenden en blijkbaar bij de Rechter Commissaris  allemaal hetzelfde of althans aanvullend hebben verklaard. Dat de vrouwen elkaar niet kenden werd ook mij duidelijk tijdens de vorige zitting toen er koffie werd gedronken in de kantine van de rechtbank. Stuk voor stuk schoven hun verhalen in elkaar: een briefje van de een bij de ander in de brievenbus, een gezamenlijk bekende naam, de schoonmaakwoede van Tonnie.

Zijn eigen moeder noemt hem oversekst, en zijn zus zegt dat ie altijd weer de zwakkeren uitzoekt. Vrouwen in dit geval, die in tegenstelling to nu geen schulden hadden toen ze Tonnie leerden kennen, wel een kind en vooral alleen en kwetsbaar waren. Van hard bewijs, anders dan de verklaringen die soms jaren terug gaan van de verschillende slachtoffers wordt tijdens de zitting weinig duidelijk. Er is een smsje dat eindigt op ‘ want anders…’ en met de beste wil niet anders kan worden uitgelegd dan een dreigement. Het zijn vooral de verschillende verklaringen van vrouwen die in elkaar grijpen en elkaar ondersteunen die hier tot overtuiging van de rechtbank zullen moeten leiden. Bij die beoordeling van ondersteunende verklaringen zal de rechtbank moeten nagaan of  sprake is van bevestiging van significante elementen uit de belastende getuigenverklaring dan wel of er sprake is van onmiskenbaar unieke of authentieke elementen, waardoor de geloofwaardigheid van de getuige, op wiens verklaring het bewijs in aanmerkelijke mate steunt, buiten redelijke twijfel kan staan. De aard van de ten laste gelegde feiten en de besloten relationele context waarin dit type misdrijven doorgaans wordt gepleegd brengen met zich dat aanvullend bewijs regelmatig bestaat in ondersteunende verklaringen, die zijn gebaseerd op mededelingen die de betrokken aangeefsters of slachtoffers over de feiten of over de verdachte ten overstaan van derden hebben gedaan. Zo haalde de OvJ het Amsterdamse Hof in de zg.Judo zaak aan in haar requisitoir. De strafeis: negen jaar.

En terwijl ik naar huis rijd, bedenk ik dat tijdens mensenhandelzaken nooit echt duidelijk wordt wat de diepe wonden bij de overlevers heeft geslagen, wat het werkelijk betekent om gedwongen in de prostitutie te werken. De ten laste gelegde verkrachting, wordt door de voorziter nog bij naam genoemd: oraal, anaal en ….en ook dan stopt de beschrijving van de voorzitter. Wanneer het gaat over gedwongen prostitutie ontbreekt elke beschrijving van diezelfde orale, anale en vaginale penetraties die misschien wel tientallen keren hebben plaatsgevonden. Een keer maar worden de aanwezigen  in de rechtszaal herinnerd aan wat het nu werkelijk betekent: een van de vrouwen zou zijn ontslagen uit Casa Rossa omdat ze moest overgeven nadat ze een klant moest pijpen.

De rechtbank doet woensdag 21 maart uitspraak.

 

 

 

 

 

De fatale fuik: “Hier, hebben jullie een bijbel, dan weten jullie hoe je het moet doen”

January 24th, 2012 Comments off

Een mooiere presentatie van zijn boek had HenkWerson zich 19 januari 2012 niet kunnen wensen. Minstens 400 mensen, waarvan veel politie en de gehele (strijd tegen) ‘mensenhandelgemeenschap’ waren aanwezig. Henk Werson, Mister Mensenhandel zoals Corinne Dettmeijer hem noemde in een overigens indrukwekkende speech, beschrijft in ‘De fatale fuik’ expliciet de heftige werkelijkheid van mensenhandel, uitbuiting in de prostitutie en een enkel geval van overige uitbuiting. “

Dit is wat het is. Niks meer en niks minder”.

Die verhalen wennen nooit, en kunnen tegelijkertijd niet genoeg beschreven worden: verkrachtingen, misselijk makend  extreem geweld. Alleen dan misschien worden de vergaande gevolgen voor de slachtoffers op korte en op lange termijn duidelijk. Voortdurend fysiek en psychisch geweld, het woord marteling waardig, die van invloed kan zijn op de werking van het geheugen. Problematiek die de opsporing en vervolging en berechting in de weg kan staan. Werson pleit voor een diagnostisch centrum, of althans een medisch psychisch onderzoek voor slachtoffers van mensenhandel. Dat wordt tijd. Niet voor alle slachtoffers geldt dat verwacht kan worden dat zij zomaar en opeens hun mond opendoen en zich tot in elk detail de gruwelijkheden die hen is overkomen kunnen herinneren. In zijn boek weet Werson zijn praktijkkennis hiermee op een hoger niveau te tillen. Read more…

De Kleine Gids signalering en behandeling slachtoffers loverboys

November 3rd, 2011 Comments off

Bijna een maand geleden alweer verscheen ‘De Kleine Gids signalering en behandeling slachtoffers loverboys’, geschreven door Door van der Wiele en Ellen de Ruiter. In de serie ‘De kleine gids’ worden gecompliceerde onderwerpen makkelijk verteld en informatie toegankelijk gemaakt. Dat is de bedoeling en dat is in dit geval ook uitstekend gelukt. De gids geeft een helder en compleet overzicht van de loverboyproblematiek. Niet alleen komen mogelijke oorzaken en signalen bij slachtoffers aan bod. Misschien wel net zo belangrijk geeft de gids een daderprofiel en inzicht in de problematiek die veelal aan hun gedragingen ten grondslag lijken te liggen. Wat mag je verwachten van hulpverlening en hoe begeleid je slachtoffers en hoe ziet een eventuele juridische procedure eruit? Verheugend is de aandacht voor de diepgaande psychische gevolgen bij slachtoffers. In duidelijke bewoordingen wordt ingegaan op de noodzaak om onderliggende trauma’s eerst te behandelen, alvorens te kijken welke stoornissen, klachten en problemen er over blijven. Omdat niet elke therapie even goed bij elke persoon aanslaat, geeft de gids ook een kort overzicht van de bestaande en meest gebruikte therapieën. Die aandacht is een logisch gevolg van de participatie van het inmiddels gerenomeerde expertise en behandelcentrum  Fier Fryslan. Dat geeft de lezer soms het idee alsof dit het enige behandelcentrum zou zijn voor deze problematiek. Maar dat is slechts een van de weinige en kleine krtitische opmerkingen.

Read more…

Vrijspraak Loverboyzaak: waar is het ‘slachtoffer’???

April 26th, 2011 Comments off

samenvatting: Vandaag sprak de rechtbank Zutphen (LJN BQ2520) een verdachte vrij van mensenhandel omdat er onvoldoende bewijs is dat verdachte aangeefster gedwongen in de prostitutie heeft laten werken en ook dat hij haar zou hebben mishandeld. De verklaringen van aangeefster (slachtoffer) zijn op onderdelen tegenstrijdig en bevatten inconsequenties. Daar komt bij dat aangeefster ondanks oproeping en zelfs gelastingen tot haar ‘medebrenging’, niet verschenen is. Om te kunnen beoordelen welke (onderdelen) van haar verklaringen juist is/zijn, is de rechtbank afhankelijk van steunbewijs. Dit steunbewijs acht de rechtbank echter onvoldoende om tot een bewezenverklaring te komen. Er zijn wel tapgesprekken maar die gaan niet over prostitutie, er zijn ook foto’s waarop letsel zichtbaar is. De verklaring dat verdachte aangeefster op haar hoofd heeft geslagen, zijn later door haar weer teruggetrokken.

Opvallend in deze zaak is dat aangeefster sinds 2005/2006 met Bureau mensenhandel en prostitutie van de politieregio Noord en Oost Nederland contact heeft gehad, hierbij ging het steeds om zedengerelateerde incidenten waarbij aangeefster aangaf  “geen weerstand te kunnen bieden aan haar uitbuiters en zelf niet in staat te zijn keuzes te maken.” Het vonnis geeft geen nadere informatie. De rechtbank besteedt helaas hier geen overwegingen aan.

Het is begrijpelijk dat de rechtbank terughoudend moet omgaan met verklaringen van een getuige die niet ter terechtzitting is verschenen. Het bestanddeel dwang als noodzakelijk onderdeel van mensenhandel kan in deze zaak daarom niet bewezen verklaard worden. De eerdere meldingen van aangeefster bij bureau mensenhandel roepen echter veel vragen op over juist de teruggetrokken verklaring en het ontbreken van dwang of beter in dit geval: ” het misbruik maken van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht” in deze zaak. Het is een gemiste kans van de rechtbank om hier helemaal geen aandacht aan te besteden.

Dit vonnis roept onmiddellijk de vraag op hoe het nu met aangeefster is. Waar bevindt zij zich en kan ze nu wel weerstand bieden aan haar ‘uitbuiters’. Zijn de inconsistenties in haar verklaringen misschien het gevolg van een gebrek aan verstandelijke vermogens, of komen zij voort uit ernstige trauma’s die van invloed kunnen zijn op de werking van het geheugen. Misschien zijn de geheugenproblemen wel het gevolg van juist die klap op het hoofd, de geijkte plaats voor mensenhandelaars die op het eerste gezicht geen sporen achter willen laten. Aangeefster gaf wel geld en telefoonkaarten aan verdachte, dat is wel bewezen.

Ernstige trauma’s waaronder seksuele trauma’s kunnen maken dat een persoon niet altijd in staat is zich gebeurtenissen goed te herinneren. Kenmerkend voor slachtoffrs van mensenhandel is vaak een gebrekkig tijdsbesef. Lees verder over werking van het geheugen en trauma’s

De gehele uitspraak is hier te lezen

Categories: Uncategorized Tags:

Aandacht voor thema mensenhandel/loverboys bij MTV en EO

March 28th, 2011 Comments off

lees verder: AGENDA

Categories: Uncategorized Tags:

CNN start campagne Ending Modern-Day Slavery

March 10th, 2011 Comments off

Lees verder: NEWS

Categories: Uncategorized Tags:

Stille getuige

September 19th, 2009 Comments off

Impressie interview slachtoffer mensenhandel voorjaar 2009

Ze heeft ongeveer een half uur zonder enige zichtbare emotie antwoord gegeven op de vragen. Dan vertelt ze terloops, tussen de spaarzame woorden door dat ze zwanger is. Haar ogen gericht op de grond, haar schouders naar beneden, ineengedoken. Niet meer dan strikt noodzakelijk vormen haar lippen de enkele woorden die samen haar verhaal vormen.

Haar verhaal en het verhaal van vele lotgenoten: hoe ze verkocht werd door haar stiefvader aan een man die haar mishandelde en misbruikte. Hoe ze om die situatie te ontvluchten zich vervolgens liet meenemen naar Europa, ze zou daar huishoudelijk werk gaan doen. Ze is meegegaan, ze had niemand: “wat kon ze anders?”

Hier in Nederland werd ze, direct na aankomst, opgesloten in een woonhuis waar ze ongeveer een half jaar moet hebben gezeten. Waar dat was, weet ze niet; eigenlijk wist ze niet eens dat ze in Nederland was. Ze moest ‘slapen’ met vijf mannen per dag, soms dezelfde soms ook verschillende. Van een van hen, ze weet niet welke, is ze zwanger. Ze weet niet wie de vader van haar kind is, ze wil het ook niet weten. Abortus kan niet, haar godsdienst verbiedt haar dat.

Na dat half jaar is ze ontsnapt. Bijna 2 maanden zit ze nu in de opvang, ze is 3 maanden zwanger. Ze is net meerderjarig. Ze eet niet, slaapt amper en praten doet ze evenmin. Ze huilt veel, heel veel. De begeleiders in de opvang maken zich ernstig zorgen. Ze gaat aangifte doen, “wat kan ze anders?”

Haar aangifte zal hoogstwaarschijnlijk te weinig aanwijzingen opleveren om verder onderzoek te verrichten.  Laat staan ooit tot een veroordeling leiden. Haar zaak zal waarschijnlijk worden geseponeerd. Wil ze legaal in Nederland blijven, of beter gezegd niet teruggestuurd worden naar haar land van herkomst, dan kan ze een aanvraag voortgezet verblijf doen.

Ze zal haar kind krijgen, misschien houdt ze het, misschien staat ze het af voor adoptie. In beide gevallen zal zij alleen voor verblijfsvergunning voortgezet verblijf op humanitaire gronden in aanmerking komen wanneer de staatssecretaris haar situatie schrijnend genoeg acht.

Of daar sprake van is, kan niemand zeggen, wel dat de kans groot is dat zij met of zonder kind zal worden teruggestuurd naar haar land van herkomst. En wie zal het zeggen, valt ze dan even makkelijk opnieuw in handen van mensenhandelaars. Ze heeft niemand.

Wat kan ze anders?

Presentatie BLinN: Mensenhandel en medisch onderzoek

April 1st, 2009 Comments off

Op 31 maart 2009 heb ik een presentatie gehouden bij Bonded Labour in Nederland (BLinN) naar aanleiding van mijn artikel Mensenhandel en Medisch onderzoek. De daarbij gebruikte PowerPoint presentatie is verkrijgbaar via deze link.

On 31 March 2009 I have held a presentation at Bonded Labour in Nederland (BLinN) on my article Human Trafficking and Forensic Medical Examination. The PowerPoint presentation is available here (Dutch only).

Categories: Uncategorized Tags: