Archive

Posts Tagged ‘mensenhandel’

Poging tot mensenhandel meisje van nog geen 16 jaar: hoever kun je gaan?

December 11th, 2011 Comments off

Schipperskwartier Antwerpen

Poging tot een misdrijf is strafbaar, wanneer het voornemen van de dader zich door een begin van uitvoering heeft geopenbaard. Dat betekent dat de bewezen verklaarde gedragingen moeten kunnen worden bestempeld als gedragingen die naar hun uiterlijke verschijningsvorm moeten worden beschouwd als te zijn gericht op de voltooiing van het misdrijf.[1] In deze zaak gaat het onder andere om een meisje jonger dan 16 jaar. Vaststaat dat verdachte samen met twee anderen naar het Schipperskwartier in Antwerpen is gereden om het meisje met de raamprostitutie aldaar kennis te laten maken. Vast staat ook dat onderweg gesproken is over prostitutie waardoor Rechtbank ‘s-Hertogenbosch het eveneens aannemelijk acht dat ook gesproken is over werken in de prostitutie. De vraag is of sprake is van een ‘begin van een uitvoering’ (art 45  WvS), oftewel kan de verdachte op grond van bovenstaande veroordeeld worden voor poging tot mensenhandel? De rechtbank oordeelt van niet (LJN BU6763). De vraag is of dat getuigt van een juiste rechtsopvatting.

Read more…

Mensenhandel aan de Rijn en slachtofferverklaringen in het strafproces

October 30th, 2011 Comments off

Als ik mijn ogen sluit, zie ik jouw vuist, je hand met een hamer, met een mes. “

26 Oktober heb ik de zitting bijgewoond van een 47 jarige verdachte afkomstig uit Millingen aan de Rijn. De man is in totaal zeven maal gedagvaard.[1] Hem wordt de verkrachting van meerdere vrouwen, mishandeling uitkeringsfraude en mensenhandel ten laste gelegd. Sommige mensenhandelfeiten zijn meer dan 12 jaar geleden, anderen slechts een paar jaar. De rechtbank kwam nog niet toe aan de inhoudelijke behandeling van de zaak. Allereerst wil de rechtbank op verzoek van het OM dat verdachte nader psychiatrisch wordt onderzocht en milieuonderzoek (o.a. levensloop en achtergrond) wordt verricht. Dat had al eerder kunnen gebeuren maar daar heeft de verdachte niet aan meegewerkt. Inmiddels zit de man negen maanden in voorarrest en dat is een forse tijd. Die tijd weegt de rechtbank mee bij zijn keuze om verdachte óf zes maanden ter observatie naar het Pieter Baan Centrum (PBC) te sturen, óf hem gedurende vier maanden in de gevangenis te laten onderzoeken door lossen gesprekken. Zijn advocaat geeft aan zijn cliënt te zullen adviseren in het PBC niet mee te werken met het onderzoek. Dat advies in combinatie met het al langer durende voorarrest, maakt dat de rechtbank tot zijn eigen spijt voor kiest de verdachte intern in de gevangenis te laten onderzoeken.

Trap tussen publieke tribune en zittingszaal

De officier had even daarvoor haar verzoek tot nader psychiatrisch onderzoek onderbouwd met de even boude als heldere stelling dat “Als je naar verdachte kijkt, dan hoop je dat sprake is van een stoornis“. Waar het feitencomplex uit bestaat dat de hoop op stoornis bij verdachte  oproept, werd tijdens de zitting nog niet duidelijk. Wel de pijn en de diepe wonden die dat heeft achtergelaten bij de aangeefsters. Om hen niet te verplichten een volgende keer nogmaals aanwezig te zijn, gaf de rechtbank de drie vrouwen wel de gelegenheid hun verklaringen voor te lezen. De wet geeft bij bepaalde misdrijven slachtoffers de gelegenheid een verklaring over de gevolgen van het misdrijf af te leggen. (art. 302 WvSV) Van twee werd de verklaring voorgelezen door de rechter. Dat ging wat rommelig, in de zin dat de betreffende advocaten van aangeefsters nog niet in de zittingszaal zelf aangekomen waren toen de voorzitter maar vast was gestart. Het was beslist zorgvuldiger geweest te wachten tot de advocaten de lange tocht van de publieke tribune naar de zittingszaal hadden gemaakt.[2] De zaak werd voortdurende geschorst voor intern overleg. Onbegrijpelijk is het dan waarom de voorzitter niet even kon wachten tot de de advocaat van een van de vrouwen de trappen van het Arnhemse Paleis van Justitie had op- en afgerend. Een van de aangeefsters las zelf haar verklaring voor in de rechtszaal. Voor haar was gelukkig wel alle tijd en begrip “ik hoop dat mijn waarheid zal worden gehoord

Read more…

Mensenhandel, dat is niet normaal

October 22nd, 2011 Comments off

 

Wie zou, zonder bovenmenschelijke macht, alle misdaden kunnen, verhinderen, die door den nachtelijken sluier aan ieder menschelijk oog worden onttrokken? Misdaden van allerlei aard. Niet alleen die welke uit onmiddellijke eigenbelang als die, welke uit botviering van nimmer te verzadigen hartstochten voortspruiten. Die geheel tegen te gaan is feitelijk onmogelijk. Men kan ze straffen (bij ontdekking, die echter niet altijd plaats heeft, daar er duizenden middelen bestaan om den wrekenden arm der gerechtigheid te ontgaan. “ [1]

Blanke Slavinnen, door P. Uitg.C.J. Koster te A’dam, ca 1920

Alleen het taalgebruik verraadt de historische afkomst van deze tekst. Wie wilde men straffen een kleine honderd jaar geleden? Waren dat de pooiers, de mensenhandelaren, de mannen die vrouwen met flinke klappen en ander geweld achter de ramen zetten en hielden. Nee, die waren niet het te bestrijden kwaad, het kwaad der zinnelijkheid. Begin vorige eeuw waren het de prostituees zelf die bestreden moesten worden.

Nu, bijna honderd jaar later, lijkt het onderwerp van de strijd nog weinig veranderd. Het debat gaat nog steeds over de prostituee en haar vak: vanavond zendt de NCRV op Nederland 2 een debat uit onder de titel Prostitutie: normaalste zaak van de wereld? Nog steeds is de vraag een morele, waar het veroordelend antwoord al in de vraag besloten ligt. Nog steeds komt men maar niet toe aan de vraag waar het om zou moeten gaan: Hoe pakken we mensenhandel werkelijk aan?

De vraag of prostitutie wel een normaal beroep is, wordt gekoppeld aan het fenomeen mensenhandel. Dit levert per definitie een onzuivere discussie op. Nog afgezien van het feit dat ‘normaal’ een subjectief begrip is, gaat mensenhandel in beginsel over iets anders dan prostitutie. Dat een bepaald percentage mensen niet vrijwillig in de prostitutie werkt en slachtoffers van mensenhandel is, zegt nog steeds niet of prostitutie wel of niet een normaal beroep is. Het antwoord op de die vraag is ook niet leidend voor de vraag of en hoe we de strijd aangaan tegen dit misdrijf. Dat veel uitbuiting in de champignonteelt voorkomt,  maakt het beroep van champignon-steker nog geen abnormaal beroep.

Het zal de bedoeling zijn van het NCRV debat aandacht aan mensenhandel te besteden, al doet de titel anders denken. Uitgenodigd zijn Anita de Wit, oprichtster van Stoploverboys.nu en moeder van een vlinder (slachtoffer) en Gonnie Lemckert, ooit zelf werkzaam in de prostitutie, en nu steun en toeverlaat van menig Gronings straatprostituee. Tot zover prima gesprekspartners als het gaat om prostitutie en de strijd tegen mensenhandel. De andere twee genodigden, kunstenares Jimini Hignett en stadsdeelvoorzitter van het wallengebeid Jeanine van Pinxteren, stemmen wat minder hoopvol. Het is onduidelijk wat hun kwalificaties zijn om met kennis van zaken te debatteren over mensenhandel.Waarom niet Ilonka Stakelborough uitgenodigd, zelf twintig jaar vrijwillig werkzaam in de seksbranche, en gedreven betrokken bij het onderwerp mensenhandel? Als je echt antwoord op de vraag wil hebben of prostitutie een normaal beroep is, dan kan zij dat bij uitstek geven. Dat kan ze overigens ook bij uitstek als het gaat om de vraag hoe mensenhandel aan te pakken. Menigeen ontgaat het onderscheid tussen beide vragen.

We zeggen mensenhandel te bestrijden en hoog op de politieke agenda te hebben. Ondertussen zijn het moreel getinte en onzuivere vraagstellingen die leidend zijn in het debat dat zou moeten gaan over de beste aanpak van uitbuiting onder dwang in de prostitutie, de mensenhandel. Dat onderwerp kreeg in deze ‘Week tegen de slavernij’ eindelijk na jaren de verdiende media-aandacht. Veel debatten gingen echter net zo min over waar het rond 1920 over ging, over de werkelijke aanpak van mensenhandel, onze moderne slavernij.

Hoe mensenhandel werkelijk aan te pakken, is geen morele maar een praktische vraag. Het antwoord op die vraag zou onderwerp moeten zijn van het debat: Mensenhandel pak je niet aan met de nieuwe prostitutiewet die het zicht krijgen op de prostitutiebranche als hoofddoel heeft en niet de bestrijding van mensenhandel. Niet met andere regelgeving die niet gehandhaafd wordt. Niet met morele oordelen over het vak of de vrouwen die het vak uitoefenen.

Mensenhandel pak je aan met meer ‘ogen en oren’; meer of in ieder geval voldoende opsporingscapaciteit bij de politie, die is er nu bij lange na niet; structurele inbedding van ketenaanpak; subsidiering van laagdrempelige inloopprojecten; regelmatige en veelvuldige informatie aan prostituees en ruim voldoende gespecialiseerde opvangplaatsen. Straf de daders met straffen die in verhouding staan tot de ernst van het delict en bij koele berekening nog afschrikwekkende werking hebben. Maak ook het onrechtmatig verkregen geld zo snel mogelijk afhandig. Besteed royaal aandacht aan bewustwordingscampagnes en maak daarin vooral duidelijk hoe erg het is. Laat door daadkracht aan de zijde van de overheid weten hoe erg we het werkelijk vinden. Wij kunnen mensenhandel, uitbuiting in de prostitutie niet tolereren. Mensenhandel, dat is niet normaal.

 

Waar blijft rechterlijke specialisatie mensenhandel?

October 16th, 2011 Comments off

Herziening gerechtelijke kaart

Een rechter die negen maanden gedwongen uitbuiting in de prostitutie relatief kort noemt, dient zich werkelijk te bezinnen op de inhoud van deze woorden.[17] Al zou het alleen maar gaan om het effect van die woorden in een vonnis naar de slachtoffers toe. Datzelfde geldt voor de rechter die de gedwongen prostitutie van een veertienjarig meisje voor een periode van drie maanden en twintig dagen relatief kort durft te noemen.[18]

Het is belangrijk dat je rechters en officieren hebt die ervaring hebben met dit type strafzaken en bekend zijn met de mechanismen van de loverboyproblematiek. In Nederland werken we met elf gespecialiseerde officieren, in elke regio één.[1]

Gespecialiseerde officieren (van justitie) zijn er; er wordt zelfs specifieke aandacht besteed op cursussen aan het opstellen van tenlasteleggingen in mensenhandelzaken.[2] Speciaal opgeleide politie hebben we ook -al zijn dat er te weinig-. En dus wordt er al een tijdje naar uitgekeken: gespecialiseerde mensenhandelrechters.[3] Ze zouden komen in 2012. Het aantal rechtbanken dat mensenhandelzaken zou gaan behandelen, zou worden teruggebracht tot vier. Concentratie zou dan om te beginnen verondersteld tot specialisatie leiden met hopelijk meer inzicht in de zeer complexe problematiek van mensenhandel, waaronder loverboys. Zo ook zou de Raad voor de rechtspraak geadviseerd hebben bij deze op handenzijnde grootschalige herziening van de gerechtelijke kaart.[4]

Inmiddels is het wetsvoorstel Herziening gerechtelijke kaart bekend gemaakt.[5] Hierin is weinig of niets terug te vinden van de zo gehoopte en nodige specialisatie op het gebied van mensenhandel. Die hoop, was niet alleen de vader van de gedachte bij ondergetekende, zo ook bij Roessingh en Ramesar[6] en nog onlangs bij de minister van Veiligheid en Justitie zelf, zoals blijkt uit zijn antwoord op kamervragen over de bewijsproblematiek rond loverboys.[7] Read more…

Strafbaarstelling illegaliteit werkt uitbuiting in de hand

September 22nd, 2011 Comments off

De detentieboot

“De regering voert een immigratie- en integratiebeleid dat erop gericht is de onderlinge betrokkenheid in de samenleving te versterken. Dat houdt in dat van migranten wordt verwacht dat zij in hun eigen levensonderhoud voorzien en dat zij zich rekenschap geven van de wetten van ons land en de waarden die ons binden.” Zo luidden de woorden in de troonrede afgelopen dinsdag. De woorden in het regeerakkoord logen er ook al niet om: “Illegaliteit in de zin van een onrechtmatig verblijf van vreemdelingen in Nederland, vormt een belangrijk probleem. Deze illegaliteit gaat vaak gepaard met diverse vormen van overlast en criminaliteit, waaronder mensensmokkel, en met een verblijf in mensonterende omstandigheden. Dit tast ook het draagvlak voor het asiel- en migratiebeleid aan en heeft een negatief effect op het integratieproces.”

Het kabinet zet zijn woorden kracht bij en maakt illegaal verblijf in Nederland strafbaar. Dat betekent dat vreemdelingen die Nederland onrechtmatig binnen zijn gekomen of na afloop van hun rechtmatig verblijf Nederland niet (tijdig) hebben verlaten, voortaan strafbaar zullen zijn. Als overtreding staat daar een strafbedreiging op van maximaal vier maanden of een boete van maximaal 3800,- euro. Niet alleen illegaal verblijf wordt strafbaar maar ook zal het mogelijk worden om iemand een inreisverbod te geven waardoor het vijf jaar niet meer mogelijk zal zijn om legaal verblijf te krijgen. Kortom, ‘eens illegaal, altijd illegaal’. En ben je illegaal dan kun je in vreemdelingenbewaring worden vastgezet, ter fine van uitzetting, zoals dat heet.

Natuurlijk, zo stellen voorstanders van deze maatregel, is deze vooral gericht op criminele en overlastgevende personen met de bedoeling deze zo snel mogelijk het land uit te zetten. Ferme taal waar je het bijna wel eens mee zou moeten zijn.

Er is geen strafrechtelijke veroordeling meer nodig om iemand tot ongewenst vreemdeling te verklaren en de toegang te weigeren. Evenmin is een veroordeling ofwel rechterlijke tussenkomst nodig om mensen vast te zetten. Of de maatregel rechtmatig is – niet in strijd met de Terugkeerrichtijn – zal later in door de Europese Commissie en het EU-Hof van Justitie worden  Beslist. Dat neem niet weg dat de maatregel vergaande gevolgen zal hebben voor kwetsbare groepen zoals slachtoffers van mensenhandel. Er is een grote groep illegaal in ons land verblijvende mannen en vrouwen die werken in de prostitutie onder omstandigheden die allesbehalve menswaardig zijn. Juist die illegale status geeft mensenhandelaren (de uitbuitende pooiers) een extra dwangmiddel in handen. Vrouwen en mannen afkomstig uit landen waar de politie ronduit onbetrouwbaar is, zoals landen in West Afrika, Guinee Nigeria hebben mede daardoor niet of zelden de moed om naar de politie te stappen. Met deze maatregelen wordt deze angst reeel. Illegaal verblijf betekent dat hen een fikse boete of gevangenisstraf boven het hoofd hangt en ze bovendien Nederland vijf jaar lang niet meer in mogen. En dat is dan afgezien van de boete die zij ook kunnen krijgen wanneer ze zich niet hebben laten registeren in het kader van de waarschijnlijk nog dit jaar door de eerste kamer aan te nemen Prostitutiewet. Read more…

Vrijwilligheid binnen ongelijke verhoudingen is altijd een relatief begrip

July 12th, 2011 Comments off

Hoge Raad

Sinds de wetgever de uitleg van artikel 273f Wetboek van Strafrecht, het verbod op mensenhandel heeft overgelaten aan de rechtsprekende macht, is nadere sturing en uitleg van ons hoogste rechtscollege bij dit gecompliceerde wetsartikel gewenst. Dat college, de Hoge Raad bestaat voor de bewaking van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling en rechtsbescherming. Hij beoordeelt of een juridisch begrip op de juiste wijze is geinterpreteerd. De Hoge Raad is geen feitenrechter, en beoordeelt niet opnieuw de feiten. Hij moet uitgaan van feiten zoals de rechter die in hoger beroep heeft vastgesteld, in dit geval het Gerechtshof Leeuwarden.

In deze mensenhandelzaak gaat het om een zwakbegaafd meisje met een moeilijke jeugd, waaronder seksueel misbruik, pleinvrees, een afhankelijke persoonlijkheid en nog zo wat zaken. Verdachte heeft sinds 1979 een hulpverleningsituatie met het meisje, in eerste instantie via de GGZ en vanaf 2007 op basis van een persoonsgebonden budget. Uiteindelijk gaat zij bij haar hulpverlener op zolder wonen, op eigen verzoek maar niet nadat zij ook nog een overeenkomst heeft getekend. Zij moet niet alleen allerlei huishoudelijke en seksuele diensten voor hem verrichten, ook heeft zij voor een lening meegetekend en moet zij seksuele diensten voor derden verrichten. En dat alles onder het mom van de therapie of zoals later ter verdediging aangevoerd, onder het mom van ‘een affectieve relatie gebaseerd op wederzijdse genegenheid‘, oftewel een liefdesrelatie. Het Hof Leeuwarden gaat in deze verdediging niet mee en de Hoge Raad bevestigt de interpretatie van het Hof. Dat is mooi.

Zorgelijker is dat ook deze verdachte een maand strafvermindering krijgt omdat de behandeling de redelijke termijn- op grond van artikel 6 EVRM- waarbinnen een zaak behandeld dient te worden, is overschreden. Het Hof Leeuwarden zou de stukken te laat hebben ingestuurd. Eerder kreeg onder andere een verkrachter zes maanden strafvermindering om dezelfde reden. (HR 7 juni 2011 (LJN BQ3115) Zie een artikel in de Volkskrant hierover. Read more…

Van slecht werkgeverschap naar mensenhandel: misbruik van kwetsbare positie

July 6th, 2011 Comments off

30 juni 2011 heeft het gerechtshof Leeuwarden (het Hof) in hoger beroep (tegen een uitspraak van rechtbank Zwolle van 2008)  een drietal uit India afkomstige broers veroordeeld voor mensenhandel tot gevangenisstraffen van 147 dagen, tot 21 maanden waarvan telkens een deel voorwaardelijk. Het betreffen hier veroordelingen mensenhandel: ‘overige uitbuiting’. Het Hof geeft nadere invulling aan het bestanddeel “door misbruik van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht en/of door misbruik van een kwetsbare positie heeft gedwongen”, zoals verwoord in artikel 273 F eerste lid sub 1 Wetboek van Strafrecht:

Het is eigenlijk heel eenvoudig. Als werkgever dien je je werknemers fatsoenlijk te betalen, overmatige werktijden te voorkomen en te zorgen voor goede werkomstandigheden. Je dient je, kortom te gedragen als goed werkgever. Dat geldt voor de seksindustrie maar evengoed voor elke andere tak van industrie. Doe je dat niet dan is er sprake van slecht werkgeverschap. Ben je zo’n slechte werkgever en ook nog uit op het maken van groot economisch voordeel en weet je of had je kunnen weten dat je werknemer(s) in een zodanige postie verkeren, al dan niet door jouw toedoen, dat zij niet geheel uit vrije wil keuzes kunnen maken, dan glijdt slecht werkgeverschap snel af naar mensenhandel. Je dwingt je werknemers niet rechtstreeks maar je maakt wel gebruik van een uit omstandigheden voortvloeiend overwicht. Van mensenhandel is ook dan sprake, wanneer een persoon volledig vrijwillig met zijn werkzaamheden is begonnen of zelfs zelf heeft gevraagd om te werk gesteld te worden. Dat is logisch. Waarom zou een persoon die zich in een aanvankelijk vrijwillig gekozen werksituatie bevindt, niet alsnog uitgebuit kunnen worden? De wetsgeschiedenis is duidelijk, evenzo zijn internationale Mensenhandelverdragen: voorafgaande instemming sluit uitbuiting en derhalve mensenhandel niet uit.

In deze uitspraak behandelt het Friese Hof ondere andere de vraag of het voor het bewezen verklaren van het delict mensenhandel ter zake doet of het slachtoffer aanvankelijk heeft ingestemd met de te verrichten werkzaamheden, in dit geval overige uitbuiting? Tevens komt de vraag aan de orde of een rechtspersoon in oprichting, al rechtspersoonlijkheid geniet in die zin dat ook de rechtspersoon als entiteit strafrechtelijk aansprakelijk geacht kan worden. Het Hof beslist dat dat niet het geval is nu een rechtspersoon in oprichting nog geen rechtspersoonlijkheid bezit. De bestuurders (i.o) kunnen bovendien persoonlijk strafrechtelijk vervolgd worden waardoor ook de noodzaak daartoe ontbreekt. Read more…

Hij stond erbij en keek ernaar: vrijspraak voor achtergronddader mensenhandel

May 23rd, 2011 Comments off

17 mei Rechtbank Leeuwarden LJN: BQ4976, 17/880032-11 VON en LJN: BQ4979, 17/880031-11 VON. Twee broers hebben samen drie vrouwen vanuit Bulgarije via Duitsland in Leeuwarden in de prostitutie te werk gesteld. De vrouwen zijn aanvankelijk geheel vrijwillig in de prostitutie gaan werken. De afspraak was dat de opbrengst 50/50 gedeeld zou worden. Uiteindelijk zagen de vrouwen niets of bijna niets van het door hen verdiende geld terug dat zij af moesten geven aan broer 1. Door broer 1 werden zij bovendien mishandeld en gedwongen te blijven werken in de prostitutie. Broer 2 deed niets, althans hij nam alleen, volgens afspraak zijn deel van het geld aan en begeleide de vouwen op reis naar Nederland. Broer 2 wist of heeft moeten geweten van de mishandelingen en de dwang. De vraag is of Broer 2 strafrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. Dat kan in de zin van medeplegen. De rechtbank vindt van niet. Dat zou op basis van de wetsgeschiedenis ook kunnen op grond van het zesde sublid van artikel 273f omdat hij gezien kan worden als ‘achtergronddader’. Dat laat de rechtbank onbesproken. Dat roept op z’n minst enige vraagtekens op.

Read more…

Kool- en andere rotte vis: over rechterlijke vonnissen in mensenhandelzaken

April 25th, 2011 Comments off

DEEL 1/?

still uit film: Grace, a slave from the streets.

Voorjaar 2007 werd in de Koolviszaak een groot Nigeriaans op Europees niveau opererend mensenhandelnetwerk na jaren inspanning van politie en justitie opgerold. Tientallen minderjarige meisjes werden in Nigeria onder valse voorwendselen geronseld, door middel van Voodoo onder dwang gezet om in Europa ingezet te worden in de prostitutie. De uitspraak van rechtbank Zwolle/Lelystad, eind december 2009 was meer dan teleurstellend: De rechtbank spreekt verdachten vrij van mensenhandel. De rechtbank laat de moeizaam verkregen getuigenverklaringen buiten het bewijs en verklaart de feitelijke uitbuiting van de meisje niet bewezen.

Eind 2006 heeft het Pekari-project onder leiding van Jan Hendriks ondermeer zicht op een Nigeriaanse organisatie.[1] Deze organisatie wordt verder onderzocht onder de codenaam Koolvis. In grote lijnen weet men hoe deze criminele organisatie in elkaar zit. In Nigeria zit het reisbureau dat de vrouwen aan papieren helpt en de reis voorfinanciert,[2] alsook het tijdelijke huis waar de meisjes worden ondergebracht en hoe zij leren wat zij in Nederland precies tegen de Nederlandse immigratie-ambtenaren moeten vertellen om asiel te kunnen krijgen. Per vliegtuig op Schiphol aangekomen zonder of met valse documentatie, loopt de asielintake zoals verwacht. Eénmaal ondergebracht in de door Nederland aangeboden asielopvang verdwijnen de meisjes om vervolgens onder begeleiding van de organisatie op transport te worden gezet naar vooral Italië om daar in de prostitutie te gaan werken.[3] In Italië vind je de hoerenmadams die meisjes bestellen bij de mensenhandelaars. Nederland is doorvoerhaven.[4]

De daders zijn weer op vrije voeten, Nigeria prijkt wederom op de tweede plaats van herkomstlanden van slachtoffers mensenhandel en slachtoffers die met angst voor lijf en leden verklaringen of getuigenissen hebben afgelegd, staan in de kou. De gevolgen voor de strijd tegen mensenhandel zijn verreikend. Het Hoger beroep wordt binnenkort verwacht, daarom alsnog een kritische bespreking van de vonnissen in de Koolvis-zaken. Read more…

Immateriele schade mensenhandel vergoed

March 17th, 2011 Comments off

3 maart 20011 (publicatiedatum 17 maart) deed Rechtbank Zwolle uitspraak in een zaak tegen twee verdachten die welbewust en op manipulatieve wijze misbruik gemaakt hebben van twee nog minderjarige slachtoffers (nog geen 16 en nog geen 18 jaar). Voor de strafmaat zoekt de rechtbank aansluiting bij de strafmaat voor ernstige zedendelicten. De rechtbank stelt tevens dat het een feit van algemene bekendheid is dat mensenhandel schade toebrengt aan de geestelijk gezondheid van de slachtoffers. Opmerkelijk is de toewijzing van de immateriële schadevergoeding (als voorschot)voor opgelopen psychische en fysieke schade.

Read more…