Archive

Posts Tagged ‘strafmaat in mensenhandelzaken’

Gerechtshof Den Haag: Het zal je kind maar wezen!

August 10th, 2011 Comments off


“Beulszwaard Gerechtshof Den Haag”

Het Gerechtshof Den Haag heeft op 9 april (LJN BR4470) een man in hoger beroep veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf waarvan 10 maanden voorwaardelijk voor het in de prostitutie brengen van een veertienjarig meisje.[1] Verdachte krijgt een maand aftrek vanwege overschrijding van de redelijke termijn: De zaak heeft ruim tweeëneenhalf jaar geduurd en dat is zeven maanden te lang![2] De eis van het OM was 54 maanden (onvoorwaardelijk). In eerste aanleg is verdachte alleen voor mensenhandel veroordeeld tot 40 maanden en vrijgesproken van de verkrachtingen.[3] De uitspraak roept ernstige twijfels op of het Hof Den Haag wel op de hoogte is van het vijfde sublid van  artikel 273f, lid 1 Wetboek van Strafrecht en samen met het OM wel op de hoogte is van de strafverzwarende omstandigheden van het derde lid van datzelfde artikel?

Na een ruzie met haar moeder heeft verdachte het 14 jarige meisje onderdak aangeboden; allereerst in zijn eigen huis en vervolgens in het huis van medeverdachte. Hij heeft haar  vervolgens niet alleen tot seks maar ook vier maanden en twintig dagen tot prostitutie gedwongen. “Zij had niets te willen” zij moest doen wat hij zei en werkte daarbij samen met meerdere andere verdachten. Hij ronselde klanten voor haar via het internet, waarbij hij deed alsof het meisje meerderjarig was.

Op grond van dat vijfde sublid, is voor het aannemen van mensenhandel niet noodzakelijk dat sprake is van dwang of opzet van de dader op het trekken van financieel voordeel. Het ‘bewegen’ van een minderjarige tot prostitutie is mensenhandel.[1]De minderjarigheid geldt zelfs als wettelijke strafverzwarende omstandigheid. Het Hof lijkt hier niet van op de hoogte en evenmin lijkt het ten laste gelegd. Het Hof motiveert de lage(re) straf vanwege de relatief korte periode van uitbuiting. Het meisje van 14 jaar is ‘slechts’ 3 maanden en 20 dagen tot prostitutie gedwongen, aldus het hof dat met geen woord rept over de zeer jonge leeftijd van het meisje ten tijde van haar uitbuiting. Verdachte heeft het meisje ook nog eens meerdere keren gedwongen tot seks, oftewel verkracht en heeft hij ook nog andere veroordelingen op zijn naam staan.

Vijfde sublid, eerste lid artikel 273f, luidt “degene die een ander ertoe brengt zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met of voor een derde tegen betaling … terwijl die ander de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt, wordt als schuldig aan mensenhandel bevonden”. Hiermee biedt de wetgever minderjarigen extra bescherming omdat geen dwangsituatie of ongelijke machtsverhoudingen of de inzet van vergelijkbare middelen bewezen hoeven te worden. Evenmin hoeft sprake te zijn van opzet gericht op het voordeel trekken uit de prostitutiesituatie. Een derde die betaalt voor of van plan is te betalen voor het verrichten van seksuele handelingen, is voldoende.

Read more…

Over softe rechters en de afnemende strafmaat in mensenhandelzaken

July 3rd, 2011 Comments off

 

Raad voor de rechtspraak

Sentences for convicted traffickers, however, remained consistently low.[8]

Met enige regelmatig is de rechterlijke verontwaardiging in vonnissen groot over de vergaande lichamelijke en psychische inbreuk op het leven van de slachtoffers door nietsontziende daders gepleegd voor geldelijk gewin: uitbuiting in de prostitutie onder dwang, mensenhandel, loverboys: onze moderne slavernij. Regelmatig worden in de vonnissen de psychische en langdurige gevolgen voor de slachtoffers breed uitgemeten. Soms vergezeld van afgrijselijke details over mishandelingen, de orale en anale penetraties met of zonder condoom, de zwangerschappen als gevolg daarvan, de vernederingen, de doffe ellende. Dan volgt de straf.

De straf varieert, maar is overwegend teleurstellend. Bijna veertig procent krijgt minder dan een jaar en meer dan de helft tussen maximaal een jaar tot vier jaar gevangenisstraf. De overige schamele elf procent krijgt meer dan vier jaar. Dat was bijvoorbeeld het geval bij de beruchte Saban B. die op nietsontziende leiding gaf aan een bende die tientallen vrouwen jarenlang uitbuitte in de prostitutie. Het ging hier niet om een of slechts enkele vrouwen. Het ging in dit geval om tientallen vrouwen op beestachtige wijze uitgebuit. In ijswater gedompeld om de blauwe plekken te verdoezelen, hoofden tussen deuren kapot geslagen, doorwerken direct na een abortus terwijl de curretagewond nog bloedt. De rechter rekende tien maanden per bewezen slachtoffer resulterend in gevangenisstraffen van twee tot zeven jaar. De maximum geëiste en mogelijke straf was 17 jaar.[1]

De roep om hogere straffen in Nederland is hoog. Het kabinet bezint zich op maatregelen om aan de heersende onvrede tegemoet te komen. In een artikel in het Nederlandse Juristenblad ontzenuwt Van Tulder van de Raad voor de Rechtspraak de mythe van de al maar lager straffende rechter van de afgelopen tien jaar.[2] Niets geen softe rechters, niets geen steeds lagere straffen. De Nederlandse strafrechter is de afgelopen tien jaar, gemiddeld genomen voor dezelfde soort delicten 10% zwaarder gaan straffen. Voor geweldsmisdrijven geldt een toename van 20%, voor verkrachtingen is dit zelfs 37%, bij aanrandingen 7%.[3] Van Tulder stelt dat de “discussie (over lager straffende rechters, CS.) ogenschijnlijk plaats vindt zonder kennis over de feitelijke ontwikkeling in de straftoemeting van de rechter in vergelijkbare gevallen, ….”. In het door Van Tulder gebruikte cijfermateriaal is de strafmaat voor het delict mensenhandel niet meegenomen.[4] Zou dat wel gebeurd zijn dan was het toename percentage beslist lager uitgepakt.[5] Veroordelingen voor mensenhandel nemen zowel percentueel als reëel af en vrijheidstraffen onder de één jaar nemen toe, terwijl vrijheidstraffen boven de vier jaar, zowel in eerste aanleg als in hoger beroep, afnemen. Daar waar in 2000 nog maar 15% van de vrijheidsstraffen een duur tot één jaar betrof, in 2008 was dit 42%. En vrijheidsstraffen van meer dan vier jaar zijn, relatief gezien, steeds minder vaak opgelegd (2000: 15% – 2008: 3%).[7]Het aantal vrijspraken in mensenhandelzaken is hoog, ook bijvoorbeeld in vergelijking tot het aantal verkrachtingszaken.” zo stelt de Nationaal Rapporteur Mensenhandel (BNRM)  in de eind 2010 verschenen achtste rapportage.[6]

Volgens Van Tulder past de strafrechter zich wel degelijk aan de wensen van het publiek en de politiek aan. Dat zal voor de gemeten misdrijven zo zijn, maar geldt zeker niet voor de strafmaat in mensenhandel. De opgelegde straffen staan bijna haaks tegenover de conclusies van Van Tulder. Op 1 juli 2009 werd het strafmaximum voor enkelvoudige mensenhandel verhoogd van zes naar acht jaar. Ook voor het gekwalificeerde delict werden de strafmaxima verhoogd. Een duidelijker signaal kan bijna niet gegeven worden. In de strafmaat is dit signaal, op een enkele uitzondering na, niet terug te vinden.

De nationaal Rapporteur constateert in de afgelopen tien jaar een afname van een het percentage veroordelingen voor gekwalificeerde mensenhandel (van 78% in 2000 naar 65% in 2008). Gekwalificeerde mensenhandel is mensenhandel gepleegd met meer dan een persoon, of is een persoon jonger dan zestien jaar uitgebuit. Dat zou mogelijk een gedeelte  van de lager wordende straffen kunnen verklaren. Uit een in 2007 gedaan jurisprudentieonderzoek door BNRM kwam echter naar voren dat bij 11 zaken een slachtoffer jonger dan 16 jaar betrokken was, terwijl dit niet in de tenlastelegging was opgenomen en dus niet als gekwalificeerde mensenhandel is gemeten. Verder is het de vraag of het onderscheid ongekwalificeerd, gekwalificeerde mensenhandel op zich zelf de afname in strafmaat kan rechtvaardigen. Niet voor niets stelt het Trafficking in Persons Report (TIP USA 2011) dat in Nederland ondanks een behoorlijk opsporing en vervolgingsbeleid de opgelegde straffen opmerkelijk laag zijn en blijven (voetnoot8) Read more…

Immateriele schade mensenhandel vergoed

March 17th, 2011 Comments off

3 maart 20011 (publicatiedatum 17 maart) deed Rechtbank Zwolle uitspraak in een zaak tegen twee verdachten die welbewust en op manipulatieve wijze misbruik gemaakt hebben van twee nog minderjarige slachtoffers (nog geen 16 en nog geen 18 jaar). Voor de strafmaat zoekt de rechtbank aansluiting bij de strafmaat voor ernstige zedendelicten. De rechtbank stelt tevens dat het een feit van algemene bekendheid is dat mensenhandel schade toebrengt aan de geestelijk gezondheid van de slachtoffers. Opmerkelijk is de toewijzing van de immateriële schadevergoeding (als voorschot)voor opgelopen psychische en fysieke schade.

Read more…

OM in hoger beroep tegen lage straffen Sneep II

February 24th, 2011 Comments off

Vandaag 23 feb heeft het Openbaar Ministerie bekend gemaakt in hoger beroep te gaan tegen de opgelegde straffen in de zogenaamde Sneep II zaak, de zaak tegen Berut K., Pehlul T. en zijn broer Nuri T, de handlangers van Saban B. en zijn broer Hassan.

De rechtbank hanteert een rekensom om de hoogte van de straf te bepalen. Per slachtoffer van mensenhandel komt de rechtbank uit op een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden. Het is voor het OM volstrekt onduidelijk waar deze rekensom op is gebaseerd. De maximumstraffen voor mensenhandel zijn vele malen hoger. De uitspraak van de rechtbank doet volgens het OM geen recht aan de ernst van de misdrijven.

Tegen de uitspraken in de zogenaamde Sneep II zaken gaat het Openbaar Ministerie (OM) in Hoger beroep. Het OM had onvoorwaardelijke gevangenisstraffen geëist tot 17 jaar. De uiteindelijke strafmaat is daar ver onder gekomen: 10 maanden per slachtoffer, resulterend in 2 tot 7 jaren gevangenisstraf. Ook tikte de rechtbank het OM op de vingers door te wijzen op algemeenheden in het requisitoir die niet altijd of ten laste waren gelegd of konden worden bewezen.

Het OM stelt dat weliswaar niet elke verdachte zich schuldig zou hebben gemaakt aan dezelfde gruwelijke misdrijven, maar dat dat niet weg neemt dat alle verdachten deel uit maakten van een organisatie die zich bediende van gruwelijkheden waarmee verscheidene vrouwen onder dwang in de prostitutie werden gebracht en gehouden.

Het feitencomplex dat duidt op mensenhandel kan bijzonder complex zijn zoals duidelijk wordt uit deze en vele andere rechtszaken. In deze uitspraak bijvoorbeeld, veronderstelt de rechtbank op enig moment dat het OM met het zwaar lichamelijk letsel doelt op de ondergane gedwongen abortus. De rechtbank stelt dat niet blijkt waaruit het letsel bestaat en dat de dwang tot de abortus evenmin kan worden bewezen. De rechtbank kwalificeert vervolgens een en ander als ‘werken tijdens ziekte’. De vraag is of dat op zijn beurt niet een te brede veralgemenisering is van een mensonterend feitencomplex: Read more…

Strafmaat in Sneep II: 10 maanden per slachtoffer

February 20th, 2011 Comments off

Vrijdag 18 februari 2011 heeft Rechtbank Almelo uitspraak gedaan in de zogenaamde Sneep II zaak (LJN: BP5092, Rechtbank Almelo , 08/963014-0790)  In deze zaak stonden 14 vermeende handlangers van Saban B. terecht. Onder deze handlangers verdachten Berut K., Pehlul T. En zijn broer Nuri T. Slechts vijf van alle 14 verdachten werden door de rechtbank schuldig bevonden aan mensenhandel en deelname aan een criminele organisatie. De andere handlangers werden wegens gebrek aan bewijs vrijgesproken. Voor het overige legde de rechtbank aanzienlijk lagere straffen op dan door het openbaar ministerie waren geëist. De strafmaat die de rechtbank daarbij hanteerde was 10 maanden gevangenisstraf per slachtoffer. Deze strafmaat baseerde de rechtbank op eerdere uitspraken (eerste aanleg en hoger beroep) in de zogenaamde Sneep I zaken.

De rechtbank wil niet de ernst van de wel bewijsbare feitelijkheden bagatelliseren of iets afdoen aan de ernst van mensenhandel. De rechtbank hecht er echter aan om het door de officier van justitie geschetste beeld te relativeren, in die zin dat een substantieel aantal van de in het requisitoir genoemde algemeenheden niet zijn tenlastegelegd en geen onderbouwing vinden in het dossier en dat een groot deel van de aan verdachten wel tenlastegelegde feiten niet bewezen kan worden. Read more…